آنچه از فرهنگ عمومی باقی می‌ماند

اگر سرعت نفوذ حروف لاتین به لباس و زبان و فرهنگ ما این قدر زیاد باشد رفته‌رفته چیزی از فرهنگ و اجتماع بومی ما باقی نخواهد ماند. متاسفانه بدترین وسیله پیام‌‌آور و پیام‌رسان فرهنگ و تمدن غربی انتقال زبان و انتقال این کلمات است که به همراه این انتقال زبان و کلمات معنویات را به درون جامعه انتقال می‌دهیم. این خطری است که تمام جهان سوم را تهدید می‌کند. اخیرا داد و بیدادی از ژاپن به گوش می‌رسد که چه نشسته‌اید که کلمات انگلیسی دارد زبان ما را به هم می‌ریزد. کره و هند هم همین طور. اخیرا سازمان ملل متحد اعلام کرد چندین هزار زبان مختلف در جهان به ۴۰۰ زبان تقلیل پیدا کرده بنابراین زبان مهم‌ترین و اساسی‌ترین وسیله تفهیم و تفاهم مطالب است. انتقال فرهنگ و تمدن بیگانه است. مدتی پیش زبان عربی این کار را با زبان ما کرد. امروزه انگلیسی علاوه بر زبان، فرهنگ ما را هم نشانه گرفته است. متاسفانه از بعد از رفتن دانشجویان ایرانی به خارج از کشور برای تحصیل (در دوره قاجار) این کلمات به تدریج وارد شدند و امروزه بیش از صدها کلمه انگلیسی و فرانسه به زبان ما وارد شده است. شما نمی‌توانید تنها البسه را مورد بحث قرار دهید. امروزه در یک تعمیرگاه ماشین شما افرادی را می‌بینید که سواد خواندن و نوشتن را ندارند. اما در تعمیر ماشین ده‌ها کلمه انگلیسی و فرانسه به کار می‌برند. در زبان محاوره ما نیز صدها کلمه از این زبان بیگانه وارد شده و ما بدون اینکه بدانیم اینها از کجا آمده‌اند و بدون اینکه بدانیم چرا این‌ها را به کار می‌بریم. مهم‌ترین علت تغییر زبان تغییر نگرش و طرز تفکر مردم است. بیگانگی از فرهنگ و سنن ملی و میهنی نوعی استثمار است. این یک ناتو فرهنگی است. از همه مهم‌تر این لیبل‌هایی است که جوانان روی تی‌شرت‌ها و لباس‌هایشان استفاده می‌کنند. زیبایی این حروف جوان را برای استفاده از آن و راه رفتن با آن در اجتماع اغوا می‌کند. به نظرم اینها تلقینات و القای سیاسی و فرهنگی و اجتماعی است و مردم را ناراضی نشان می‌دهد. به خصوص اگر از طرف قهرمانان جوانان پیامی به آنها داده شود به سرعت تاثیرش را روی آنها می‌گذارد و رفته‌رفته چیزی از فرهنگ و اجتماع بومی ما باقی نخواهد گذاشت.