اشباع حاصل از یک پیروزی!

تیم ملی نوجوانان ایران مقابل مراکش شکست خورد و علی‌رغم نتیجه بازی عملکرد خوبی را از خود بر جای گذاشت، البته در ضربات پنالتی بازیکنان تیم ملی ایران بسیار کم‌تجربه ظاهر شدند. در این قضیه شکی وجود ندارد که عملکرد کادرفنی و بازیکنان تیم فوق‌العاده بوده، اما در این بین حسرت بزرگی برای ما برجای ماند و آن هم این است که این تیم پتانسیل بالا رفتن تا مرحله نیمه‌نهایی را داشت، اما پس از بازی با برزیل فضا به سمت تمام شدن تورنومنت برای بازیکنان رفت و به نوعی آنها اشباع شدند. البته شاید در بطن جامعه ما چنین معضلی وجود دارد که خرده دستاورد‌ها چنان احساس رضایتی ایجاد می‌کند که قدرت استفاده از تمامی پتانسیل‌ها را از ما می‌گیرد و این قضیه تنها به تیم ملی نوجوانان بر‌نمی‌گردد. در هیچ جای تاریخ فوتبال ما هیچ‌گاه از تمامی پتانسیل‌های‌مان استفاده نکردیم و شاید اصلی‌ترین دلیلش هم این است که فوتبال و رقابت‌های مرتبط به آن همگی یک پکیج کامل ۹۰ دقیقه‌ای هستند که تا قبل از سوت پایان آن نباید به حس رضایت و سکون رسید.
شاگردان حسین عبدی در بازی اول در این رقابت‌ها توانستند برزیل را شکست بدهند و سپس نمایش قابل دفاعی مقابل انگلیس داشتند و تنها چند دقیقه تا امتیاز گرفتن از این تیم فاصله داشتند. پس از دو نمایش خوب تیم رسانه‌ها به طور ویژه‌ای به تیم پرداختند و حتی سرمربی تیم هم مصاحبه مفصلی با یکی از خبرگزاری‌های داخلی داشت و در بین این خوشحالی و تعریف و تمجید‌ها انگار همه فراموش کردند که این رقابت‌ها هنوز برای ما ادامه دارد و نباید فضا را به سمتی برد که بازیکن جوان تیم ملی به این قضیه فکر کند که همه چیز با یک پیروزی و یک بازی خوب به پایان رسیده است. برای مثال می‌توانید جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را به خاطر بیاورید؛ جایی که عربستان در بازی اول با شور و انگیزه آرژانتین را شکست داد، اما در دو بازی بعدی به هیچ عنوان نتوانست عملکرد خوبش را تکرار کند و انگار بازیکنان آن شور و شوق را ندارند و اصلی‌ترین آن قضیه هم این بود که فضای رسانه‌ها به سمتی رفته بود که انگار با آن یک برد تورنومنت برای عربستان به پایان رسیده و اگر پس از همان بازی هم به خانه برگردند اتفاق خاصی نمی‌افتد و در چنین فرآیندی کلیدواژه جاه‌طلبی گم می‌شود و این فضا باید هم از سمت رسانه‌ها و هم کادر فنی کنترل شود. حالا همین اتفاق را به قضیه نوجوانان ایرانی تعمیم بدهید. حسین عبدی کار بزرگی برای تیم انجام داده و باید قدردان او بود، اما مصاحبه آن هم در میان یک تورنومنت و صحبت و تعریف و تمجید کاری نیست که یک سرمربی باتجربه انجام می‌دهد، چراکه به هیچ عنوان بازیکنان جوان تیم نباید به این نتیجه برسند که همه چیز تمام شده است.