اشغال کامل چکسلواکی توسط آلمان نازی

چند سال پس از روی کار آمدن هیتلر در آلمان، وی به بهانه ایجاد فضای حیاتی برای جمعیت رو به افزایش کشور، درصدد تجاوز آرام به مرزهای شرقی و جنوبی کشور بود تا با انضمام اتریش و چکسلواکی به خاک آلمان، منابع کافی برای تغذیه و رفاه ملت آلمان را به دست آورد. از این رو هیتلر در دوازدهم مارس ۱۹۳۸م اتریش را به آلمان ملحق کرد و با ادعای اینکه منطقه سودِت در چکسلواکی، ساکنانی آلمانی زبان دارد، خواهان الحاق آن به آلمان شد. هیتلر با استفاده از وجود این اقلیت بزرگ آلمانی، عوامل مزدور خود را برای ایجاد جو تبلیغاتی به طرفداری از پیوستن سودت به آلمان راهی این کشور کرد و زمینه‏های این کار فراهم شد. در این میان هر‌چند مسوولان سیاسی انگلیس و فرانسه مذاکراتی را با هیتلر برای امضای قرارداد عدم تعرض به چکسلواکی به انجام رساندند ولی هیتلر بار دیگر ضمن اولتیماتومی به بهانه جلوگیری از آزار ساکنان آلمانی ناحیه سودت، ادعای خود را برای الحاق این ناحیه به آلمان تکرار کرد. پس از چندی در جریان کنفرانس مونیخ، قرارداد دوستی انگلیس و آلمان و تعهد هر دو کشور درباره خودداری از جنگ علیه یکدیگر به امضا رسید و زمینه‏های پیوستن سودت به آلمان فراهم شد. در نهایت، ناحیه سودت در اول اکتبر ۱۹۳۸م به آلمان ملحق شد. پس از تجزیه سودت از خاک چکسلواکی و انضمام آن به آلمان، هیتلر بروز اختلاف بین دولت مرکزی چکسلواکی و مقامات محلی اسلواکی را بهانه کرده، رهبران اسلواکی را به تشکیل یک حکومت مستقل و استمداد از آلمان تشویق کرد. این مساله دامنه اختلافات را بالا برد و هیتلر طی شش ماه، چکسلواکی را از نقشه اروپا حذف کرد. به این ترتیب که تا ۱۶ مارس ۱۹۳۹م، قسمت اعظم این کشور ضمیمه خاک آلمان شد و بخش کوچکی هم که اقلیت‏های مجار و لهستانی در آن زندگی می‏کردند، ضمیمه مجارستان و لهستان شد. با این وصف، جمهوری چکسلواکی، دومین کشوری بود که پس از تصرف اتریش به اشغال آلمان هیتلری در آمد. روند تجاوزگری هیتلر در الحاق سومین کشور اروپایی یعنی لهستان به آلمان، آتش جنگ جهانی اول را در سپتامبر آن سال روشن کرد و دنیا را به مدت بیش از پنج سال در خود فرو برد.