از زندگی از این همه تکرار خسته‌ام

محمدعلی بهمنی در ۲۷ فروردین سال ۱۳۲۱ در شهر دزفول به دنیا آمد. او دوران کودکی و نوجوانی را در تهران، کرج و بندرعباس گذراند و پس از تحصیلات مقدماتی از زمان کودکی در چاپخانه‌های تهران به کار پرداخت. او در چاپخانه با زنده‌یاد فریدون مشیری که آن روزها مسوول صفحه ادبی هفت‌تار چنگ مجله روشنکفر بود، آشنا شد و نخستین شعرش در سال ۱۳۳۰، یعنی زمانی که او تنها ۹ سال داشت، در مجله روشنفکر به چاپ رسید.
شعرهای وی از همان زمان تاکنون به طور پراکنده در بسیاری از نشریات کشور و مجموعه شعرهای مختلف و جنگ‌ها، انتشار یافته است و بسیاری بر این عقیده‌اند که غزل‌های او وام‌دار سبک و سیاق نیما‌ست.
بهمنی از سال ۱۳۴۵ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و پس از آن به شغل آزاد روی آورد.
او از سال ۱۳۵۳ ساکن بندرعباس شد و پس از پیروزی انقلاب، به تهران آمد و مجددا به سال ۱۳۶۳ به بندرعباس عزیمت کرد و در حال حاضر نیز، ساکن همانجاست.
محمدعلی بهمنی مسوول چاپخانه دنیای چاپ بندرعباس و مدیر انتشارات «چی‌چی‌کا» در آن شهرستان است. او در قالب‌های مختلف از کلاسیک، نیمایی و سپید به سرودن پرداخته است‌ اما وجه غالب شعرهای او، غزل است.
بهمنی را می‌توان از زمره ترانه‌سرایان موفق دانست. محمدعلی بهمنی در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت تندیس خورشید مهر به عنوان برترین غزل‌سرای ایران شد.

از زندگی از این همه تکرار خسته‌ام
از‌ های و هوی کوچه و بازار خسته‌ام
دلگیرِ آسمانم و آزرده زمین
امشب برای هرچه و هر کار خسته‌ام
دل خسته سویِ خانه تنِ خسته می‌کشم
وایا… از این حصارِ دل‌آزار خسته‌ام
بیزارم از خموشیِ تقویمِ روی میز
از دنگ دنگِ ساعتِ دیوار خسته‌ام
از او که گفت: «یارِ تو هستم» ولی نبود
از خود که زخم خورده‌ام از یار خسته‌ام
با خویش در ستیزم و از دوست در گریز
از حالِ من مپرس که بسیار خسته‌ام