روستای همیشه بهار

شاید خاصیت کویر، شگفت‌زدگی آن است که باعث می‌شود در عین‌حال که تصور کنی جز بیابان بی‌آب و علف، چیزی در انتظارت نیست به یکباره بهشتی سر راهت سبز شود مانند استان کرمان که در دل کویر باغی به‌ نام شازده ماهان دارد و یا قلعه گنج که در جنوب استان قرار گرفته، وجود روستایی به نام کشیت تمام محاسبات را درباره کویر به هم می‌زند آن هم با نخلستان‌های متعدد که کل روستا را گرفته و رودی که از کنار آن می‌گذرد و باغات میوه در لابه‌لای خانه‌هایی که زمانی کپری بودند اما حالا به سبک خانه‌های سیمانی تغییر شکل داده‌اند.
روستای کشیت را جز اهالی قلعه گنج، کسی نمی‌شناخت. همان‌طور که قلعه گنج هم برای بسیاری از افراد ناشناخته بوده است. اما اجرای طرح‌های آبادانی و پیشرفت با هدف خارج کردن این منطقه از محرومیت باعث شد این روستا بیشتر زیبایی‌هایش را به رخ گردشگران بکشاند.
حالا کسانی که با هر هدفی از اجرای طرح‌های عمرانی بنیاد مستضعفان گرفته تا طرح‌های پژوهشی یا حتی به‌ منظور گردش به هتل قلعه گنج می‌روند، سری هم به این روستای گردشگری می‌زنند که تنها ۱۰ دقیقه با هتل چهار ستاره این شهرستان فاصله دارد؛ هتلی که به واسطه بهره‌گیری از معماری بومی منطقه یعنی مصالح ساخت کپر در مناطق کویری، به اولین هتل کپری در خاورمیانه معروف شد و خیلی از افراد تنها برای یک شب اقامت در این هتل تا جنوب کرمان می‌روند.
اما جاذبه‌های روستای کشیت ساختگی نیست. این روستا از قدیم‌الایام هم جزو روستاهای خوش‌آب و هوای کرمان بوده است. شورای روستا معتقد است که اینجا ۵۰۰ سال قدمت دارد. دلیل‌شان وجود یک‌ قدمگاه مرمت‌شده سفیدرنگ در این روستاست. آن‌طور که اهالی روستا می‌گویند، سال‌ها قبل اینجا پر از باغ‌های میوه و پرتقال بوده اما خشکسالی از باغ میوه‌های آن کاسته ولی هنوز نخل‌های پیچیده به هم خرمای آن باقی مانده و این روستا را به روستای همیشه بهار تبدیل کرده است.
اصلا از کجا این روستا به گردشگران معرفی شد. زمانی بود که رفت و آمد به هتل قلعه گنج زیاد شد، مدیر داخلی هتل قلعه گنج دیگر امکان اسکان مسافران را در هتل نداشت چون ظرفیت پر بود. برخی از مسافران می‌پسندیدند که در روستای کشیت مستقر شوند. اهالی روستا پذیرای آنها شدند، در خانه‌هایشان اقامت دادند و برایشان از غذای محلی خودشان تهیه کردند. کم‌کم رفت‌وآمد به روستا زیاد شد. اکرم قلندری به آنها پیشنهاد داد خانه‌های خود را مرتب کنند و همان چند کپری را که باقی مانده، نگه دارند و مسافر بپذیرند و در ازای پذیرایی و اقامت از آنها هزینه بگیرند.
آثار باقیمانده باستانی در روستا
کم‌کم این کار بین اهالی باب شد. دیگر آنها فهمیدند که کپرهایشان باب میل گردشگران است، حتی برخی از اهالی چند کپر با سبک قدیمی اما تمیز ساختند که میان همه کپرهای دیگر زیباتر جلوه می‌کرد. حالا این خانه‌ها به بومگردی تغییر کاربری داده‌اند.
بومگردی‌های این روستای گردشگری طبق سلیقه اهالی روستا تزئین و قیمت‌گذاری شده‌اند با همان‌ وسایلی که همیشه مردم از آنها استفاده می‌کردند. صنایع‌دستی را هم می‌توان از اهالی همین‌ روستا خرید؛ صنایع‌دستی‌ای که عموما ساخته شده از برگ درختان خرما و یا درختچه‌های داز است. این صنایع‌دستی را هم قلندری پیشنهاد کرده که در اختیار مسافران قرار دهند. حالا روستای کشیت را همه به نام روستای گردشگری و همیشه بهار می‌شناسند. ورودی روستا یک تابلوی زرد دارد که به منزله هشدار است تا کسی به درختان و طبیعت بکر منطقه آسیب نزند. آنها می‌دانند برگ برنده روستایشان همین ‌درختان و گل‌های آن است. پس به گردشگری اجازه نمی‌دهند آنها را از بین ببرد. بخش‌هایی از روستا سنگفرش شده و برای حضور گردشگران در هر زمانی از سال آماده است.
خشکه‌چینی‌های روستا در حال از بین رفتن است
این میان یکی از مهاجران به روستا که سال‌ها در خارج از کشور زندگی می‌کرده و برای گذراندن اوقات بازنشستگی توانسته در بهترین جای روستا خانه‌ای سنتی برای خود بسازد، در زیبایی کشیت بی‌تاثیر نبوده است.
او سال‌ها به مردم یاد داده محیط زندگی‌شان را باید خودشان تمیز نگه دارند، به همین‌ دلیل است که وقتی وارد روستا شوید در هیچ جا جز سبدهایی که برای زباله تعبیه‌شده، زباله‌ای در روستا پیدا نمی‌کنید و مردم به حقوق خودشان آگاه هستند و می‌دانند که باید با گردشگران از هر فرهنگی چطور رفتار کنند اما در عین ‌حال سنت‌های خودشان را حفظ کنند.
حمام عمومی روستا
جدا از زیبایی‌های این روستا که گاهی در تمیزی و گاهی میان ‌صدای باد در هیاهوی درختان دیده می‌شود، محرومیت‌های قلعه گنج یقه این روستا را هم گرفته است اما شاید نه به ‌اندازه بسیاری از روستاهای دیگر شهرستان که نه زیبایی کشیت را دارند و نه سرسبزی و مسافران آن را.
در اینجا هنوز افرادی هستند که برای درمان بیماری‌های خود دچار مشکل هستند و نمی‌توانند سفری دراز از قلعه گنج تا شهر داشته باشند. در نتیجه به همان ‌خانه بهداشتی که بیشترین کارش گرفتن فشار خون افراد است، بسنده می‌کنند.
هنوز هم خیلی از زنان در چشمه روستا که دور تا دور آن دیوار کشیده شده و پر از قورباغه است، حمام می‌کنند و لباس می‌شویند. جوانانی هم که در آرزوی کار هستند و پیرمردان و پیرزنانی که داشتن ده‌ها نخل خرما را سرمایه نمی‌دانند، اینجا دیده می‌شوند. این روستا پنج قنات دارد که برای آبیاری درختان از آن استفاده می‌شود. چشمه آب گرم و سرد نیز دارد و از یکی از قنات‌ها برای آب شرب مردم استفاده می‌شود.