24 - 12 - 2022
ضدحال چند نفر را به حساب ۹۰ هزار نمیگذاریم!
چیا فوادی -این روزها همه جا دوربین وجود دارد. هر جایی که فکرش را بکنید، دوربین موبایلها، لبتاپها، تبلتها و دوربینهای دستی، آماتوری، نیمهحرفهای و حرفهای و حتی دوربینهایی که در اماکن عمومی قرار دارند. همه چیز زیر نظر است و هر اتفاقی که افکار عمومی را تحت تاثیر قرار دهد، مورد توجه قرار میگیرد. در شبکههای اجتماعی، سایتها، وبلاگها و خلاصه در فضای سایبری به اشتراک گذاشته میشود. بازی تراکتورسازی تبریز و الجزیره امارات، با تماشاگران پرشمارش که البته آمار دقیقی از آنها وجود ندارد و تبریز را به تعطیلی کشاند، تبلور یک روز باشکوه در فوتبال ایران بود. یک روز خوب فوتبال ایران در آسیا. یک بازی بسیار خوب از تراکتورسازی؛ تیمی که همه را به وجد آورده است، تیمی که به گواه همه کارشناسان فوتبال از همه تیمهای حاضر در فوتبال ایران، بازی بهتری ارایه میدهد و تیمی که در حال حاضر مدعی قهرمانی است و منتظر یک لغزش از سوی استقلال تهران تا به صدر برسد و میتواند به پشتوانه این تماشاگران پرشور ۹۰ دقیقهای در اولین حضورش درآسیا یک مدعی باشد. سهشنبه شب هفته گذشته تبریز یک شب رویایی را پشتسر گذاشت؛ شبی که این شهر مهم ایران، تا ساعات اولیه بامداد غرق در شور و شادی بود اما یک اتفاق تلخ هم افتاد و آن هم بنری بود که توسط عدهای برافراشته شد و حاوی کلماتی بود که پیروزی تراکتور را به کام عاشقان فوتبال ایران تلخ کرد، تصاویر تلویزیونی هم چند بار آن را نشان داد. یک روز بعد، هنوز تکلیف رسانهها با این ماجرا مشخص نبود اما خیلی زود در شبکههای اجتماعی نسبت به این حرکت جهتگیریهایی انجام شد. دو بازی استقلال و سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا باز هم اجازه نداد که رسانههای ایران نسبت به این حرکت جهتگیری کنند. اما از روز پنجشنبه که تصاویر و فیلمها منتشر شد، جهتگیریها پررنگتر شد. شاید لازم نباشد که مفهوم شعار را اینجا دوباره تکرار کنیم. دلایل برافراشته شدن این بنر میتواند قابل توجه باشد اما به قول معروف نباید کار چندده نفر را به حساب بیش از ۸۵ هزار تماشاگر پرشور گذاشت اما بازخورد رسانهای ماجرا در رسانههای خارجی بیشتر کامها را تلخ میکند.
ورزشگاه سراسر قرمز ابهتبرانگیز
همه میدانند که ورزشگاه یادگار امام تبریز با چه خون دلی ساخته شده است. چه سالهایی که طرفداران تراکتورسازی برای حضور تیمشان در لیگ برتر فوتبال ایران ثانیه شماری کردند و چه سالهایی منتظر بهرهبرداری از این ورزشگاه تازهساز بودند. ورزشگاهی که هنوز کارهای ناتمام زیادی دارد و اگر اینطور نبود، کنفدراسیون فوتبال آسیا رسما اعلام نمیکرد که نباید بیش از ۵۰ هزار نفر به ورزشگاه بیایند و حالا که نزدیک به ۹۰ هزار نفر رفتند، شاید هم تبعاتی داشته باشد که امیدواریم با حضور پرشور مردم خونگرم تبریز و تحت تاثیر قرار گرفتن ناظران کنفدراسیون فوتبال آسیا این اتفاق بیفتد. این ورزشگاه سراسر قرمز ابهتبرانگیز، غرور فوتبال ایران را به رخ عربها و آسیایی کشاند. موج مکزیکیهایی که خیلی وقت است در ورزشگاههای ایران جایش خالی است، مو را بر تن تماشاگران سیخ میکرد. حرکات موزون لزگی و شادی گلهای بازیکنان به شیوه آن کلیپ کرهای معروف، نوید اتحاد ایران و ایرانی را میداد. در تراکتورسازی تبریز، مگر همه آذری و تبریزی هستند؟ بازیکنان تهرانی، شیرازی، کردستانی، کاشانی و خارجی، همه و همه برای پیروزی تراکتور تلاش میکردند و گل میزدند. الجزیره امارات تیم کمی نبود. فوتبال گاهی فقط فوتبال نیست و مطمئنا تماشاگران در روزهایی که نمایندگان ایران در فوتبال آسیا بازی دارند، دوست دارند که تیمها نتیجه بگیرند، از افراطیهای قرمز و آبی که بگذریم خیلی از پرسپولیسیها دوست داشتند استقلال در بازی مقابل الریان برنده بازی میشد.
وقتی ضدحال زدند
لحظه ضدحال میرسد. پلاکارد قرمزرنگ با شعاری لاتین عجیب به یکباره بیرون آورده میشود، مگر این هواداران چک نشدهاند؟ متن انگلیسیاش روی اعصاب میرود! چند نفر بیشتر نیستند. شاید ۲۰،۳۰ نفر، شاید هم بیشتر، اصلا ۵۰ نفر. آخر مگر هزینههای تراکتورسازی را کشور جمهوری آذربایجان میدهد؟ یا مردم کشور آذربایجان وضعیت خوبی دارند؟ یا فوتبال آنجا در اروپا قدرت دارد؟ این پلاکارد چنددقیقهای دست تماشاگرنماها بود! جمع شد یا نشد اما طرفداران واقعی تراکتورسازی به این بنر اعتراض کردند. ارزشش را نداشت. ارزشش را داشت واقعا که چند تلویزیون ماهوارهای و چند رسانه از آن به عنوان «خواسته همه تماشاگران تبریزی از مجامع بینالمللی» عنوان کنند؟ در روزگاری که جهان به سمت دهکده جهانی شدن پیش میرود، جداییطلبان که عده چشمگیری نیستند و سه سالی هست دوست دارند فضای ورزشگاه یادگار امام را به فضای مورد نظرشان تبدیل کنند و خوشبختانه هم نتوانستهاند، برای این پیروزی شیرین نقشه کشیده بودند. چند آذریزبان باغیرت میآیند و با آنها درگیر میشوند و بنر را که پنج دقیقه هم برافراشته بود جمع میکنند. جالب اینجا بود که اطرافیان این تماشاگران از عواقب برافراشته شدن این بنر در کنفدراسیون فوتبال آسیا هشدار میدهند و حتی فریاد آخر چرا انگلیسی نوشتهاید و حداقل فارسی یا آذری مینوشتید تا خارجیها متوجه نشوند، شنیده میشود. جشن خراب میشود. گاهی وقتها یک دیوانه سنگی در چاه میاندازد که صدها عاقل نمیتوانند آن را جابهجا کنند! نه؟
بزن و بکوبه!
یک روزنامهنگار ورزشی آذریزبان لحظات پس از برد شیرین مقابل الجزیره را با این جملات توصیف کرده است: «شب. چهارراه آبرسان بزن و بکوب هراسان تراختورچیها در حضور آرام اما بلاتکلیف پلیس. آنسوتر بوقهای ریتمیک ماشینها در ترافیک خیابان پروین اعتصامی. جوانها جلوی مرد آر دی سوار را میگیرند که «شوفر گرک اوینیا!». چارهای جز همراهی نیست. لزگی وسط ازدحام خیابان؛ چیزی که تا دیروز هرگز در مخیله راننده سیبیلو نمیگنجید. رقصی نهچندان ناشیانه میکند و جوانها رضایت میدهند. نشانه رضایت روی لبهای طرفین. امشب تبریز با لبخند میخوابد.» جملات زیباست و به دل مینشیند. اما همه نگران تبعات بنر هستند و البته نگرانی بجاست؛ رسانههای عربی روی این ماجرا زوم عجیبی میکنند و شبکههای اجتماعی هم وارد ماجرا میشوند. الجزیره اسپورت، دوبی اسپورت، دوری الکاس، ابوظبی اسپورت، العربیه و دیگر شبکههای عربی حرکت آن چند نفر را بارها و بارها نشان میدهند. اما جهتگیریهایی که علیه این حرکت در میان آذریها شد، باعث شد تا حرکت آن چندده نفر حسابی زیر سوال برود. کافی است سری به فضای مجازی بزنید. مطالب بسیاری در اینباره منتشر شده است. یک وبلاگ پربیننده که نویسندهاش یک آذری دوآتشه است در اینباره اینطور نوشته است: «بنری که روز هشتم اسفندماه و مسابقه پیروزمندانه تراکتور تبریز- ایران با الجزیره امارات در ورزشگاه تبریز از سوی چند نفر از تماشاگران برافراشته شد و زمان قابل توجهی افراشته ماند، به شواهد فیلمهای موجود مورد اعتراض بقیه تماشاگران پیرامون آن نیز واقع شد که با فریادهای بینداز و بینداز (آت یره- آت یره) خواستار فرو کشیدنش شدند و البته پس از مدتی این کار انجام شد.» این جملات تنها مشتی از خروار بود.
واکنش باشگاه تراکتورسازی
حسن آذرنیا، سرپرست تیم تراکتورسازی درباره پرچم مشکوک و مجعولی که از سوی چند تماشاگرنما در استادیوم نصب شده بود، میگوید: «در اواخر نیمه اول مدیر رسانهای تیم آن پرچم را به من نشان داد و آن را دیدم. فاصله زیاد بود و نتوانستم بخوانم و ببینم روی آن چه نوشته است. باید بگویم از بین ۸۰ هزار تماشاگر که به استادیوم میآیند عدهای تماشاگرنما هم با غرض دست به چنین کارهایی میزنند. باشگاه تراکتورسازی این اقدام را کاملا محکوم میکند و معتقدیم آنها هرگز هوادار واقعی تراکتور نیستند. من نمیدانم که آنها دستگیر شدهاند یا خیر، اما آن پرچم فقط دو، سه دقیقه در استادیوم بود. این را هم اضافه کنم که چنین مسالهای ربطی به کانون هواداران ندارد چراکه کل آنهایی که در استادیوم بودند، عضو کانون که نیستند. ورزشگاههای ما هم که مثل اروپا شماره صندلی ندارند که بتوانند افراد را شناسایی کنند. همه شاهد بودند که چه جوی در ورزشگاه به وجود آمده بود. نماینده AFC وقتی جو را دید، شوکه شد. میگفت در هیچ جای دنیا چنین هوادارانی را ندیده است. حتی بازیکنان و مربیان الجزیره به ورزشگاه آمدند و با شنیدن سر و صداها متعجب شدند و مربیشان میگفت در اسپانیا برای تیم ملی این کشور همچین جمعیتی به ورزشگاه نمیرود.»
محمد نصرتی هم به اتفاقات ورزشگاه واکنش نشان داد
بازیکنان تراکتورسازی هم از برافراشته شدن بنر ناراحت بودند. محمد نصرتی بازیکن کرد تراکتورسازی تبریز که اهل شهر بیجار استان کردستان هم هست در اینباره میگوید: «راستش قبل از بازی که نبود احتمالا وسط بازی و در آن شور هیجان بازی اتفاق افتاد. ما آنقدر حواسمان به بازی بود که حتی صدای هم را هم نمیشنیدیم و تمرکزی برای دیدن آن بنر نداشتیم… اما در انتهای بازی آن پارچه رادیدم و خیلی تعجب کردم که چگونه آن را آوردهاند به ورزشگاه. واقعیتش این است یک عده هستند که از آب گلآلود ماهی میگیرند و به دنبال مقاصد خودشان هستند و این به صلاح فوتبال ما نیست من قبل از بازی هم گفتم که ما نماینده ایرانیم و تیم ملی ثانی هستیم. هم ما و هم سپاهان و استقلال و برای آنها هم آرزوی موفقیت کردم. ما باید باعث سرافرازی ایران بشویم، خب در این بین عدهای افراطی هم هستند و کارهایی میکنند که از نظر من درست نیست.» به هر جهت طرفداران تراکتورسازی خیلی خوب میدانند که وقوع چنین کارهایی میتواند به ضرر تراکتورسازی تمام شود و حتی امکان دارد میزبانی از تبریز گرفته شود و به تهران داده شود. تراکتور با این طرفداران پرشورش میتواند امسال در آسیا مدعی باشد. در هر حال باید توجه کنیم که ضدحال چند نفر را به حساب ۹۰ هزار نگذاریم!
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد