آرژانتین درمانده، مسی بی‌فروغ

پنجشنبه شب گذشته از گروه D مسابقات مرحله گروهی دو تیم کرواسی و آرژانتین به میدان رفتند که در پایان کروات‌ها با شایستگی سه امتیاز این دیدار را دریافت کردند.
شاگردان زلاتکو دالیچ در این دیدار همانند بازی مقابل نیجریه تاکتیک‌پذیر و هماهنگ ظاهر شدند و به لطف ستاره‌های خود با سه گل از سد مسی و یارانش گذشتند. آلبی‌سلسته که از همان ابتدای مسابقات با عملکرد غیر‌منتظره و انتقاد‌آمیز مقابل ایسلند متوقف شده بود در رویارویی با کرواسی به روند ناامید‌کننده خود ادامه داد تا در برابر دیدگان دیه‌گو مارادونا، اسطوره آرژانتینی جهان فوتبال در آستانه حذف زودهنگام از مسابقات جام‌جهانی قرار گیرد.
نخستین گل تیم کرواسی در این دیدار در دقیقه ۵۳ توسط آنته ربیچ بازیکن باشگاه اینتراخت فرانکفورت به ثمر رسید. لوکا مودریچ، ستاره کروات باشگاه رئال‌مادرید و ایوان راکیتیچ، ‌هافبک سرشناس تیم بارسلونای اسپانیا دو گل دیگر این تیم را به ترتیب در دقایق ۸۰ و نخستین ثانیه‌های وقت‌های اضافه وارد دروازه آرژانتین کردند. کرواسی با شش امتیاز هم‌اکنون صدرنشین گروه D است و ایسلند با یک بازی کمتر نسبت به آرژانتین و هم‌امتیاز با شاگردان خورخه سامپائولی در مکان دوم جدول جای دارد.
در دیگر بازی پنجشنبه تیم ملی فوتبال فرانسه دومین دیدار خود را در چارچوب رقابت‌های مرحله گروهی جام‌جهانی روسیه با پیروزی دشوار یک بر صفر مقابل پرو پشت سر گذاشت تا جواز صعود به مرحله بعد را دریافت کند.
شاگردان دیدیه دشان در این مسابقه نیز همانند بازی نخست مقابل استرالیا به سختی از سد حریف خود گذشتند تا تردیدها درباره عملکرد این تیم در مرحله حذفی رقابت‌ها بیشتر شود.
در آن سو تیم سختکوش پرو که در نخستین مسابقه نمایش قابل قبولی برابر دانمارک انجام داده بود با قبول این شکست امید خود را برای صعود به کلی از دست داد و به عنوان تنها تیم بدون امتیاز‌ گروه C در انتهای جدول جای گرفت. تنها گل این دیدار در دقیقه ۳۴ توسط کیلیان امباپه، ستاره جوان تیم ملی فرانسه به ثمر رسید که در پایان عنوان بهترین بازیکن میدان را نیز از آن خود کرد. فرانسه در این گروه با شش امتیاز صعودش قطعی است و در بازی سوم مقابل دانمارک تنها با یک امتیاز به عنوان صدرنشین راهی مرحله بعد خواهد شد. تیم‌های دانمارک و استرالیا نیز به ترتیب با چهار و یک امتیاز مکان دوم و سوم جدول را به خود اختصاص داده‌اند.
در جریان بازی پنجشنبه شب گذشته آرژانتین و کرواسی، زمانی که پیش از شروع مسابقه سرود ملی آرژانتین در حال پخش بود دوربین‌ها روی لیونل مسی زوم کرده بودند. مسی پیشانی خود را با دست می‌مالید؛ حرکتی که متخصصان زبان بدن می‌گویند از کسی سر می‌زند که به خاطر مسایل کاری- حرفه‌ای به شدت تحت فشار قرار دارد.
زمانی که هم‌تیمی مسی در بارسلونا، ایوان راکیتیچ در وقت‌های اضافه پیروزی سه بر صفر کرواسی را قطعی کرد، در حالت چهره مسی، تسلیم موج می‌زد. گویی او از آغاز می‌دانسته که تحمل سنگینی بار انتظارات ملتی که دو بار قهرمان جام‌جهانی شده، به تنهایی‌ از عهده او ساخته نیست.
مردم آرژانتین، دیه‌گو‌ مارادونای بزرگ که بازی را از سکوها تماشا می‌کرد و هم‌تیمی‌های مسی، همه و همه به او امید بسته بودند. سرمربی آلبی‌سلسته، خورخه سامپائولی بعد از کسب تساوی ناامیدکننده ۱-۱ مقابل ایسلند، تلاش کرده بود در مصاف کرواسی بخشی از بار سنگین مسی را از روی شانه‌هایش بردارد.
او که در بازی ایسلند تیمش را با سیستم ۱-۳-۲-۴ به میدان فرستاده بود، سیستمی که به کل حول محور مسی می‌چرخید، پنجشنبه گذشته سیستم بازی تیمش را به سمت راست متمایل کرده بود. آرژانتین در مقابل کرواسی با سیستم ۳-۴-۳ بازی می‌کرد و سرخیو آگوئرو و ماکسیمیلیانو مزا در خط حمله مسی را یاری می‌کردند. سیستم بازی آرژانتین حتی گاهی به ۲-۴-۴‌ تبدیل می‌شد‌؛ زمانی که مزا به کناره‌ها می‌رفت و مسی در مرکز خط حمله قرار می‌گرفت، سیستمی که بارسلونا فصل پیش با استفاده از آن به قهرمانی لالیگا رسیده بود‌ فصلی که مسی در جریان ۳۶ بازی تیمش ۳۴ گل برای کاتالان‌ها به ثمر رسانده بود.
اما همه این تمهیدات نتیجه نداد. به جای اینکه صاحب توپ شدن‌های پیاپی، مسی را از پا بیندازد، توپ کمتر به مسی رسانده می‌شد. حتی با اینکه دفاع‌های کناری آرژانتین ادواردو سالویو و مارکوس آکونا برای خلق فرصت به طرف زمین حریف یورش می‌بردند و در غیاب‌شان حفره‌های بزرگی در خط دفاع به وجود می‌آوردند، مسی صاحب توپ نمی‌شد. ستاره بزرگ آرژانتین در تلاش برای رسیدن به توپ مدام عقب و عقب‌تر می‌آمد.
در نیمه اول پای مسی تنها ۲۰ بار به توپ خورد. در تیم آرژانتین تنها آگوئرو ۱۷ بار تماس با توپ داشت که از این نظر آماری بدتر از مسی داشت. جالب‌تر اینکه هیچ‌کدام از ۲۰ موردی که پای مسی توپ را لمس کرده بود در محوطه جریمه حریف اتفاق نیفتاده بود. در واقع یک ساعت طول کشید تا برای اولین بار مسی در محوطه جریمه صاحب توپ شود. در پایان بازی مشخص شد پای مسی ظرف ۹۰ دقیقه تنها ۴۹ بار به توپ خورده است؛ آماری که در میان ۱۳ بازی او در جام‌های جهانی بدترین به حساب می‌آید. در دیدار با ایسلند، این آمار برای مسی ۱۱۶ بود.
حضور مسی در سمت راست نشان می‌داد روش بازی او این است که در فاصله حدودا ۲۳ متری دروازه به صورت شناور جابه‌جا و صاحب توپ شده، توپ را روی پای چپ خود آورده یا پاس دهد یا به سمت دروازه شوت کند؛ همان چیزی که در مقابل ایسلند دیده بودیم. روشی که به راحتی قابل پیش‌بینی بود و کروات‌ها به راحتی آن را خنثی کردند.
وقتی آرژانتین در نیمه دوم عقب افتاد، تا مدتی به نظر می‌رسید مسی قصد دارد دست به اقداماتی فوری و اورژانسی بزند‌ چرا که او بیشتر از قبل متمایل به مرکز بازی می‌کرد. مسی در این لحظات با وجود فشار سنگین کروات‌ها مقاومت جانانه‌ای نشان داد، یک بار فرصتی طلایی در اختیار گونزالو هیگواین گذاشت و بار دوم هم کریستین پاوون تعویضی را صاحب توپی کرد که واقعا حکم پاس گل را داشت.
اما مسی لحظه به لحظه عصبانی‌تر می‌شد. او را بارها در دایره مرکزی میدان در حالی دیدیم که برای شروع یک حمله تقلا می‌کرد و دست و پا می‌زد. وقتی مسی در حاشیه دایره مرکزی صاحب توپ می‌شد، حداقل پنج مدافع کروات مثل پهپادهای حاضر به یراق به او نزدیک می‌شدند تا خطر را کاهش دهند.
«مسی را متوقف کن تا آرژانتین را متوقف کنی». این به نظر شما اظهارنظر‌ سطحی است ؟ نه، این در واقع تاکتیکی است موفق. درحالی که ۱۰ دقیقه تا پایان بازی باقی مانده بود، مسی دیگر خود را رها کرده بود. با سر پایین و دست‌های روی کمر. مسی دیگر در بازی ناپدید شده بود دقیقا در تضادی واضح با شماره ۱۰ کرواسی، لوکا مودریچ. کسی که هر چه کروات‌ها در فاز حمله انجام دادند، با محوریت و نقش‌آفرینی او انجام شد.
مودریچ در سیستم ۱-۳-۲-۴ تیمش به عنوان ‌هافبک هجومی مرکزی بازی می‌کرد؛ همان نقشی که مسی در بازی ایسلند بازی کرده بود. مودریچ در میدان رها نشده بود تا یک‌تنه بار تیمش را به دوش کشد ولی او بود که موتور تهاجمی کرواسی را روشن کرد و به آن نیرو داد. درحالی که مسی کسی را نداشت که توپ را به او برساند، تغذیه‌کنندگان مودریچ گروهی از بهترین‌های اروپا بودند، مارسلو بروزویچ، ایوان پریشیچ و البته راکیتیچ.
در اتفاقی عجیب و نادر، بارسلونا و رئال‌مادرید دست در دست هم انداخته، می‌جنگیدند. راکیتیچ و مودریچ ریتم و ضرباهنگ خط میانی تیم‌شان را در اختیار گرفته و مدیریت می‌کردند. خاویر ماسکرانو که برای دریافت چک‌های فربه، قبل از دوران بازنشستگی راهی چین شده، در مقابل این دو حرفی برای گفتن نداشت و اغلب اوقات تماشاچی بود.
هر بار که کرواسی جلو می‌آمد و مودریچ صاحب توپ می‌شد، خط میانی و دفاع آرژانتین به وضوح بر خود می‌لرزیدند. در دقیقه ۲۰ بازی، کابالرو و نیکلاس تاگالیافیکو در حالتی کاملا عصبی بین هم پاس‌های کوتاه رد و بدل می‌کردند که مودریچ به آنها نزدیک شد و چیزی نمانده بود توپ را تصاحب کرده و گلی راحت به ثمر برساند.
اما در دقیقه ۵۳ آنته ربیچ، کابالرو را مجبور کرد اشتباهی دیگر مرتکب شود. این بار ربیچ از فرصت استفاده کرد تا کرواسی را پیش بیندازد.
بعد از گل در حالی که کرواسی تحت فشار قرار گرفته بود، مودریچ در مرکز میدان بازی‌‌ فوق‌العاده مقتدرانه و ماهرانه به نمایش گذاشت و درحالی که ۱۰ دقیقه به پایان مانده بود از فاصله ۲۳ متری دروازه آرژانتین فضایی مناسب پیدا کرد و با گلی زیبا و تماشایی خیال‌مان را از بابت حضور کروات‌ها در مرحله یک‌هشتم راحت کرد. کرواسی بعد از جام ۹۸ برای اولین بار به مرحله دوم جام‌جهانی صعود خواهد کرد. حالا سوال اینجاست که آیا در آن مرحله، علاوه بر سرود ملی کروات‌ها، سرود ملی آرژانتین را هم خواهیم شنید‌؟