13 - 12 - 2022
از ژنو تا اردوگاه آوارگان
مسعود سلیمی
جنگ سوریه در آستانه سهسالگی همچنان با قدرت و جدیت به خونریزی، کشتن، ویرانی و آوارگی ادامه میدهد. جنگ سوریه در آستانه سهسالگی به یکی از مشکلات و به تعبیری گره کور در روابط جهانی بدل شده است تا جایی که کنفرانس ژنو۲ که قرار است از چهارشنبه هفته جاری و در راستای رسیدن به راهحلی برای برقراری آتشبس تشکیل شود، در راس خبرهای جهان خودنمایی میکند.
در کنار چنین تلاشی که بازیگران جهانی و منطقهای منافع خود را هم روی میز مذاکره میریزند، یک نکته مهم، یک رویداد فاجعهآمیز، برآمده از دل جنگی که میتوانست بهراحتی و با مذاکره حل و فصل شود، هم وجود دارد که غفلت از آن، ستم در حق بشریت خواهد بود. در میان آوارگان سوری که این روزها تعدادشان از شماره به درآمده، کودکانی وجود دارند که بهجای برخورداری از خانه و کاشانه، از مهر و محبت مادر و پدر و از نعمت رفتن به مدرسه و داشتن حداقل امکانات رفاهی، در اردوگاههای آوارگان حال و آینده زندگیشان را در تباهی میبینند.
وضعیت آوارگان سوری به گفته سازمان ملل متحد یک فاجعه جهانی تعبیر میشود، فاجعهای که با اطلاعیه و قطعنامه و کمکهای روزمرگی هرگز حل و فصل نخواهد شد.کودکان سوری که قرار بود آینده کشورشان را بسازند، این روزها بدون آینده و بدون هویت به ناکجاآباد فکر میکنند.
جدا از بازیهای سیاسی، جدا از منافع منطقهای و جهانی و جدا از هرگونه دادوستدهای پنهان و آشکار، به عنوان یک وظیفه انسانی، جهان باید برای فردای کودکان سوری چارهاندیشی کند.کنفرانس ژنو۲ تحت هر شرایطی که آغاز شود و پایان یابد، سرنوشت آوارگان، سرنوشت بچههای سوری نباید از قلم بیفتد؛ یادمان باشد، یادتان باشد جهان باید در ساختن فردای این بچهها – فارغ از سیاستبازی- خود را موظف بداند.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد