21 - 12 - 2022
دادستان و کودکان ما
نادر کریمیجونی- دومین حادثه آتشسوزی مدارس طی یک ماه گذشته لبخند را از لبان مادران و پدران ربوده است. بسیاری از ایرانیان آنقدر بیخیال، بیتفاوت یا به عبارت بهتر بیمسوولیت نیستند که..
… مرگ را برای همسایه بدانند و با آرامش سر را بر بالین بگذارند. کودکان دانشآموز در شهرهای معمولی در ساختمانی مجهز یا حداقل نیمهمجهز درس میخوانند و روز را سپری میکنند، از این بابت احتمال سوختن این گلهای بیدفاع در حوادثی که بخاری نفتی غیراستاندارد آن را رقم میزند بسیار اندک است.
اما خارج از شهر و مشخصا در روستاها اوضاع متفاوت است. کودکان در آتش میسوزند یا با خطر آتشسوزی تهدید به مرگ میشوند و نه فقط وزیر مربوط، موضوع را با طنز برگزار میکند بلکه مدعیالعموم نیز مدعی میشود که قصور کسی ثابت نشده تا به آن رسیدگی شود.
پرسش اصلی از آقای محسنیاژهای آن است که آیا دادستان در مقام مدعیالعموم خود برای تحقیق و کشف جرم احتمالی وارد شده و گروه تحقیق تشکیل داده است؟
آیا اثبات قصور به عهده دادگاه نیست و نباید مقامات قضایی وارد ماهیت ماجرا میشدند تا برای اثبات قصور یا عدم قصور اقدام میکردند.
آقای دادستان توجه کند که در حادثه شینآباد چند نفر جان باختند و در شرع مقدس اسلام حفظ جان نه فقط واجب شرعی بلکه قداست و حرمت جان مومن از بسیاری چیزهای دیگر بالاتر و والاتر است چنانکه برای حفظ جان گاهی میتوان شرایط اجرای واجب شرعی را تغییر داد یا از اجرای واجب شرعی امتناع ورزید.
در چنین شرایطی چگونه ارشدترین مدعیالعموم کشور که در جایگاه سخنگوی قوهقضاییه باید وجهه مردمی خود را نیز افزایش دهد به سادگی از کنار موضوع کشته و مصدوم شدن کودکان عبور کرده و عدم اثبات قصور افراد را دلیل وارد نشدن قوهقضاییه در ماجرا دانسته است؟ آیا اثبات جرم و مجازات از وظایف ذاتی و تغییرناپذیر قوه قضاییه نیست؟
آقای دادستان بهتر است یک بار دیگر اظهارات خویش را در مصاحبه مطبوعاتی دوشنبه مرور کند و از خود بپرسد که آیا میتواند مسوولیت اظهارات خویش در مقابل خداوند به عهده بگیرد.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد