سیاست های ناپایدار‌

عباس آرگون*- دولت در دهه‌های اخیر به خوبی نشان داده که هیچ‌گاه قادر نبوده آنطور که باید و شاید در اقتصاد موفق باشد و عملکرد خوبی از خود به جا بگذارد‌. به بیانی همیشه آنچه دولت گفته با آنچه به حیطه عمل رسانده بسیار متفاوت بوده و به جای روبه‌رو کردن مردم با واقعیت‌های موجود، تنها به دنبال ارائه آمارهای اقتصادی به آنها بوده است‌.
اما تلاش دولت برای ارائه بسته‌های حمایتی به اقشار آسیب‌پذیر جامعه تاثیر پایداری نخواهد داشت‌. به بیانی هرچند ارائه بسته‌های حمایتی مسکن‌های لازمی است که در شرایط کنونی باید ارائه شود، اما قطعا بهبودبخش مشکلات موجود در اقتصاد نیستند‌.
باید این گونه استدلال کرد که دولت زمانی می‌تواند از سیاست‌هایش در حوزه اقتصاد نتیجه مطلوب بگیرد که فضا را برای حضور هرچه بیشتر بخش خصوصی فراهم کرده باشد‌. این مهم نیازمند یک مجموعه سیاست در حوزه‌های مختلف از جمله بهبود فضای کسب‌وکار به معنای عام، حذف قواعد و مقررات زائد و حمایت لازم از حوزه صادرات و حوزه‌های مربوط به تامین منابع مالی است تا در کنار آن بتواند با فراهم کردن فضا برای ورود مردم به فعالیت‌های اشتغالزا، برای درآمدزایی‌شان در اقتصاد تلاش ممکن را به عمل آورده باشد‌.
اما بی‌ثباتی‌های ایجاد شده در اقتصاد، امکان پیش‌بینی درست در حوزه اقتصاد را از بین برده است. به عبارتی در چند ماه گذشته با جهش‌هایی که در نرخ ارز اتفاق افتاد و بخشنامه‌های گوناگونی که در طول این مدت منتشر شد، دولت عملا پیش‌بینی‌پذیری اقتصاد را زیر سوال برد و موجب آن شد که بسیاری از فعالان اقتصادی امروز قادر به انجام فعالیت اقتصادی نباشند‌.
بنابراین امروز زمان آن است که دولت دست از بحث‌های شعاری بردارد و خود را به حوزه عمل برساند و مردم را با واقعیت‌های موجود در اقتصاد روبه‌رو کند‌.
* عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران