12 - 12 - 2023
فریاد علیه پروژه فوقامنیتی
گروه سیاسی- جبهه اصلاحات ایران روز گذشته نشستی را بهمنظور گرامیداشت روز دانشجو برگزار کرد و ضمن بررسی وضعیت جنبش دانشجویی در سالهای گذشته و بررسی آنچه این روزها بر دانشگاهها میگذرد، پای صحبت برخی دانشجویان و استادان حاضر در این برنامه نشست. نشستی که در آن، آذر منصوری، محمود صادقی، غلامرضا ظریفیان، فخرالسادات محتشمیپور، علی شکوریراد و ابراهیم اصغرزاده بهعنوان اعضای ارشد جبهه اصلاحات ایران و همچنین محمد فاضلی استاد جامعهشناسی، حسن باقرینیا استاد دانشگاه حکیم سبزواری و مطهره گونهای فعال دانشجویی به نقد فضای حاکم بر دانشگاهها و برخوردهایی که بهویژه در این چند سال گذشته و پس از شکلگیری «حاکمیت یکدست» و آغاز موج «خالصسازی»، با دانشجویان و استادان دانشگاه شده، پرداختند.
نگرانی دانشگاهیان نسبت به فضای حاکم بر دانشگاهها
رییس جبهه اصلاحات که در ابتدای این نشست، ضمن خیرمقدم به دانشجویان و استادانی که در این نشست حاضر شده بودند، نسبت به برخورد با دانشجویان منتقد و استادان و همچنین فعالان و تشکلهای دانشجویی انتقاد کرد، در بخشی از سخنانش با اشاره به تفاوت ۱۶ آذر امسال با سالهای گذشته و اوضاع متفاوت دانشگاهها در این چندسال گذشته نسبت به سالها و دهههای پیش از آن گفت: «اگر فضای دانشگاهها را در یک دهه اخیر رصد کنیم، همواره این محدودیتها، احضارها به کمیته انضباطی و تعلیق فعالان دانشجویی وجود داشته است، اما در مقطع کنونی شاهدیم که این برخوردها رنگ و بوی دیگری به خود گرفته و فضای دانشگاهها بهشدت محدود شده است. آذر منصوری با اشاره به تماسهایی که در همین چند روز گذشته با شماری از فعالان دانشجویی داشته، از نگرانی شدید آنان نسبت به فضای حاکم بر دانشگاهها سخن گفت.
گزارشی از وضعیت برخی استادان
شاید یکی از مهمترین بخشهای این نشست، آنجا بود که محمود صادقی در قامت یکی از اعضای هیاترییسه جبهه اصلاحات و البته دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها به ارائه گزارشی از وضعیت حاکم بر دانشگاهها و مشخصا برخوردهایی که با دانشجویان و استادان شده، پرداخت. او با اشاره به آخرین فهرست استادانی که این برخوردها را تجربه کردهاند، گفت: «حدود ۸۶ نفر از اعضای هیات علمی با عدم تبدیل وضعیت، بازنشستگی اجباری یا عدم تمدید قرارداد مواجه هستند. البته این ۸۶ نفر، غیراز استادانی هستند که بهلحاظ سنی میتوانستند ادامه دهند، اما بازنشسته شدند.» او با اشاره به وضعیت برخی از استادانی که در این نشست حضور داشتند، گفت: «حسن باقرینیا و محمد فاضلی از جمله استادانی هستند که بدون اراده خودشان مجبور به بازنشستگی پیش از موعد شدند.» او همچنین از استادانی سخن گفت که نامشان در این فهرست نیامده، اما این برخوردها را تجربه کرده و به هیاتهای انتظامی احضار شدهاند. صادقی گفت: «بهعنوان مثال شماری از استادان دانشگاه گیلان، دانشگاه فردوسی و دانشگاه زاهدان به هیاتهای انتظامی احضار شدند که در ادامه، مشکلشان حل شد.» دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها که تاکید کرد تلاش گستردهای در جبهه اصلاحات و همچنین انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها برای رفع این مشکلات انجام گرفته و بررسیهایی شده تا بهطور موثر و منطقی به این برخوردها واکنش نشان بدهیم، گفت: «در نهایت به این جمعبندی رسیدیم که جمعیتی را برای حمایتهای معنوی، حقوقی و مالی از کسانی که دچار مشکل میشوند، تاسیس کنیم. دو سه هفته پیش در نشستی که بههمراه آقای علیمحمد حاضری در دفتر آقای عارف، در خدمت آقایان توفیقی، ابرینیا و عارف بودیم، ابعاد مختلف این مساله را بررسی کردیم و بنا شد با همکاری دو نهاد انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها و کانون صنفی استادان، در این زمینه کار کنیم.» او با اشاره به مشکلاتی که بهلحاظ حقوقی در مسیر تاسیس چنین جمعیتی وجود دارد، گفت: «با این وضعیتی که وجود دارد، اگر بخواهیم این NGO را ثبت کنیم، خیلی بعید است که مجوز بدهند. درنتیجه بنا داریم عمدتا با استفاده از ظرفیت کانون صنفی استادان که بیشتر کار صنفی میکند، مشکلات را پیگیری کنیم.» صادقی همچنین با اشاره به تغییرات عجیب و غریب آییننامه انضباطی و مشکلات ناشی از این تغییرات گفت: «تعدادی از دانشگاهها دادخواستی به دیوان عدالت در مورد این آییننامهها دادند و ما هم کمک کردیم شاید بتوانیم از آن مسیر جلو برویم.»
نفی استقلال دانشگاه و آزادی آکادمیک
اما در ادامه این نشست برخی از دیگر اعضای جبهه اصلاحات و استادان و دانشجویان حاضر در نشست نیز به بیان نقطهنظرات خود در رابطه با فضای حاکم بر دانشگاهها پرداختند و از جمله غلامرضا ظریفیان که از جمله اعضای جبهه اصلاحات ایران است و در عین حال بهعنوان استاد دانشگاهها، به مسائل دانشگاهیان اشراف دارد، از جایگاه و نقش موثر دانشگاه و جنبش دانشجویی در تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران سخن گفت و تاکید کرد: «دانشگاه دو مؤلفه اصلی دارد که اگر این دو مؤلفه اصلی را از او بگیریم، دیگر دانشگاه نیست؛ یکی بحث خودگردانی است که در همهجای دنیا خود دانشگاه متکفل اداره خودش است و هیچ نهادی جز دانشگاه از چنین صلاحیتی برخوردار نیست. مولفه دوم نیز بحث آزادی آکادمیک است که اگر آزادی آکادمیک را از دانشگاه بگیریم، دیگر دانشگاه وجود ندارد.» او با اشاره به تصمیمگیری ۸، ۹ کانون برای دانشگاه در کشور گفت: «به جز شورای انقلاب فرهنگی، دفاتر نمایندگی، کمیسیون فرهنگی علمی مجلس، دهها نهاد دیگر و اخیرا هم وزارت کشور جزو تصمیمگیرندگان برای بودجه دانشگاه شدند. همچنین برای جذب یک رییس دانشگاه، حتی اگر وزیر علوم بخواهد، یک نفر را در دانشگاه استخدام کند، باید به کمیته جذب شورای انقلاب فرهنگی مراجعه کند که آن استاد را انتخاب کنند.» ظریفیان با تاکید بر نفی استقلال دانشگاه در سالهای گذشته، تاکید کرد که «آزادی آکادمیک در دانشگاه را هم به حداقل رساندیم» و گفت: «بنابراین آن دو شُش دانشگاه بهشدت آسیب دیده است. مهمتر و نگرانکنندهتر از همه اینکه دانشگاه از توسعه ملی کشور کاملا خلع شده است. یعنی نخبگان برای توسعه ملی کشور تصمیم نمیگیرند و دانشگاه تبدیل به دستگاه زینتی شده و در حاشیه است و این روند قطعا آینده کشور را به شدت به خطر میاندازد.»
جای خالی بانک اطلاعاتی برخورد با دانشگاهیان
فخرالسادات محتشمیپور در قامت یکی از دیگر اعضای جبهه اصلاحات، نسبت به عادیسازی این فجایع در کشور هشدار داد و گفت: «اخراج یک استاد، بهتنهایی کافی است که جریانات و موجی را ایجاد کند و تبعاتی داشته باشد. چطور میشود این حجم از تعلیق، اخراج و بازنشستگیهای اجباری اتفاق میافتد و همه هم پذیرفتهاند!» او با تاکید بر لزوم شکایت استادانی که این برخوردها را تجربه کردهاند، گفت: «آیا ما در حال حاضر یک بانک اطلاعاتی دقیق در شهرستانها داریم که ببینیم در دانشگاههای کوچک چه اتفاقی افتاده است؟!» او همچنین با اشاره به اعتراضات ۱۴۰۱ درپی مرگ مهسا امینی گفت: «جنبش مهسا، جنبش سیاسی نبود، بلکه یک جنبش اجتماعی بود و چون جریان اجتماعی بود، همه وارد میدان شدند.»
فریاد دانشگاه بالاخره به ثمر خواهد نشست
علی شکوریراد در قامت سخنگوی جبهه اصلاحات ایران نیز با تاکیدبر اینکه «دانشگاه همواره مقابل کسانی که میخواستند ارادهای را بر جامعه تحمیل کنند و کشور را به سمتی ببرند که خواست مردم نبوده، ایستاده، مقاومت کرده و فریاد زده»، گفت: «اگر جامعه ما بهلحاظ سیاسی سالم و روال درستی حاکم بود، طبیعتا باید همه این کارها در احزاب سازماندهی میشد، اما باتوجه به محدودیتهای شدید برای فعالیت احزاب، بار سیاسی همیشه به دوش دانشجویان و تشکلهای صنفی تحمیل شده است.» شکوریراد تصریح کرد: «این فریادها بالاخره به ثمر خواهد نشست و آینده این کشور به نحوی رقم خواهد خورد که مردم از آن راضی باشند. همه حکومتها روزی دورهشان به سر میرسد و وضعیتی که در جامعه ماست وضعیت پایداری نیست و حتما آینده بهتری پیش روی ماست. امیدوار هستم این فرآیند خیلی طولانی نشود و خیلی زود به این آینده روشنی که حتما پیش روی کشور قرار دارد، برسیم.»
دانشگاه؛ یک پروژه فوقامنیتی!
ابراهیم اصغرزاده دیگر عضو فعال جبهه اصلاحات ایران به بحث «یکدستسازی» و «خالصسازی» در کشور پرداخت و گفت: «از انقلاب فرهنگی به این طرف، ما دائما با این مشکل در دانشگاهها مواجه بودیم. من و آقای شکوریراد جزو کسانی هستیم که از ابتدا در جریان انقلاب فرهنگی، با آن مخالفت کردیم و یک دورههایی تسویه کمرنگ شد، اما در دوره آقای احمدینژاد شدت یافت و در حال حاضر به مرحله ناامیدی رسیده است.» این چهره سیاسی اصلاحطلب همچنین دانشگاه را «مهمترین نیروی محرک جنبش اصلاحات» دانست و گفت: «دو بال استاد و دانشجو بودند که از سال ۷۶ به این طرف، قربانی شدند و هزینه دادند.» او خواستار حمایت یکپارچه جبهه اصلاحات از جنبش دانشجویی شد و گفت: «علاوه بر این، باید با این اتفاق نامیمونی که رخ میدهد و سلول به سلول حیات آکادمیک و دانشگاهی ما را تصرف میکند و میخواهد به جریانی در خدمت ایدئولوژیسازی، غربستیزی و اسلامیسازی تبدیل کند، مقابله کنیم.» اصغرزاده گفت: «آقایان یک چیزی در ذهنشان است که میخواهند با دنیا متفاوت باشد، کشور و دانشگاه را در مسیری قرار دهند که در خدمت خودشان باشد. درست است که در حال حاضر دانشگاه حقیر و ذلیل شده و سطح علمی دانشگاهها پایین آمده، اما مشکل اصلی این است که دانشگاه توسط نیروهای نظامی-امنیتی اداره میشود. در گزینش استاد، در کمیتههای انضباطی، در حذف و تصفیه دانشجویان و اساتید اصلا هیچ حد و مرزی نمیشناسند.» این عضو جبهه اصلاحات ایران، «برقراری پیوند میان برنامههای خود با مطالباتی را که در سطح دانشگاهها و گروههای مختلف اجتماعی رخ میدهد»، مهمترین وظیفه این جریان سیاسی خواند و در ادامه نسبت به «کالاییسازی آموزش» نیز هشدار داد. همچنین در ادامه این نشست، محمد فاضلی جامعهشناس، حسن باقرینیا و مطهره گونهای نیز بهنمایندگی از استادان، دانشجویان و فعالان دانشجویی اظهارنظر کرده و هر کدام از زاویهای به نقد وضعیت حاکم بر دانشگاهها و برخورد شدید با جنبش دانشجویی پرداختند.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد