این روزها آدم ریلکس کم پیدا می‌شود

چند وقتی است که سریال مهمانان ویژه به کارگردانی جواد رضویان از شبکه ۵ سیما (شبکه تهران) پخش می‌شود و علیرضا خمسه بازیگر شناخته شده سینما، تئاتر و تلویزیون در آن نقش پدر یک خانواده شهرستانی به نام «جعفر» که به تهران مهاجرت کرده و مهمان خانواده‌ای ساکن تهران می‌شوند را بازی می‌کند. به بهانه پخش این سریال از خمسه دعوت کردیم مهمان اسپرسوی امروز باشد و گپی کوتاه درباره این سریال
با هم بزنیم.
به تازگی در نقش افرادی مهاجر از شهرستان‌های ایران در تلویزیون دیده می‌شوید. عامدانه این نقش‌ها را انتخاب می‌کنید؟
ما بازیگران آموزه‌هایی به همراه خود داریم که به اطرافمان نگاه کنیم و چشم‌هایمان را به محیط پیرامون بگشاییم. این یک آموزه از مکتب برشت است و من هم امثال این کاراکترها را که بازی می‌کنم روزانه و فراوان می‌بینم.
در سریال پایتخت هم نقشی مشابه با جعفر داشتید. منظورتان این است که این تیپ آدم‌ها را در تهران زیاد می‌بینید یا اینکه با این دسته افراد حشر و نشر دارید؟
بله. امروز تهران پر از آدم‌هایی است که با هزاران امید و آرزو راهی تهران می‌شوند و به امید رقم زدن سرنوشتی بهتر خانه و زادگاه خود را رها می‌کنند. این افراد متاسفانه با مشکلات و مسایل بسیاری مواجه می‌شوند و من به عنوان یک بازیگر همیشه این انسان‌ها را به چشم می‌بینم.
مورد دیگری که در بازی‌های اخیر شما دیده می‌شود ایفای نقش در سنین کهنسالی بر خلاف رویه گذشته بازیگری شماست. این هم ترجیح خودتان است؟
موقعی که نقش جوان را بازی می‌کنم در کوچه و خیابان مردم می‌گویند: آخی چقدر شکسته شدی! ولی وقتی نقش افراد پیر را بازی می‌کنم مردم می‌گویند: ماشاءلله چه خوب ماندی! فارغ از شوخی این یک تاکتیک بازیگری است که خودم هم در انتخاب آن نقش دارم.
شما در سریال‌های جدی هم رگه‌هایی از طنز و کمدی را به نمایش می‌گذارید. دلیلش به خاطر شکل گرفتن کاراکتر شما به عنوان یک کمدین است؟
من در سوال اول به آموزه بزرگان اشاره کردم. در اینجا هم همین را می‌گویم. چاپلین می‌گوید: در شخصیت‌سازی از رگه‌های کمدی و طنز استفاده کنید تا باورپذیری و اثرگذاری نقش‌تان بیشتر شود، من هم همین کار را می‌کنم.
این بازی‌های طنز اخیرا در قالب افراد عصبانی و شاکی رفته است، چرا؟
این تابعی از شرایط جامعه است. این روزها جامعه و شهر پر از کاراکترهای عصبانی است. از رانندگی کردن گرفته تا برخوردهای نزدیک و دوستانه. متاسفانه ما امروز کمتر آدم‌های ریلکس و آرام در جامعه می‌بینیم. من هم بازیگر همین جامعه هستم.