پناهنده شدن امپراتور شکست‌خورده هند به ایران

بیست و هشتم ژوئن سال ۱۵۴۰ میلادی به دربار قزوین ـ پایتخت آن زمان ایران ـ خبر رسید که همایون شاه امپراتور هند قصد پناهنده شدن به ایران (دربار شاه‌طهماسب صفوی) را دارد. همایون شاه در جنگ هفدهم ماه می آن سال، از یک خان پشتون (افغان) شکست خورده بود و چون در دهلی هم معارضان و مخالفان فراوان داشت ترجیح داده بود که به ایران بیاید و پناهنده شود. در آن روز شاه‌طهماسب قصد دیدار از زنجان را داشت که این خبر را دریافت کرد.
شاه‌طهماسب یکم پس از ورود همایون شاه به قزوین و دیدار و مذاکره، سپاهی در اختیار او قرار داد و همایون شاه با کمک این سپاه، تاج و تخت خود را بازیافت و این امر به بسط نفوذ فرهنگی ایران در هند انجامید که بیش از دو قرن (تا سلطه انگلیسی‌ها بر هند) ادامه داشت. تا زمان سلطه انگلیسی‌ها بر هندوستان (نیمه قرن نوزدهم)، «فارسی» زبان رسمی دربار امپراتوران هند و زبان مکاتبات رسمی این کشور بود که بعدا زبان انگلیسی جایش را گرفت.