خبر

نفت بر پاشنه کاهش قیمت چرخید
قیمت نفت در معاملات روز چهارشنبه که افزایش تولید آمریکا، آمار مطلوب چین را تحت‌الشعاع قرار داد، به روند کاهشی خود ادامه داد.
بهای معاملات آتی وست تگزاس اینترمدییت آمریکا با شش سنت یا ۱/۰ درصد افزایش نسبت به روز گذشته به ۶۵/۶۰ دلار در هر بشکه رسید.
بهای معاملات آتی نفت برنت با ۱۷ سنت یا ۲۶/۰ درصد کاهش، در ۴۷/۶۴ دلار در هر بشکه ایستاد.
انتشار آماری که نشان داد ذخایر نفت آمریکا برخلاف انتظار تحلیلگران افزایش چندانی نداشته است در اوایل معاملات از قیمت نفت آمریکا حمایت کرده بود. طبق آمار موسسه امریکن پترولیوم ذخایر نفت آمریکا در هفته منتهی به ۹ مارس، ۲/۱ میلیون بشکه افزایش یافت و به ۴۲۸ میلیون بشکه رسید‌ در حالی که تحلیلگران میزان افزایش ذخایر را دو میلیون بشکه پیش‌بینی کرده بودند.
برنت و وست تگزاس اینترمدییت از ابتدای هفته جاری به ترتیب حدود ۵/۱ و ۴/۲ درصد کاهش قیمت داشته‌اند که تحت تاثیر نگرانی‌های فزاینده نسبت به رشد تولید آمریکا و در نتیجه بالا رفتن سطح ذخایر نفت بود. بازارهای نفت نسبتا ضعیف مانده‌اند و قیمت‌ها نتوانستند به رکورد بالای ژانویه که بیش از ۷۰ دلار برای برنت و ۶۷ دلار برای وست تگزاس اینترمدییت بود باز‌گردند.
طبق آمار اداره ملی آمار چین، تولید نفت خام این کشور در فاصله ژانویه تا فوریه ۹/۱ درصد کاهش یافت و به ۳۷/۳۰ میلیون تن یا معادل ۷۷/۳ میلیون بشکه در روز رسید که نیاز این کشور به واردات را افزایش داد. با این‌همه افزایش تولید نفت آمریکا این آمار را تحت‌الشعاع قرار داد.

تعامل نفتی کم‌سابقه در بن‌بست دیپلماتیک
قطر پترولیوم و «شورای نفت عالی ابوظبی» در یک نمایش کم‌سابقه همکاری در بحبوحه بن‌بست سیاسی میان کشورهایشان، با تمدید امتیاز یک میدان نفتی مشترک در خلیج فارس که توسط یک شرکت ژاپنی اداره می‌شود، ‌موافقت کردند.
به گزارش ایسنا، دولت‌های قطر و ابوظبی از طریق یک توافق فنی با شریک ژاپنی، امتیاز اداره میدان نفتی البندوق را تمدید کردند.
قطر پترولیوم با انتشار بیانیه‌ای در وب‌سایتش بدون افشای جزییات، این توافق را اعلام کرد. شرکت توسعه یونایتد پترولیوم، مالک شرکتی است که میدان نفتی فراساحلی البندوق را از سال ۱۹۷۰ اداره کرده است و تحت توافق جدید، به اداره آن ادامه خواهد داد.
یک مقام آگاه به خبرگزاری رسمی WAM مستقر در دوبی گفت: هیچ تماس مستقیمی با طرف قطری صورت نگرفته و ارتباط تنها به طرف ژاپنی محدود بوده است.
میدان البندوق میدان نفتی مشترک میان قطر و ابوظبی است که نفتش به ژاپن و سایر کشورهای آسیایی صادر می‌شود. طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا، این میدان روزانه ۶۵۰۰ بشکه نفت تولید می‌کند.
بر‌اساس گزارش بلومبرگ، امارات متحده عربی، مصر و بحرین در اقدامی همسو با عربستان سعودی، قطر را در ژوئن سال میلادی گذشته بایکوت کردند. این کشورها قطر را به حمایت از گروه‌های تروریستی متهم کردند در حالی که دوحه منکر آن شده است.

آیا هدف اوپک برای تعادل بازار نفت تغییر می‌کند‌
پیشنهادهای عربستان سعودی برای معیارهای جدید به منظور مشخص کردن زمانی که بازار متعادل می‌شود، نشان‌دهنده تغییر در اهداف اوپک برای پیمانی است که تقریبا به هدف اولیه خود برای کاهش ذخایر نفت دست پیدا کرده است.
اوپک، روسیه و ۹ تولیدکننده دیگر با هدف کاهش مازاد ذخایر نفت کشورهای صنعتی عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) به میانگین پنج ساله، تولیدشان را از ژانویه سال ۲۰۱۷ به میزان ۸/۱ میلیون بشکه در روز کاهش داده‌اند.
آمار آژانس بین‌المللی انرژی نشان می‌دهد ذخایر نفت OECD از رکورد ۱/۳ میلیارد بشکه در ژوییه سال ۲۰۱۶، به میزان ۲۱۶ میلیون بشکه در طول سال ۲۰۱۷ کاهش یافت و اکنون تنها ۵۲ میلیون بشکه بالای میانگین پنج ساله است.اوپک و متحدانش به این امر کمک کردند زیرا میانگین پنج ساله یک هدف متغیر بوده و با ادامه محدودیت‌های عرضه، این هدف نیز بالاتر رفته است. این میانگین از حدود ۷۳/۲ میلیارد بشکه در زمانی که توافق کاهش تولید در اواخر سال ۲۰۱۶ منعقد شد، به ۸۶/۲ میلیارد بشکه در سپتامبر سال ۲۰۱۷ صعود کرده است.به گفته پل هورسنل، محقق کالا در بانک استاندارد چارترد، پس از یک دوره مازاد، این هدف طی زمان راحت‌تر شده زیرا سال‌های مازاد بیشتری گنجانده شده‌اند‌ اما همچنان که هدف ذخایر OECD تغییر کرده، تفکر عربستان سعودی که بزرگترین صادرکننده نفت جهان بوده و با روسیه برای بستن این پیمان برای کاهش عرضه همکاری کرده، نیز تغییر پیدا کرده است.
خالد الفالح، وزیر انرژی عربستان سعودی، اظهار کرده اوپک و شرکایش باید معیارهایی مانند ذخایر کشورهای غیرعضو OECD، نفت در مخازن شناور و نفت در ترانزیت را مدنظر قرار دهند، زیرا آنها آینده توافقی را بررسی می‌کنند که قرار است در پایان سال ۲۰۱۸ منقضی شود. با این‌همه رصد این معیارها دشوارتر است.تقاضا برای نفت از سوی کشورهای غیرعضو OECD از سال ۲۰۱۴ از مصرف این سازمان فراتر رفته است اما ذخایر در کشورهای غیرعضو OECD معمولا به عنوان ذخایر استراتژیک و نه تجاری نگهداری می‌شود؛ در نتیجه آمار آنها غیرشفاف بوده و احتمال اندکی وجود دارد که در میزان عرضه یا تقاضا تغییر دهند.