آقای پدرام سلطانی دلمان برای شما تنگ می‌شود

محمد‌صادق جنان‌صفت
سه دهه فعالیت بدون تعطیلی در روزنامه‌نگاری اقتصادی مرا با ده‌ها اقتصاددان، کارشناس اقتصادی، مدیران سازمان‌ها و دستگاه‌های دولتی و وزارتخانه‌ها و فعالان بخش خصوصی آشنا کرده است. با شمار قابل اعتنایی از این ده‌ها نفر هنوز از راه دور و هرازچندگاه پیامی با هم دادوستد می‌کنیم. بسیاری از این اقتصاددانان و فعالان اقتصادی چهره‌های نیک‌نام و دلسوز به ایران بوده و هستند و به فراخور دانش و تخصص و تعهد به این سرزمین نوشته و سخن گفته و می‌گویند که شاید کسب‌وکار ایرانیان به روزهای سخت و راه ناصاف امروز که توانی برای پیشبرد آن نیست، نرسد.

در میان این ده‌ها نفری که می‌شناختم و می‌شناسم برخی اما دست‌کم با شناختی که من دارم و با نشانه‌هایی که از کار آنها در جامعه نمود داشت جایگاهی بلند داشته و دارند. یکی از اینها بدون تردید پدرام سلطانی بازرگان خوش‌اندیش و کامیاب و سرشناس ایرانی است که در سال‌های تازه‌سپری‌شده خوش درخشید. به گواه همه همکارانش در اتاق بازرگانی تهران و ایران و نیز بیشتر رسانه‌نگاران ایرانی و بر پایه تجربه مستقیم خودم در گفت‌وگوهای اختصاصی با او و شنیدن سخنانش در نشست‌های گوناگون او سنجیده، دلسوزانه، کارشناسانه و پیش‌برنده سخن می‌گفت. با همه احترامی که به آقای شافعی به عنوان ریاست اتاق ایران دارم و با توجه به اطلاعات و تجربه‌ام نیک می‌دانم اگر شرایط بیرونی اجازه می‌داد بسیاری از بازرگانان ایرانی عضو اتاق که در انتخابات حاضر می‌شدند اگر او کاندیدای ریاست می‌شد به او رای می‌دادند.
حالا چرا برای پدرام سلطانی می‌نویسم و چرا می‌گویم دل اقتصاد برای او تنگ می‌شود؟ از آخرین باری که با او گفت‌وگو می‌کردم می‌توانستم حدس بزنم پس از کناره‌گیری از انتخابات دوره قبل اتاق تهران به زودی شاید از دیگر جاهایی که عضویت دارد کناره‌گیری کند. چند روز پیش در اینستاگرام او خواندم که از کاندیدا شدن برای ریاست اتاق ایران و اتریش نیز کناره‌گیری کرده است. نمی‌دانم جز دلسردی از اینکه نمی‌تواند برای نجات اقتصاد از گرداب سیاست و نیز کشتی به گل نشسته سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد و دور از دانش اقتصاد کاری کند؛ چه چیز دیگری در کناره‌گیری او از میدان فعالیت در نهادهای مدنی تاثیر داشته است اما این را می‌دانم که اقتصاد ایران از این کناره‌گیری آسیب می‌بیند. بودن یا نبودن او در صحنه فعالیت‌های اقتصادی برای روزگار نگارنده تاثیری ندارد اما می‌دانم اقتصاد ایران از نبودن چهره‌هایی چون پدرام سلطانی که در دیگر عرصه‌ها از جمله در دانشکده‌های اقتصادی، در پژوهشکده‌های اقتصادی و نیز در مراکز تصمیم‌سازی دور و دورتر می‌شوند آسیب می‌بیند. بودن چهره‌هایی مثل پدرام سلطانی که یک نمونه از بازرگانان خوش‌اندیش و دارای باورهای کارشناسی سازگار با دانش روز جهان است راه را برای هموار کردن دیگرانی همانند خود او باز می‌کند. نبودن این آدم‌ها، نهادهای مدنی را از کسانی که آزادیخواهانه می‌اندیشند و آزادیخواهانه و در مسیر خیر عمومی گام برمی‌دارند و خودشان و کشورشان را ثروتمند می‌کنند ناهموار می‌کند. دل اقتصاد برای شما تنگ می‌شود آقای سلطانی.