ایجاد حریم برای تئاتر شهر ساده‌ترین راه است

ایسنا- یک معمار و کارشناس میراث فرهنگی با بیان اینکه ایجاد حریم فیزیکی دور تئاتر شهر نوعی عوام‌فریبی است چون دیوار، بزه را از بین نمی‌برد، می‌گوید برای رفع مشکلات اطراف تئاترشهر نباید نگاه بسته داشت و به جایش باید یک جریان اجتماعی به راه انداخت.
مدتی است ماجرای ایجاد حریم و حصاری برای تئاترشهر بیش از گذشته جدی شده، چون گفته شده بود تا پایان سال این کار انجام خواهد شد. در این باره در کنار پیگیری مدیران تئاتری، مدیران میراث فرهنگی هم موافقت و همراهی خود را اعلام کرده‌اند و با وجود اینکه شنیده می‌شود مدیران مربوط در شهرداری هم با این قضیه همراه هستند، اما در شورای شهر مخالفت‌هایی با اجرایی شدن طرح ایجاد حریم در اطراف ساختمان تئاتر شهر ابراز شده است.
در این راستا بسیاری از هنرمندان صاحب‌نام تئاتری نیز بر ضرورت انجام این کار تاکید دارند، چرا که مدیریت شهری یا انتظامی تاکنون نتوانسته انتظارها را در اطراف این مجموعه فرهنگی و تاریخی برآورده کند و به همین دلیل علاوه بر تجمع عجیب و غریب دستفروشان در نزدیکی محوطه تئاتر شهر که منظره‌ای زشت را ایجاد می‌کند، اتفاق‌هایی همچون قمه‌کشی و دزدی و کیف‌قاپی هم بر وخامت وضع این محل افزوده تا جایی که خیلی از هنرمندانی که به تئاتر شهر رفت‌وآمد می‌کنند بارها از نبود امنیت به‌ویژه شب‌ها که معمولا زمان پایان اجراهاست، ‌گله‌مند بوده و هستند.
بنابراین از آنجا که تاکنون این شرایط تغییر نکرده، هنرمندان و مدیران تئاتری هم‌نظر شده‌اند که ماجرای حریم دور تئاتر شهر عملی شود تا دست‌کم خود این ساختمان و تردد در آن با آرامش و امنیت همراه شود.
اما اظهارات تئاتری‌ها در چند وقت اخیر برای تاکید بر انجام شدن این کار، در میان معمارها وکارشناس‌های شهرسازی و نیز میراث فرهنگی مخالفانی دارد که معتقدند ایجاد حریم ساده‌ترین و «گول‌زننده‌ترین» راهی است که برای رفع معضل‌های اطراف تئاتر شهر می‌توان انجام داد. در این باره بهروز مرباغی – معمار و کارشناس میراث فرهنگی – که خودش مدت‌هاست در محله اودلاجان تهران به مرمت خانه‌های قدیمی و راه‌انداختن جریان زندگی و کار در آن‌ها مشغول است، در تماسی با ایسنا نسبت به برخی گفته‌های هنرمندان و اصرار بر ایجاد حریم واکنش نشان داد.
این عضو انجمن مفاخر معماری ایران با تاکید براینکه «اینجا، موضوع مبانی نظری در میان است» گفت: تازگی‌ها، بحث «حریم» برای تئاترشهر مطرح شده و هنرمندان ارجمند کشور طی اظهاراتی، فعلا و عموما، بر ضرورت ایجاد حریم بر دور این عمارت زیبا علاقه نشان می‌دهند.
البته، این «حریم بستن» را با ادبیاتی مطرح می‌کنند که ظاهرِ محکمه‌پسند دارد و مثلا استاد نصیریان – به نقل از روزنامه اعتماد – می‌فرمایند که «محوطه پیرامون تئاتر شهر که جزء حریم این بناست و مربوط به شهر نیست، خیلی ولنگ و باز است و افراد مختلف می‌توانند به آنجا بیایند و هزار کار و حتی کارهای خلاف انجام دهند.
تئاتر شهر، تئاتر رسمی و مهم شهر تهران و سمبل کار فرهنگی و هنری در پایتخت ایران است؛ صحیح نیست که وضعیت تئاتر شهر این‌گونه باشد. وقتی به تماشای تئاتر یا اپرا در کشورهای دیگر می‌رویم، می‌بینیم که چقدر در نگهداری و محافظت آن بناها اهتمام شده در صورتی که ما اصلا به این موضوع در خصوص تئاتر شهر توجه نمی‌کنیم.» در اینجا اولین سوال شاید این باشد که در این چهل و اندی سال مگر چه اتفاقی در آنجا افتاده که در جاهای دیگر شهر نیفتاده؟ و آیا «افراد مختلف» یعنی افراد متخلف؟ و بعد اینکه آیا اطراف مجتمع بزرگ «ژرژ پمپیدم» پاریس حریم کشیده‌اند؟ آیا اطراف «بالشوی تئاتر مسکو» حصار یا حریم ایجاد کرده‌اند؟ اطراف موزه گوگنهایم چطور؟ آیا اطراف اپرای سیدنی یا مجموعه «مارینسکی تئاتر» سن‌پترزبورگ حریم کشیده‌اند؟