24 - 07 - 2023
ادعای وارونه
عبدالحسین خسروپناه: هیچ کشوری در دنیا سراغ نداریم که از فیلترینگ استفاده نکند
«جهانصنعت»- دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی اعتقاد دارد فیلترینگ یک موضوع رایج در دنیاست که همه کشورها با شروط خاصی آن را پذیرفتهاند: «هیچ کشوری در دنیا سراغ نداریم که از فیلترینگ استفاده نکند.» البته خسروپناه توضیح نداده است که دنیا چه شروطی برای پذیرش فیلترینگ دارد و در چه شرایط و برای چه موضوعاتی فیلترینگ را میپذیرد و اعمال میکند. به گفته او، همه کشورها مثل آمریکا، انگلیس، آلمان، فرانسه، ژاپن، کرهجنوبی و چین از فیلترینگ استفاده میکنند. او در مثالی به کشور آمریکا اشاره کرده و گفته است: «در آمریکا نوجوان هجده ساله نمیتواند وارد کانالها و سایتهای غیراخلاقی شود یا با شرایط خاصی وارد میشود.»
البته مساله پورنوگرافی و محدودیتهایش در تمام دنیا پذیرفته شده است، به ویژه درخصوص کودکان اعمال محدودیتهایی در این زمینه امر رایجی است. علاوه بر پورنوگرافی، درخصوص محتوای خشونتآمیز نیز برای کودکان محدودیتهایی وجود دارد، اما این موضوع به عنوان یک امر قانونی مورد پذیرش قرار گرفته و در بسیاری از کشورها متناظر با این قانون است که محدودیت اعمال میشود. البته همین محدودیتهایی که در کشورهای مختلف دنیا بر حسب قانون برای کودکان اعمال میشود با وجود اعمال محدودیتهای گسترده برای اینترنت در ایران عملا امکانپذیر نیست. در شرایطی که حتی پلتفرم دانلود نرمافزارها و اپلیکیشنها یعنی گوگلپلیاستور هم فیلتر است و کاربران برای دانلود و نصب یک برنامه نیازمند استفاده از VPN هستند. کودکان هم در گجتهای خود VPN دارند و همین مساله باعث میشود حتی قابلیت جستوجوی امن گوگل که اساسا برای محدود کردن دسترسی کودکان راهاندازی شده، عملا بیتاثیر شود و کودکان به راحتی در معرض محتوای آسیبزا و نامناسب برای این گروه سنی قرار بگیرند.
شیوه فیلترینگ و محدودسازی برای کودک که در دنیا وجود دارد با آنچه در کشور ما اعمال میشود و محدودیتهایی که به صورت گسترده بسیاری از پلتفرمها را دربرمیگیرد کاملا متفاوت است. با توجه به اینکه در گزارش اخیر انجمن تجارت الکترونیک ذکر شده که ایران بعد از چین، دومین اینترنت محدود دنیا را دارد که هر ۶ شبکه اجتماعی پراستفاده جهان را مسدود و از ۱۰۰ وبسایت برتر جهان بیش از ۳۳ درصد آنها را فیلتر کرده است، مقایسه فیلترینگ در ایران با سایر کشورها به جز چین قیاس صحیحی نیست.خسروپناه بر تقویت ظرفیتهای داخلی هم تاکید کرده و گفته است: «اپلیکیشنهای داخلی باید روزبهروز تقویت شوند و مردم میتوانند از آنها در کسبوکار و فعالیتهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و حتی هیاتهای مذهبی استفاده کنند.» دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی در ادامه توضیح داده است که «در برخی شهرها که منبریهای باسواد و معروفی دارد، افرادی که توان شرکت حضوری در مجالس آنان را ندارند، از ظرفیت فضای مجازی استفاده میکنند.»
موضوع تقویت پلتفرمهای داخلی یکی از نیازهای جدی در حوزه فناوری ایران است، چرا که در مواردی شاهد بودهایم پلتفرمهای پیامرسان که ادعا میشود میتوانند جایگزین نمونههای خارجی فیلترشده باشند، ظرفیتهای کافی برای استفاده کاربران را ندارند و در مواردی، مانند آنچه آذر ماه سال گذشته برای پیامرسان ایتا اتفاق افتاد، شاهد بودهایم که دچار اختلالاتی شدهاند. پلتفرمهای دیگری مانند «شاد» هم در مواقعی که تعداد کاربران و میزان استفاده از این پلتفرم بالا میرفت، دچار اختلالشده یا از دسترس خارج میشد. علاوه بر ضعفهای فنی و زیرساختی که دلیل اصلی اختلالات برخی پلتفرمهای داخلی عنوان شده است، چالش حریم خصوصی نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که موجب شده کاربران در استفاده از این پلتفرمها دچار تردید شوند و همین موضوع هم مانعی برای رشد این پیامرسانهاست.
جدیدترین مثال از چالشهای مربوط به تهدید حریم شخصی کاربران و امنیت اطلاعات آنها ماجرای انتشار تصویری از سیستم مانیتورینگ در پیامرسان «بله» است که خود این پیامرسان نیز در بیانیهای آن را تایید و اعلام کرده که تصویر منتشرشده در واقع روش و ابزاری است که «محتوای منتشرشده در کانالهای عمومی و گروههای بیش از ۱۰۰۰ عضو» را به صورت سیستمی و حسب نیاز کارشناسی، جهت مقابله با کلاهبرداری از کاربران مورد بررسی قرار میدهد.»
فیلترینگ در کشورهای دیگر اینگونه نیست
کیوان نقرهکار کارشناس فناوری اطلاعات و ارتباطات به «جهانصنعت» گفت: میتوانیم در یک نگاه صفر- یک بگوییم که در همه کشورها نسبت به یکسری از دادهها حساسیتهای خاصی وجود دارد، اما عدم دسترسی به این دادهها در کشورها متفاوت است. در کشورهای محدودی شبکههای اجتماعی و پیامرسانهای بینالمللی که منبع بسیار بزرگی برای کسبوکارها هستند به این شکل مسدود است، اما فیلترینگ در لایههای مختلف در کشورهای پیشرو وجود دارد. این کشورها فیلتر را به خانوادهها سپردهاند و با یک فرهنگسازی و استفاده صحیح از فناوری به سمت و سویی حرکت میکنند که خانواده خودش تصمیم بگیرد که چه صفحاتی را مسدود کند، همچنین تولیدکننده محتوا است که با ارسال پیامها و علامتهای خاص که روی ویدئوها و برنامهها قرار میگیرد، به افراد هشدار میدهد که از آنها استفاده کنند یا خیر. بنابراین سیاستها، کلان و ملی نیست. اگر هم به شکل ملی و کلان باشد به کاربر سپرده میشود، اما چنین داستانی در کشور ما وجود ندارد و یک سایت یا اپلیکیشن از سطوح بالاتری بسته میشود.
نباید بازار انحصاری شکل بگیرد
نقرهکار درخصوص تقویت پلتفرمهای داخلی عنوان کرد: منکر اینکه تولید داخل تقویت شود نیستیم، اما این حمایتها نباید به سمتی حرکت کند که یک بازار انحصاری ایجاد شود و فرصتهای بینالمللی که هزینهها را در خارج از کشور انجام میدهند از بین ببریم. زمانی که به تولید داخلی فکر میکنیم هزینهها هم باید متناسب در داخل صرف شود که تمام اینها هزینههای مضاعف ایجاد میکند، اما تمام توسعه اپلیکیشنهای بینالمللی از محصول تا بازار در خارج انجام میشود و خدمات آن در اختیار کاربران قرار میگیرد، ضمن اینکه بازارهای بینالمللی را هم ایجاد میکنند.
او در ادامه خاطرنشان کرد: نکته بعدی این است که شاید اعتماد کاربران به پیامرسانهای داخلی به واسطه اینکه توسعه لازم را ندارند و حریم خصوصی را رعایت نمیکنند، کاهش پیدا کرده و هنوز نیازمند ترویج است. چهبسا هزینهای که برای اعتمادسازی نیاز است از هزینههای توسعه یک محصول هم بیشتر باشد، بنابراین حتی اگر یک محصول داخلی با کیفیت بالا تولید شود، همواره نمونههای خارجی برای کاربران جذابیتهای مختلفی دارد، کما اینکه یکی از دلایل استفاده از نمونههای خارجی بحث اطلاعات است که توسعهدهنده خارجی توجهای روی اطلاعات فردی که در ایران یا هر کشور دیگری است، ندارد.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد