8 - 01 - 2018
آقای روحانی! این گوی و این میدان…
سجاد وجدانیان- سال ۷۸ به دنبال چاپ نامه محرمانه سعید امامی در روزنامه سلام و متعاقبا تعطیلی این روزنامه به مدت پنج سال، دانشجویان تجمعی اعتراضی داشتند که با حمله به این تجمع، حادثه کوی دانشگاه اتفاق افتاد. پس از این رویداد تلخ، نوک پیکان همه اتهامها به سمت مطبوعات و نویسندگان آنها بود و این در نهایت به توقیف فلهای مطبوعات در فروردین و اردیبهشت سال ۷۹ منجر شد.
مستند این توقیف، قانون اقدامات تامینی مصوب سال ۱۳۳۹ بود که استفاده از آن برای روزنامهها برای همه به ویژه حقوقدانان بسیار عجیب بود. قاضیای هم که این روزنامهها را توقیف کرد همان بود که بعدا مقصر اصلی حادثه کهریزک شناخته شد. در آن سالها رییس جمهور وقت که یکی از شعارهای اصلیاش آزادی بیان بود، در مقابل قلع و قمع حامیان رسانهایاش، جز شکیبایی، سیاست دیگری در پیش نگرفت. و این سبب شد که او در پایان دوران ریاستجمهوریاش، تقریبا تنها بماند. حال و پس از گذشت چهار دوره ریاست جمهوری دوباره اعتراضی شد و همانند تجمع اعتراضی سال ۷۸، همه نگاهها متوجه رسانهها شد با این تفاوت که اینبار همه آن حرفهایی که ۱۸ سال پیش در روزنامهها مینوشتند، با پوششی گستردهتر در قالب متن، عکس و به ویژه فیلم در نرمافزارهای شبکههای اجتماعی منتشر میشدند. مشابه همان اتفاقی که آن دوره برای روزنامهها افتاد، اینبار برای تلگرام افتاد؛ آنها بسته شدند و این فیلتر شد. نه آنبار و نه اینبار دلیل اصلی این اعتراضها ملاحظه نشد. جالب آنکه در هر دو بار «معترضان واقعی»، حامی رییسجمهور وقت بودند و شعار آنها دنباله وعدههای رییس دولتشان بود.
یکبار علیه نبود آزادیهای مدنی و اینبار علیه تنگناهای اقتصادی و وضعیت فلاکتبار معیشت بسیاری از مردم. اکنون زمان استفاده از تجربه حادثه کوی دانشگاه است. آقای روحانی! وقتی شما میگویید نزدیک به ۲۰۰ هزار میلیارد از ۳۶۰ هزار میلیارد تومان بودجه عملا در اختیار دولت نیست، چگونه متوجه نشدید که این معترضان- نه آشوبگران- هم همین را به زبان بیزبانی میگفتند؟ شما که معتقدید اعتراض مردم فرصت است نه تهدید، چرا از این فرصت استفاده نکردید و خواستار اصلاح ارقام لایحه بودجه نشدید؟ مگر همین شما نبودید که میگفتید مردم پیگیری ارقام بودجه را فراموش نکنند…؟ اگر هم به اینها معتقد نیستید، روی حرفتان بایستید و بگویید فرصت حاصل از این اعتراضات چیست و چگونه از آن استفاده خواهید کرد به این امید که حداقل از این به بعد همه کاسهکوزهها بر سر رسانههای جمعی نشکند. آقای روحانی! این گوی و این میدان… فقط سکوت نکنید که اشتباه اندر اشتباه است…
s.vojdanian@chmail.ir

لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد