بازگشت امید

انتخابات ۲۴ خرداد، انتخاب شادی و امید، انسجام و یکپارچگی بود. این انتخابات پیروز دارد ولی بازنده ندارد. پیروز انتخابات، ملت بزرگ ایران است. انتخابات ریاست جمهوری، پایان تقسیم مردم به خودی و غیرخودی، فقیر و غنی، معتدل و افراطی و اصلاح‌طلب و اصولگراست. گرچه در چهار سال گذشته حوادثی رفت که به یاد آوردن آن جز برای درس گرفتن، حس خوشایندی برنمی‌انگیزد و گرچه مقدمات انتخابات به ویژه تایید صلاحیت‌ها، با تنگ‌نظری‌هایی همراه بود که مانع از به میدان آمدن همه ظرفیت‌های مدیریتی کشور شد ولی خوشبختانه، درایت مقام معظم رهبری، حسن اجرای دست‌اندرکاران، مسوولیت‌پذیری رقیبان و مهم‌تر از همه بینش و آگاهی سیاسی مردم، انتخاباتی را رقم زد که در تاریخ تحولات دموکراتیک ایران ماندگار خواهد شد. ما تجربه دوم خرداد ۷۶، ۳ تیر ۸۴ و ۲۲ خرداد ۸۸ را در سینه داریم و حوادثی که گرچه می‌توانست مقدمه‌ای برای سرافرازی ملت ایران باشد، تبدیل به ورطه‌ای برای ایجاد تفرقه میان مردم و برخورد‌های احساسی شد.
آقای حسن روحانی امروز، رییس «جمهور» ایرانیان است. او پشتیبانی قاطع ملت را دارد. این معنای اصیل دموکراسی است که هر اقلیتی بتواند از صندوق رای تبدیل به اکثریت شود. دگرگشت از راه صندوق، انقلاب رنگی و براندازی نیست. چنانکه در پایان ریاست‌جمهوری‌اش می‌توان انتظار پیروزی مخالفانش را داشت. پیام نهفته در دموکراسی، حق حاکمیت اکثریت با رعایت حقوق اقلیت است ولی اقلیت نیز باید این را بپذیرد که فردی از راه مسالمت‌آمیز حمایت مردم را به دست آورده و باید در پیشبرد برنامه‌هایش با فراغ بال عمل کند. بنا بر این کارشکنی از کسی پذیرفته نیست. مجلس و دیگر نهادهای حکومتی باید به رای مردم تمکین کنند و رییس‌جمهور را در پیشبرد برنامه‌ها و اهدافش که چیزی جز تعالی ملت نیست، یاری دهند.
کشور برای گذر از دشواری‌ها، نیازمند اجماع نخبگان و مردم است. بیاییم دست رییس‌جمهور منتخب را باز بگذاریم و در مقابل از او مسوولیت بخواهیم. فرداروزی این ادعا که نگذاشتند کار کنم از کسی پذیرفته نیست. رییس‌جمهور باید چهار یا هشت سال بدود تا بحران‌های داخلی، خارجی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را که سد راه پیشرفت کشور است از پیش‌رو بردارد. نباید وقت رییس‌جمهور منتخب صرف پاسخ‌دادن به سهم‌خواهی‌ها و برخورد‌های سلیقه‌ای شود و همه سلیقه‌ها باید خود را در اختیار ایشان بگذارند و متقابلا ایشان هم باید از همه ظرفیت‌های مدیریتی کشور از هر گرایش، رنگ، مذهب، زبان و قوم بهره گیرد تا بتواند اعتبار کشور را برگرداند و اعتماد ملت را به حکومت دوچندان کند.
رییس‌جمهور محترم در شعارها و برنامه‌هایش به ویژه در مناظره دوم، شفافیت را برای چیره شدن بر فساد مالی و ناکارآمدی اقتصادی، امری ضروری شمرد. ایشان تاکید کرد که آزادی بیان و آزادی رسانه‌ها و مطبوعات، شرط برچیدن هرگونه فساد و ایجاد شفافیت است. ما به عنوان روزنامه نگار جز آزادی بیان در عمل به وظایف خود برای بازتاباندن نور بر مراکز تصمیم‌گیری خواسته‌ای نداریم و در این راه خود را در کنار رییس‌جمهور منتخب می‌دانیم. رییس‌جمهور باید حق انتقاد را برای مخالفانش به رسمیت بشناسد و هر انتقادی را به ضدیت با منافع کشور تعبیر نکند. طبیعتا ایجاد تفاهم در این راه مستلزم بازتعریفی از انتقاد و مفاهیمی چون امنیت و منافع کشور و نیز کنش مسوولانه ما روزنامه نگاران و منتقدان دارد. اما رییس‌جمهور محترم باید نهاد‌های اطلاعاتی و امنیتی کشور را متوجه پیچیدگی‌ها و ظرافت‌های برخورد با منتقدان و مخالفان کند و البته نهادهایی که زیر نظر رییس قوه مجریه نیستند نیز خود را باید با آهنگ جدید اداره کشور همساز کنند.
ظرفیتی که امروز در اختیار جناب روحانی قرار گرفته فرصتی تاریخی است که تاکنون یا در اختیار کسی نبوده یا اگر بوده قدرش به خوبی دانسته نشده است. از همین امروز باید از فرصت‌سوزی و در افتادن به دام‌هایی که او را از راه و مقصدش دور می‌کند، پرهیز کرد. امروز روز تولد سطحی دیگر از دموکراسی بالنده در کشور است، پس آن را پاس می‌داریم و در کنار و پشت‌سر ایشان گام به گام اهدافمان را محقق می‌کنیم.