بازی برد – برد

نرسی قربان* – در شرایط فعلی کشور که سرمایه‌گذار خارجی تمایلی به شرکت در پروژه‌های ایرانی ندارد استفاده از منابع داخلی برای احیای صنعت نفت ایران طرحی کارساز است.قطعا در چنین شرایطی درآمد سال‌های ۱۳۹۸ و۱۳۹۹به مخارج اضطراری خواهد رسید و نمی‌تواند به اندازه لازم برای سرمایه‌گذاری در توسعه منابع به کار گرفته شود. از طرفی درامد حاصل از افزایش قیمت حامل‌های انرژی نیز بر مبنای قوانین موجود به پرداخت یارانه‌ها اختصاص یافته و نمی‌تواند برای سرمایه‌گذاری‌های لازم در این صنعت به کار گرفته شود.از این رو باید به ایرانیان اجازه داده شود که از طریق قانونی ریال خود را تبدیل به ارز کرده و در طرح‌های نفتی سرمایه‌گذاری کنند و منافع حاصله را بتوانند به صورت ارزی به دست آورند و این سرمایه‌گذاری و سود آن با قانونگذاری مجلس تضمین شود اگر سرمایه لازم برای توسعه میادین نفت و گاز ایران از این طریق تامین شود دولت منابع مالی خود را می‌تواند به طرح‌های زیربنایی مانند بهداشت و آموزش اختصاص دهد و ایرانیان نیز می‌توانند همزمان از منافع ایجاد شده در توسعه نفت و گاز کشورشان بهره‌مند شوند در چنین شرایطی سرمایه‌گذاران ریسک توسعه منابع نفت و گاز را نیز خواهند داشت ولی در عوض در طول عمر طرح منافع قابل توجهی را به دست می‌آورند.

این به معنای سهم داشتن در ذخایر زیرزمینی نفت و گاز توسط اشخاص حقیقی و حقوقی نمی‌شود، طبق قوانین ایران بخش خصوصی صرفا در منافع تولید منابع می‌تواند شریک باشد نه در ذخایر.اگر  طرح توسعه صنایع با سرمایه‌های مردمی با موفقیت پیش رود  قدرت چانه‌زنی ایران  در مذاکرات  را بالا خواهد برد و می‌توان با درایت به حل مسائل سیاسی موجود با کشورهایی  که به تحریم‌ها دامن می‌زنند پرداخت و همزمان از حضور بخش خصوصی در صنعت هیدروکربور کشور که ضامن موفقیت درازمدت این صنعت  است، حمایت کرد حتی اگر همه تحریم‌ها لغو شوند.

*کارشناس ارشد اقتصاد انرژی