شورش نان در تهران و پیامدهایش

تورم پول ناشی از چاپ بی‌رویه اسکناس، ارسال غله محصول ایران به شوروی جنگ‌زده و سودجویی چند معامله‌گر با احتکار خواربار مورد نیاز مردم و افزودن موادی دیگر به آرد و نامرغوب شدن نان مصرفی، ۱۷ آذر ۱۳۲۱ و ۱۵ ماه پس از اشغال نظامی ایران به دست متفقین، تهران گرفتار یک شورش بزرگ شد.
از بامداد این روز گروهی از مردم و عمدتا جوانان و دانشجویان در میدان بهارستان جمع شده بودند تا با نمایندگان مجلس ملاقات کنند و درد جامعه را با آنان در میان بگذارند. این گروه که هر لحظه هم بر شمار آنان افزوده می‌شد پس از ورود به ساختمان مجلس، ضمن گفت‌وگو با نمایندگان چون با حرف‌های آنان قانع نشدند به مشاجره پرداختند و تنی چند از نمایندگان را کتک زدند و سرگرم خراب کردن وسایل مجلس شدند و …. همزنان با این وضعیت، گروهی دیگر به خانه احمد قوام نخست وزیر وقت واقع در خیابان قوام‌السلطنه حمله بردند و آنجا را غارت و تخریب کردند و دیگران هم به غارت مغازه‌ها پرداختند و به بازار حمله بردند و… پلیس تهران نخواست و یا نتوانست از ادامه عصیان جلوگیری کند. قوام که چنین دید امیراحمدی (سپهبد) را که به سختگیری شهرت داشت فرماندار نظامی تهران کرد و همه روزنامه‌های پایتخت را بست تا از انتشار این واقعه که باعث تحریک دیگران مخصوصا در سایر شهرهای کشور می‌شد جلوگیری کرده باشد.
امیراحمدی ظرف دو روز با خشونت تمام عصیان تهرانی‌ها را سرکوب کرد که ضمن آن شماری هم کشته، زخمی و دستگیر شدند .قوام پس از پایان یافتن آشوب نیز روزنامه‌ها را به بهانه در دست تنظیم بودن لایحه تازه قانون مطبوعات باز نکرد و به جای آنها یک روزنامه دولتی به نام «اخبار روز» را منتشر کرد. لایحه مطبوعات که توسط احمد قوام به مجلس داده شد پایه قوانین مطبوعات بعدی در ایران شده که تا به همین امروز ایرادات فراوان به آنها وارد آمده است.