مشکلات صنعت خودرو به گردن خودروساز است نه قطعه‌ساز

هفته گذشته بود که روح‌الله ایزدخواه، نماینده مجلس و عضو کمیسیون صنایع و معادن، علت بی‌کیفیت بودن خودروهای داخلی را قطعه‌سازان عنوان کرده و گفت: صنعت خودرو یک زنجیره به هم پیوسته است و دومین حلقه مهم این زنجیره را قطعه‌سازان تشکیل می‌دهند؛ چنانچه امروز شاهد هستیم که کیفیت خودروهای تولیدی پایین است دلیل اصلی این مساله را باید در شرکت‌های قطعه‌ساز جست‌و‌جو کرد. این صحبت‌ها در حالی مطرح شده که قطعه‌سازان به عنوان زنجیره تامین خودروسازی در طول سال‌های گذشته با وجود مشکلات و موانع متعددی مانند تحریم، تورم و مطالبات معوق مانده پای کار صنعت خودروسازی کشور ایستاده و مانع از تعطیلی آن شده‌اند.
قطعه‌سازانی که مورد حمایت قرار نگرفتند
در این رابطه لطف‌الله سیاهکلی عضو کمیسیون صنایع مجلس معتقد است که قطعه‌سازان کشور بر خلاف خودروسازان مورد حمایت قرار نگرفته‌اند و اگر دولت به جای خودروسازان از آنها حمایت می‌کرد آینده بهتری پیش‌رو داشتیم.
آن‌طور که کارشناسان صنعت خودرو هم می‌گویند قطعه‌سازان مطابق درخواست خودروسازان عمل می‌کنند، بدین معنا که خودروساز محصولی که می‌خواهد را با هر گونه مشخصاتی سفارش می‌دهد و قطعه‌ساز آن محصول را تولید می‌کند. اینکه در بسیاری از صحبت‌ها قطعه‌سازان را مقصر بی‌کیفیتی خودرو می‌دانند دیدگاه غلطی است.
قطعه‌سازان صنعت خودرو را سرپا نگه داشتند
طبق آخرین گزارش‌ها، طلب قطعه‌سازان از شرکت‌های خودروساز به بیش از ۴۵‌ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ این مطالبات عقب‌افتاده، سه آسیب جدی به خودروسازی وارد کرده که افت تولید و مختل شدن داخلی‌سازی را شامل می‌شود.
شهباز حسن‌پور‌بیگلری نایب‌رییس کمیسیون اقتصادی مجلس در این خصوص می‌گوید: اگر می‌خواهیم کیفیت خودرو افزایش پیدا کند، باید از قطعه‌سازان واقعی و توانمند حمایت کنیم؛ برخی قطعه‌سازان بزرگ پس از تحریم، کار تولید را بیشتر از گذشته، پیش بردند و باعث شدند صنعت خودرو سرپا بماند.
این نماینده مجلس با تاکید بر اینکه قطعه‌سازی بهترین جا برای استفاده مهندسان داخلی است، همان‌طور که اکنون برخی از آنها با پشتکار این کار را انجام داده‌اند، گفت: قطعه‌سازان و خودروسازان باید از نیرو‌های جوان استفاده کنند، همان‌طور که هم‌اکنون برخی از آنها از این نیرو‌ها استفاده می‌کنند.
ایرادات سیاستگذاری خودرویی در کشور
برای فهم بهتر این مساله نگاهی به بازار جهانی قطعه‌سازی می‌اندازیم تا این موضوع مشخص شود که سیاستگذاری خودرویی کشور دارای ایرادهای فراوانی است.
بزرگ‌ترین قطعه‌سازان دنیا مانند بوش آلمان، دنسو ژاپن، کانتیننتال آلمان، زی اف و مگنا اینترنشنال کانادا به ترتیب توانسته‌اند ۴۷ میلیارد دلار، ۱/۴۳ میلیارد دلار، ۳۹ میلیارد دلار، ۴/۳۳ میلیارد دلار و ۲۶ میلیارد دلار فروش داشته باشند. اینها قطعه‌سازان مطرح در جهان هستند که مجموعا توانسته‌اند ۱۷۰ میلیارد دلار فروش قطعات خودرویی داشته باشند؛ این درحالی است که بزرگ‌ترین قطعه‌ساز کشور در سال گذشته تنها توانست ۵۰۰ میلیون دلار فروش داشته باشد.
آن‌طور که قطعه‌سازان مطرح می‌کنند، در جریان ساخت داخل، ظرفیت تامین قطعات دو میلیون و ۲۰۰ هزار خودرو را دارند، در حالی که امروز از ظرفیت موجود قطعه‌سازی با در نظر گرفتن بازار قطعه یدکی تا حدود یک میلیون و ۲۰۰ دستگاه استفاده می‌شود؛ بنابراین همچنان ظرفیت خالی در این صنعت
وجود دارد.