آزادی بی رمق

رقیه حسینی- صبح فردا آزاد می‌شوم. این آزادی، این پر کشیدن بی‌هدف است. این تولد دوباره را نمی‌خواهم. مادرم ۱۵ سال پیش از غم برادرم که به دستان کودکانه‌ام کشته شد، پر کشید. او نه مرا بخشید و نه حکم قصاص داد. دنیا بازی کثیفی با مادرم کرد. او نیز مرگ را پذیرفت. شاید هم تحمل پسری قاتل را نداشت. چند سال بعد از آن خبر عروسی خواهرم را شنیدم که مراسمش با مرگ پدرم در یک زمان بود. خواهرم تعریف کرد که بعد از عروسی‌اش جنازه پدرم را از سطل زباله پیدا کرده بودند و به او تحویل دادند. حالا هم با فرزندانش روزها را برای لقمه‌ای نان خیابان‌گردی می‌کند. مدت زیادی است که به ملاقاتم نیامده. حتی از آزادی‌ام نیز بی‌خبر است. نمی‌دانم کجا هستند و آیا هنوز زنده‌اند یا خیر؟! هیچ‌کس انتظار مرا نمی‌کشد. شاید مدت‌ها پیش فراموش شده‌ام، در هر صورت از چارچوب‌های آهنی رها می‌شوم اما قفسی فولادی انتظار مرا می‌کشد. وقتی اولین قدم را برداشتم، نور خورشید سلامی گرم کرد و آسمان لبخند زد. دنیای رنگارنگی بود. همان‌طور که راه می‌رفتم همه چیز را با جزییات از نظر می‌گذراندم. چهره‌ای از شادی می‌درخشید، چشمانی از غم بارانی بود. کودکانی در رویاهایشان غرق بازی بودند. طبیعت مانند موسیقی‌ای با ریتم منظم همیشه در جریان است و در هر ثانیه اتفاق‌ها و حادثه‌های جدید یکی پس از دیگری رخ می‌دهد. چقدر تفاوت میان این دنیا و آن دنیا هست. زندانی تاریک و بی‌آسمان، ۱۵ سال یک رنگ! ۱۵ سال تکرار، ۱۵ سال مردگی و خاموشی! همه آدم‌ها بی‌تفاوت. بعضی تا ابد هر روز با چشم بازکردن مجازات می‌شوند. بعضی در انتظار روز رستاخیز روزها را شب می‌کنند. بعضی مرگ را می‌طلبند. حتی بعضی میان میله‌ها دیوانه‌وار به دنبال کودکی‌شان می‌گردند.
امروز دوباره به زندگی بازگشته‌ام اما نه دنیای بیرون آن دنیای سابق است و نه من آن کودک ۱۵ سال پیش. شاید به ظاهر ۵۰ سال پیرتر شده باشم. در خیابان‌ها پرسه می‌زنم. گرسنه، تشنه. آن وقت که کودکی بیش نبودم، مردم به سادگی از کنار همه این دردهایم می‌گذشتند.
حال که پیری چروکیده‌ام که هیچ! شاید تفی هم هنگام عبور بیندازند. پس در این خیابان‌ها آنقدر می‌مانم تا مرگم فرابرسد. آنقدر به دنیای جدید می‌نگرم تا چشم‌هایم خاموش شود. آنقدر به هق‌هق‌ها و قهقهه‌ها گوش می‌سپارم تا خاموش شوم. آنقدر در این زندان فولادی بی‌رحم سکوت می‌کنم تا خاموش شوم. آنقدر خاموش که خاموشی عادت شود.