18 - 12 - 2022
روزهایی سختتر از جنگ ۸ ساله
محمد حسین مهرزاد
بار معنایی واژه تحریم درون خود آن نهفته است. تحریم معنایی جز تنبیه ندارد و قرار نیست در تنبیه نقل و شیرینی پخش کنند. ایران نیز به دلایل سیاسی با تحریمهای اقتصادی مواجه شده که البته در طول دوران پس از انقلاب بیسابقه بوده است. نشانهگیری تحریمها از سوی غرب کاملا هدفمند است. آنها به خوبی میدانستند بیش از ۹۰ درصد تجارت خارجی ایران از طریق دریا انجام میشود، پس برای فلج کردن اقتصاد ایران که هدف نهایی است بهترین نقطه حملونقل دریایی است. اینگونه بود که کشتیرانی جمهوری اسلامی با یدک کشیدن ناوگان ملی سیبل مجازاتها شد.
مجازاتها از بازرسی کشتی شروع شد اما تجربه نشان داده بود تحریمهای یکجانبه آمریکا و اروپا بسیار سختگیرانهتر از آن چیزی است که در قطعنامههای سازمان ملل میآمد. پس آمریکا و اروپا به طور جداگانه عرصه را بر ناوگان ملی دریایی تنگتر کردند. حالا کار به جایی رسیده است که مسیرهای پر سود اروپایی با تابلوی ورود ممنوع اجازه پهلوگیری به کشتیهای ایرانی را نمیدهند و آمریکا نیز از هیچ اقدامی برای زمینگیر کردن دریغ نمیکند.
بحران جهانی را که با تحریمها جمع کنیم تنها به این نتیجه میرسیم که کشتیرانی جمهوری اسلامی در سختترین روزهای خود روزگار میگذراند، روزهایی که اگر تداوم داشته باشد در علم تجارت تنها به یک نقطه ختم میشود؛ ورشکستگی. نشانههای این بحران جدی آنجا بروز میکند که بدانیم زیان هر سهم کشتیرانی از سال گذشته تا امسال دو برابر شده است. آنچه امروز بر سر ناوگان ملی دریایی کشور آمده در سختترین روزهای جنگ هشت ساله نیز سابقه نداشته است، جنگی که اگرچه موشک بود و خمپاره اما در داخل مدیرانی داشت که بارزترین شاخصهشان تدبیر بود. امروز از تدبیر اداره کشور با نفت هفت دلاری خبری نیست و چرخ اقتصاد با نفت ۱۲۰ دلاری هم لنگ میزند.
گرفتن لنگی این چرخها حتی اگر نگوییم با تنشزدایی امکانپذیر است شرط لازمی دارد به نام عقلانیت در اداره کشور. اگر این شرط لازم محقق شود آنگاه میتوان برای شروط کافی تصمیم گرفت اما تا زمانی که در داخل سیاستهای غلط را یک به یک اجرا کنیم نتیجه همانی میشود که امروز میبینیم. بنگاههای بزرگ اقتصادی روی خط زیان و در مسیر ورشکستگی حرکت میکنند و بنگاههای کوچک زیر همین فشارهای تحمیلی و خودخواسته صدای شکستن استخوانهایشان را میشنوند. از عمر دولت محمود احمدینژاد چندماهی بیشتر باقی نمانده و اگر بنا به بروز مدیریت صحیح بود باید تا امروز این اتفاق میافتد. حال فقط باید از اتاق فکر دولت- اگر وجود داشته باشد- بخواهیم شرایط را سختتر از این نکند تا در دولت بعدی که باید دولت عقلانیت و استفاده از کارشناسان باشد این زخمها التیام یابد. روی آوردن به اقتصاد مقاومتی نشان می دهد امروز کشور در شرایطی نیست که آزمون و خطاهای هفت سال و چند ماه گذشته را تکرار کند. اگر سازمان مدیریت منحل نمیشد و مدیران توانمند از اداره کشور کنار گذاشته نمیشدند هرگز فشار تحریمها تا این حد خود را نشان نمیداد و تحریمها بالذات اینقدر موثر نبودند. وقت ورق پاره خواندن قطعنامهها خیلی وقت است گذشته….
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد