29 - 12 - 2024
افزایش راندمان نیروگاهها مورد توجه نیست
شانا- رییس کمیسیون توسعه پایدار، محیطزیست و استاندارد اتاق ایران میگوید: راندمان پایین نیروگاههای کشور بهعنوان یک چالش جدی در بحث ناترازی انرژی است که حل این مشکل هم مورد توجه قرار ندارد.
رضا پدیدار با اشاره به اینکه در یکی از جلسات، یکی از مقامات وزارت نیرو میگفت که راندمان نیروگاهها قرار بوده از ۳۶درصد به ۴۸درصد برسد، اظهارداشت: اما هیچکس پیگیر این مساله نشد و در نهایت میبینیم که در این موضوع حتی عقبگرد هم داشتهایم. با توجه به قدمت طولانی نیروگاههای ما که از دهه ۲۰ به بعد فعال شدند اما نکته عجیب اینجاست که اصلا این موارد، مورد رصد قرار نمیگیرد که ما چگونه میتوانیم این نیروگاهها را به بازدهی مناسب برسانیم.
او افزود: در مقایسه با متوسط بهرهبرداری از نیروگاهها در دنیا، میتوان گفت نیروگاههای ما اکنون نصف این راندمان را تجربه میکنند؛ به عبارت دیگر، اگر نیروگاهی در یک کشور توسعهیافته اروپایی، راندمان ۵۶ تا ۵۸درصدی را ثبت میکند، نیروگاههای موجود در ایران راندمان زیر ۳۰درصد دارند، همانطور که میبینید این یک فاجعه است! یعنی همانقدر انرژی را مصرف میکنند اما نصف آن بازدهی دارند. در مواجهه با این وضع باید دو کار انجام داد، کار نخست این است که راندمان نیروگاههای گازی و فسیلی را تا حد ممکن بالا ببریم تا دچار ناترازی نشویم؛ بعد از این به نظر من، باید ابتدا کل نیروگاههای کشور را براساس نوع، ظرفیت و فرآیند تبدیل انرژی در آنها، طبقهبندی کنیم.
پدیدار ادامه داد: برای نمونه، همانطورکه میدانید دو مکانیسم صنعتی در تولید برق از طریق نیروگاهها وجود دارد، «دیزل ژنراتور» و «ژنراتورهای گازی». دیزل ژنراتورها هم سوخت مایع مصرف میکند و هم سایر سوختهای مجاز اما مورد دوم فقط با گاز کار میکند؛ استفاده از هرکدام از اینها مزایا و معایبی دارند. باید ابتدا تفاوتها شفاف شود و سپس انتخاب کنیم که استفاده از کدامیک در چه منطقهای، بهصرفهتر است.
به گفته وی، یک اقدام مهم دیگر که در تاسیس نیروگاههای جدید میتوان در دستور کار قرار داد این است که نیروگاههای کشور را در دو یا سه مقیاس (کوچک، متوسط و بزرگ) تقسیمبندی و ارائه کنیم. اگر نیروگاههای گازسوز کوچک را در کشور توسعه دهیم، هم نگهداری آن آسانتر است و هم بازدهی و راندمان آن را میتوان با هزینه کمتر، بالا نگه داشت همچنین میتوان آن را به بخشخصوصی واگذار کرد تا دولت هم از تصدیگری در این حوزه فارغ شود.
نایبرییس فدراسیون نفت ایران یکی از بزرگترین چالشهای ایران در ناترازی انرژی را غیراستاندارد بودن نیروگاههای کشور عنوان کرده و میگوید: ایران دارای یکی از کشورهای منحصربهفرد در منطقه است که تنوع اقلیمی بسیار زیادی دارد. از طرف دیگر نیروگاههای مختلفی ازجمله دیزلی، گازی، بخاری، سیکل ترکیبی، برقآبی، هستهای، خورشیدی، بادی، زمینگرمایی و انواع دیگر وجود دارد؛ سوالی که مطرح میشود این است که آیا برای اقلیمهای مختلف ایران، مطالعهای انجام شده است که کدامیک از نیروگاهها در مناطق مختلف، میتواند بیشترین بازدهی داشته باشد؟ من تا به حال شاهد چنین مطالعهای نبودم. بهدلیل بیتوجهی به همین مطالعات، دیده میشود در منطقهای که امکانات برقآبی نداریم، نیروگاه برقآبی تاسیس شده و در نتیجه آن نیروگاه اکنون خاک میخورد و اصلا کارایی ندارد. وقتی براساس معیارهای مدیریت سیاسی و نه اقتصادی، یک نیروگاه ایجاد میشود، نتیجه هم طبیعتا چیزی جز شکست نیست. درحالیکه ما میتوانیم برای شهرهای کوچک یا مناطق دورافتاده یا بهعنوان برق اضطراری در مکانهای مختلف، نیروگاه دیزلی راهاندازی کنیم که نیازی به آب ندارند اما اکنون چون میزان بازدهی این نیروگاهها پایین است، دیگر بهسمت راهاندازی آنها نمیرویم؛ این در حالی است که در برخی مواقع هزینه راهاندازی این نیروگاههای از هزینه انتقال برق به برخی مناطق کمتر است.
پدیدار براین باور است که راندمان پایین نیروگاههای گازی به این دلیل است که این نیروگاهها از لحاظ تکنیکی سیال هستند و عمدتا از کمپرسورها استفاده میکنند، این کمپرسورها کار مکش هوا را انجام میدهند و سبب راندمان نیروگاه میشوند که البته آلودگی محیطزیست را هم در پی دارد چون احتراق باید کامل شود، با علم به این شرایط، ضریب بازدهی این نیروگاه باید چقدر باشد؟ در صورتی فعالیت این نیروگاه مقرونبهصرفه است که مطابق نمونههای خارجی، بازدهی بالای ۵۰درصد داشته باشد، این در حالی است که بازدهی این نیروگاهها در ایران زیر ۳۰درصد است.
به گفته وی، اکنون در سایر کشورها برای جلوگیری از تخریب محیطزیست، تولید برق از زباله رایج شده است، با وجود این، متاسفانه در ایران کمتر به این موضوع پرداخته میشود.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد