آقای روحانی! ما را ببخشید

محمد تاج‌الدین- آقای روحانی ما را ببخشید‌. این جمله را روزی هزار بار با خودم تکرار می‌کنم‌. هرچند تکرارش باعث نمی‌شود کمی از بار عذاب وجدانم کم شود‌. آقای روحانی نمی‌دانم با چه زبانی از شما عذرخواهی کنم‌. گاهی کلمات حق مطلب را ادا نمی‌کنند‌. شرمنده رویتان هستیم به خدا‌. آنقدر شرمساریم که نمی‌توانیم دیگر تصویرتان را نگاه کنیم و با لبخندهایتان شاد شویم‌. آقای روحانی ما را ببخشید که در سال ۹۲ شعارهایی دادیم که نتوانستیم به آنها عمل کنیم‌. از شما معذرت می‌خواهیم که شعله‌های کم‌سوی امیدتان را سرخوشانه خاموش کردیم و بعد هم به روی خودمان نیاوردیم و لبخند زدیم و برایتان دست تکان دادیم‌.
آقای روحانی ما به این هم راضی نبودیم‌. نخواستیم به حرف‌هایمان عمل کنیم اما نمی‌دانم چرا عکس‌اش عمل کردیم‌. هرچه گفتیم را فراموش کردیم و بعد هم انگار نه انگار‌. این رویه همیشه ما بوده و هست‌. سال ۹۶ هم باز لبخند زدیم و شعار دادیم‌. وقتی دیدیم اوضاع خراب است و حذف نزدیک، صدایمان را بالاتر بردیم و شعارهایی دادیم که می‌دانستیم نمی‌توانیم به آنها عمل کنیم و چه جوانمردانه به یادمان آوردید‌. بله‌. ما توقعات مردم را بالا بردیم‌. ما قرارهایی گذاشتیم که عمل به آنها در توان‌مان نبود‌. ما شعار آزادی رسانه‌ها را دادیم و اما با کم‌کاری و سانسور و حذف و رها کردن تعرفه کاغذ کمر رسانه‌های مستقل را شکستیم و از آن طرف رسانه‌های بیگانه را مرجع اخبار مردم کردیم‌. ما فضای مجازیِ باز را فریاد زدیم و هروقت خیال کردیم اوضاع به ضررمان است گلوی اینترنت را چنان فشار دادیم که گویی همه تقصیرها گردن اوست‌. دروغ گفتیم، ما قول دادیم خانم‌ها وزیر می‌شوند، قرار گذاشتیم حصر‌ها و ممنوع‌التصویری‌ها تمام می‌شود، ما عهد بستیم نقدها شنیده می‌شود اما دریغ‌. فقط کسانی را در کنارمان پذیرفتیم که تعریف کنند و برایمان کف بزنند‌.
آقای روحانی، ما به این هم راضی نشدیم‌. پایمان را گذاشتیم روی پدال دلار‌. قیمت را رها کردیم و بازار را سپردیم به حباب‌های ریز و درشت‌. مسکن را گران کردیم، ماشین را دو برابر اما هربار از ما سوال کردید گفتیم جنگ روانی است‌.
رییس‌جمهور محترم، کلیددار گنجه تدبیر و نگهبان امید مردم! مانا امیدتان کردیم‌. ما کاری کردیم که نتوانید در خیابان و جمع‌های دوستانه به روی کسانی نگاه کنید که آنها را پای صندوق رای بردید‌. ما امید یک ملت را با کم کاری و انتخاب مسوولان پا به سن گذاشته و بی‌خیال تاراندیم و دیگر نایی نداریم‌. ما روزی هزار بار در دلمان از شما معذرت خواهی می‌کنیم و امیدمان به بزرگواری شماست‌. آقای روحانی، ما را ببخشید که اعتمادتان را سوزاندیم‌.