وصله ناجور

داریوش قنبری*
سخنان آقای رییس‌جمهور در یزد را نمی‌توان انتخاباتی ارزیابی کرد چرا‌که او سفرهایی در گذشته به برخی استان‌ها داشت و مواضع دولت را هم مطرح کرد. این به معنای کار انتخاباتی نیست. اتفاقا نسبت به رییس دولت قبلی که منابع بسیاری را در سفرهای خود هدر داد آقای روحانی سفرهای استانی کمتری داشته و سعی کرده به یک شیوه منطقی به استان‌ها سفر کند لذا نمی‌توان این سفرها را انتخاباتی تصور کرد. نکته دوم ارتباط اصلاح‌طلبان با دولت است. بدیهی است که حمایت این جریان از آقای روحانی وجود دارد و همچنان به حمایت‌شان در راستای پیشبرد منافع ملی ادامه می‌دهند و در این خصوص هیچ تردیدی نیست‌. حمایت سال ۹۲ اصلاح‌طلبان از آقای روحانی و انصراف آقای عارف، کاندیدای اصلاح‌طلبان به نفع آقای روحانی به نوعی از‌خودگذشتگی جریان اصلاحات محسوب شد. اصلاح‌طلبان منافع خودشان را به طور کل فدا کردند تا بتوانند به نوعی به کشور خدمت کنند. شاید آن موقع طوری احساس شد که فضا برای به قدرت رسیدن اصلاح‌طلبان فراهم نیست و تصمیمی که گرفته شد حمایت از یک فرد میانه‌رو بود که بتواند کشور را از شر افراط‌گرایی نجات دهد و همین‌طور با حاکم کردن عقلانیت و منطق بر اداره کشور به نوعی مدیریت کشور را که از مدار عقل‌گرایی خارج شده بود به مدار منطق برگرداند. انصافا هم باید به این نکته توجه داشت که آقای روحانی این انتظار اصلاح‌طلبان را برآورده کرد. در مجموع با حاکمیت کشور بر اساس منطق امیدهای خوبی ایجاد شد. در چهار سال اول ریاست‌جمهوری آقای روحانی امور کشور به خوبی پیش رفت و متاسفانه عاملی که به عنوان متغیر مخل وارد عمل شد انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا و ورود ترامپ به کاخ سفید بود که فرآیند رو به جلو را در دولت متوقف کرد. قطعا اصلاح‌طلبان در یک ارزیابی معقول و منطقی این مسائل را که ناشی از متغیر خارجی است به پای عملکرد دولت نخواهند گذاشت. این متغیر خارجی یعنی انتخابات آمریکا و ریاست آقای ترامپ البته با یک متغیر داخلی هم همراه بود و آن، کارشکنی دلواپسان است. باید تاکید داشت که منافع هر دو‌ این متغیرها در یک سو قرار گرفت و سنگ بسیار بزرگی جلوی مسیر خوب دولت گذاشته شد. اصلاح‌طلبان در ارتباط با مسائلی که در کشور وجود دارد گرچه این انتظار منطقی را از دولت دارند که با توجه به شرایط فعلی فکری کنند و کشور را از بحران نجات دهند اما قطعا این مسائل را به پای دولت ثبت نکرده‌اند و واقعیات کشور را به خوبی می‌دانند. به همین دلیل به حمایت خودشان ادامه خواهند داد. نکته دیگر راهبرد اصلاح‌طلبان در انتخابات است. واقعیت آن است که اصلاح‌طلبان در مجموع با توجه به شرایطی که بر آنان تحمیل می‌شود در انتخابات تصمیم می‌گیرند. اینکه چه شرایطی در انتخابات مجلس پیش می‌آید مهم است. استراتژی اصلاح‌طلبان بستگی به نحوه‌ ورود این جریان به انتخابات دارد و این نحوه ورود هم کاملا دست اصلاح‌طلبان نیست. باید دید با چه کاندیداهایی می‌توانند به انتخابات ورود کنند و آیا کاندیداهایشان تایید صلاحیت می‌شوند یا خیر؟ لذا اصلاح‌طلبان ‌نمی‌‌توانند از قبل برنامه منسجمی برای انتخابات با توجه به تایید یا رد صلاحیت‌شان داشته باشند‌.
*کارشناس سیاسی