از «ازدواج آماتوری» تا « یتیمان بزرگسال»

نشر ققنوس
دویدن تا ته بودن
این مجموعه مشتمل بر شش پژوهش فلسفی در شعر سهراب سپهری است که توسط پگاه مصلح نوشته شده است.
برای شناخت درست پویایی اندیشه سهراب سپهری باید از آن دریافت تکراری و تقلیدی فراتر رفت که بودیسم یا نوعی از عرفان را همچون قالب و ابزاری برای توضیح سراسر اندیشه‌ورزی‌ها و سروده‌های او به کار می‌گیرد. نوشته‌های پرشماری که با آن نگاه کلیشه‌ای، از هنگام ظهور سهراب در پهنه شعر و ادب درباره او منتشر شده‌اند اکنون همچون شاخ و برگ درختی تناور چنان بر خوانش اشعار او سایه افکنده‌اند که دیدن گسست‌ها و جهش‌های سرنوشت‌ساز تفکر سهراب بسیار دشوار شده است. هنگام آن فرا رسیده است که نگاه تازه‌تر و دقیق‌تری به شعر و زندگی او، به عبارت‌های درخشانِ سروده‌ها و تجربه زیسته‌اش بیفکنیم. شاید برای فهم بهتر سهراب، دیگر نه پی آواز حقیقت، که همچون خود او و همراهش باید دوید تا تهِ بودن.
یتیمان بزرگسال
«یتیمان بزرگسال» نوشته «داریا بینیاردی» نویسنده ایتالیایی و با ترجمه خشایار خدیور نیز از تازه‌ترین کتاب‌های نشر ققنوس است که روانه بازار شده و داستان‌هایی را روایت می‌کند که در ایتالیا اتفاق می‌افتند. داریا بینیاردی، روزنامه‌نگار و برنامه‌ساز ایتالیایی، چند روز پس از مرگ مادرش مقاله‌ای با عنوان «یتیمان بزرگسال» در یکی از هفته‌نامه‌های ایتالیایی منتشر می‌کند تا با تعریف کردن چند خاطره از مادرش نوشته‌ای به او تقدیم کند. این مقاله آنقدر مورد توجه قرار می‌گیرد که باعث می‌شود داریا به نوشتن خاطراتش ادامه دهد و آن را تبدیل به کتاب کند.
نویسنده در دل فقدانی عظیم، به زیبایی، از دانسته‌هایش، از خاطرات شیرین خانوادگی‌اش، از همه کسانی که وجودش را ساخته‌اند، از عشق و از زندگی، و از مادرش می‌گوید.
بینیاردی در شجره‌نامه‌اش به دنبال ردپاهایی می‌گردد که کودکی‌اش را به بزرگسالی‌اش و او را به تک‌تک افراد خانواده‌اش پیوند می‌دهند و در این میان منصفانه کاستی‌ها و مشکلات زندگی‌اش را از نظر می‌گذراند.
یتیمان بزرگسال اثری است تحسین‌برانگیز و تاثیرگذار که به خوبی ضرورت نوشتن از خانواده و پیوندهای عمیق خانوادگی را نشان می‌دهد.
فکر کردن بی‌درنگ و بادرنگ
در نگاه رایج، انسان موجودی عقلانی است که اغلب بر مبنای منطق تصمیم می‌گیرد؛ اگر هم گاهی از مسیر عقل منحرف می‌شود، ریشه آن را معمولا باید در احساسات و هیجاناتی چون خشم، ترس، یا نفرت جُست.
از دهه هفتاد میلادی، دانیل کاهنمن و آموس تورسکی این نگاه را به چالش کشیده‌اند. آنان با طراحی آزمایش‌هایی ساده، اما هوشمندانه، نشان داده‌اند که ریشه بسیاری از خطاهای فکری ما نه‌فقط در هیجانات بلکه در دستگاه شناخت ماست. پژوهش این دو دانشمندِ روانشناس تاثیری ژرف بر علوم اجتماعی گذاشت و توجه رشته‌های گوناگون، از فلسفه و حقوق گرفته تا سیاست و پزشکی را جلب کرد. در این میان شاید بیشترین بهره را علم اقتصاد برد، چنان که شاخه‌ای جدید به نام «اقتصاد رفتاری» شکل گرفت و در سال ٢٠٠٢ جایزه نوبل را در اقتصاد به کاهنمن اهدا کردند.کتاب حاضر چکیده سال‌ها پژوهش نویسنده آن درباره شگفتی‌ها و کاستی‌های ذهن انسان است؛ موجودی که می‌پندارد پادشاه افکار خویش است و فقط به اراده خود تصمیم می‌گیرد. به گواه این کتاب اما عوامل دیگری هم هستند که در شکل‌گیری باورها، تصمیم‌ها و سلیقه‌های ما سهم دارند. شاید گریزی از آنها نباشد، اما می‌توان با شناخت‌شان منطقی‌تر فکر کرد و عاقلانه‌تر تصمیم گرفت.
«این کتاب شاهکاری به قلم اندیشمندی بزرگ است، کتابی خواندنی، حکیمانه و عمیق. بی‌درنگ آن را بخرید، اما با‌درنگ بخوانیدش. شیوه تفکر شما به جهان و به زندگی شخصی‌تان را دگرگون خواهد کرد.»
فکر کردن بی‌درنگ و بادرنگ نوشته «دانیل کاهنمن» است و توسط حسین علیجانی‌رنانی و جمشید پرویزیان ترجمه شده است.
نشر ثالث
سایه دیکتاتور
بنا به گفته «هرالدو مونیز» نویسنده، هدف از کتاب سایه دیکتاتور واکاوی تاثیر پینوشه روی تاریخ معاصر و معانی مختلف و نمادهایی است که این چهره یادآور می‌شود. این کتاب، زندگینامه نیست بلکه بررسی دوران حکومت پینوشه و میراث اوست. به این معنا، کتاب خاطرات سیاسی من از پینوشه و دوره اوست. به‌ خاطر او، زندگی بسیاری از ما عوض شد و برنامه‌های اولیه‌مان تابع اولویت مبارزه با دیکتاتوری قرار گرفت. علاوه بر تجربیات خودم، از مصاحبه‌های فراوان با بازیگران محوری، اسناد محرمانه و پوشش‌های رسانه‌ای وسیعی از دوره پینوشه برای روایت رویدادها و جزئیات بسیار از حوادث فرعی که امروز برای عامه مردم ناشناخته است، استفاده کرده‌ام. این کتاب توسط زینب کاظم‌خواه ترجمه شده است.
ازدواج آماتوری
مایکل و پائولین همه‌جوره به هم می‌آیند؛ جوان و زیبا، انگار برای هم ساخته شده باشند. وقتی پائولین برای اولین بار درِ بقالی مادر مایکل را باز کرد و به آن پا گذاشت، مایکل حالِ خوشی نداشت، اما آن دو به یکدیگر دل باختند و در کوران جنگ جهانی دوم به سرعت پیمان زناشویی بستند.
این تازه شروع قصه آنها بود. با همه آنچه بر آمـریکای دهه شصت می‌گذشت؛ از زبان مخفـی رایج میان جـوانان تا مُدهای غریب آن سال‌ها که آن تایلر به همان ظرافت ذهنی و زبانی خود جزئیات‌شان را به تصویر کشیده است.
ازدواج آماتوری نوشته «آن تایلر» است و کیهان بهمنی آن را به فارسی ترجمه کرده است.
نشر ناهید
آمریکازده‌ها
رمان «آمریکازده‌ها» نوشته رضوانی با ترجمه رضا سیدحسینی در ۹۸ صفحه با شمارگان ۵۵۰ نسخه و قیمت ۱۷ هزار تومان در انتشارات ناهید عرضه شده است.
در شروع کتاب به قلم رضا سیدحسینی می‌خوانیم: رضوانی در سال ۱۹۲۸ در ایران به دنیا آمده است، از پدر ایرانی و مادر روسی. پدر که در ایران با تئاتر سر و کار داشته و کتابی نیز به فرانسه درباره تئاتر ایران نوشته بود در یک‌سالگی او را به پاریس برده و کودکی این پسر زیر دست زنان گوناگون در پانسیون‌های مهاجران روسی گذشته است. در پانزده‌سالگی از یکی از پانسیون‌ها فرار کرد و به زندگی هنری روی آورد. اولین رمان او با عنوان «سال‌های نوری» شرح زندگی سرگردان کودکی‌اش بود. اسم کوچک او که گاهی «سیروس» و زمانی «سرژ» بود عملا فراموش شد و اکنون در همه دنیا با همین اسم تک‌کلمه‌ای «رضوانی» مشهور است.
رضوانی هنرمند و نویسنده متعهدی است. خود او در این‌باره می‌گوید: «اگر نقاشی، نویسندگی و یا تعهد سیاسی را به عنوان ثمره کشش مشترکی در نظر بگیریم که عده‌ای با ایجاد موقعیت‌های خاص به تحقیر آن پرداخته‌اند، من بین نوعی نقاشی، نوعی ادبیات یا نوعی تعهد سیاسی مرزی نمی‌یابم.» همین احساس تعهد سبب شده است که هرگز به سرنوشت زادگاه خودش و آنچه در ایران می‌گذشت بی‌اعتنا نباشد.
در اولین آثارش با اینکه مستقیما به ایران نپرداخته بود ولی دلمشغولی او به سرنوشت میهنش در همان آثار نیز مشهود بود، به عنوان مثال در همین اثر «آمریکازده‌ها» که نشان‌دهنده نفرت عمیق او از دخالت آمریکایی‌ها در کشورهای دیگر است شکنجه‌شدگان ناقص‌العضو ایرانی را هم در میان شکنجه‌شدگان کشورهای دیگر در یک اردوگاه‌ سری که در «آریزونا» برای مخفی نگه ‌داشتن آنها ساخته شده است می‌بینیم.
درباره مقام رضوانی در ادبیات فرانسه کافی است آنچه چند سال پیش «فرناندو آرابال» به خود من گفت نقل کنم. «آرابال» می‌گفت: «تئاتر فرانسه ارزش امروزی خود را مدیون نمایشنامه‌نویسانی است که همه خارجی هستند: یونسکو اهل رومانی است، بکت ایرلندی است، من اسپانیایی هستم و رضوانی ایرانی است.»
«آمریکازده‌ها» رمان طنزآمیز بسیار کوچکی است که در آن رویا و واقعیت درهم می‌آمیزد.
در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: قبل از هر چیز باید بگویم که ما کاملا «آمریکانویاک» هستیم. این بیماری ما چیزی است مثل خارش. «آمریکایی = خرت، خرت، خرت»
آشیانه گنجشک در سایه‌بان
مجموعه داستان «آشیانه گنجشک در سایه‌بان» که شامل داستان‌های مدرن کوباست با گزینش جی.ام. کوهن و ترجمه یوسف‌ نوری‌زاد در ۱۸۰ صفحه با شمارگان ۵۵۰ نسخه و بهای ۲۴ هزار تومان در نشر یادشده عرضه شده است.
«اعدام» و «بخت سازگار» نوشته کلوِرت کیسی، «دومین مرگ گربه» از اُنِیلو خورخه کاردوسو، «آب‌نبات مغزدار» از ویرجیلیو پینیرا، «آقای چارلز» نوشته اومبرتو آرِنال، «اکتشاف» از آنتوان آروفات، «یکنواختی مرگبار» از آنا ماریا سیمو، «یک آدم نچسب» از روجِلیو لوپیس، «آشیانه گنجشک در سایه‌بان» از گوئرمو کابررا آنفانته، «آب متبرک سانتا ریتا» اثر لوییس آگوئرو، «چهار نفر در جیپ» رِینالدو گونزالِز و «رشد گیاه» از آنا ماریا سیمو داستان‌های این مجموعه هستند.
در مقدمه کتاب به قلم جی.ام. کوهن آمده است: محتویات این کتاب از سال ۱۹۵۹ به بعد نوشته شده است یعنی از سال وقوع انقلاب کوبا به بعد. بدون هیچ‌گونه استثنا هر آنچه در این کتاب آمده است به خاطر ارزش ادبی خود آن اثر است، نه به خاطر پرتوی که می‌تواند بر وقایع یا شرایط سیاسی بتاباند.
اگر این داستان‌ها و شعرها در مجموع تصویری خشن از کوبای امروزی ترسیم می‌کنند، به خاطر این است که اکثر نویسندگان آن واقع‌گرایانی هستند که در رژیم باتیستا، خیزش‌های چریکی، تسخیر قدرت و شکست متجاوزین در خلیج خوک‌ها تحت حمایت یانکی‌ها زیسته‌اند و در شدائد کنونی تحمیلی توسط محاصره آمریکایی‌ها زندگی می‌کنند. بعضی از داستان‌ها در تبعید شکل گرفته‌اند چون روشنفکران زیادی مجبور به ترک کوبا در دوران دیکتاتوری اواخر دهه پنجاه بودند. اما همه نویسندگان عرضه‌شده هم‌اکنون در کوبا زندگی کرده، یا آن‌که خارج از کشور عهده‌دار مناصبی دیپلماتیک‌اند.