اصغر همت: گروه خونی‌ام به سینما نخورد

ایرنا- بازیگر سریال «امام علی (ع)» گفت: با وجودی که اولین جوانی بودم که نقش اصلی را در سینمای این مملکت در سال ۱۳۶۲ بازی کردم ولی انگار گروه خونی‌ام با این صنعت هماهنگ نشد و از همان زمان کار از سینما فاصله گرفتم و به تئاتر نزدیکتر شدم.
اصغر همت در توضیح علت غیبت طولانی‌مدت خود از سینما بیان کرد: بعد از فیلم سینمایی یک «حبه قند» دیگر کار نکردم و خود یک حبه قند را هم بعد از یک دهه غیبت از سینما کار کردم. برای اینکه هم من می‌دانم و هم همکاران و دوستان سینمایی می‌دانند که من گزینه مناسبی برای جنس کارهایشان نیستم.
وی ادامه داد: همیشه بسیاری چیزها را با گروه خونی مقایسه می‌کنم و عقیده دارم که همه گروه‌های خونی خوب هستند اما بعضی گروه‌ها با بعضی دیگر نمی‌سازند و من هم با وجود اینکه اولین جوانی بودم که نقش اصلی را در سینمای این مملکت در سال ۱۳۶۲ بازی کردم ولی انگار گروه خونی‌ام با این صنعت هماهنگ نشد و از همان زمان کار از سینما فاصله گرفتم.بازیگر سریال هزار دستان (علی حاتمی ١٣۵٨-١٣۶۶) بیان کرد: البته وقتی تئاتر را ۱۳ سال قبل از سال ۱۳۵۷ شروع کردم به دنیای تصویر و دوربین و سینما فکر نمی‌کردم و خودم را روی صحنه تئاتر می‌دیدم.همت تاکید کرد: از این بابت خوشحالم که تعدادی فیلم که جزو آثار برتر تاریخ سینمای ایران است وجود دارد و من این شانس را داشتم که در آنها حضور داشته باشم، اما در کل من یک تئاتری هستم.
امروز سینمای بدنه، سینمای رایج است
بازیگر فیلم سینمایی ما ایستاده‌ایم (اکبر حر ۱۳۶۳) اظهار داشت: سینمای امروز سینمای دهه ۶۰ و ۷۰ نیست. در کل همه کارهایم را عمدتا خودم انتخاب کرده‌ام و به ندرت انتخاب شده‌ام و در میان همان انتخاب شدن‌ها هم باز دست به انتخاب زده‌ام. مثلا خیلی وقت‌ها بوده برای بازی در فیلمی که انتخاب شدم اما سر آن کار نرفتم. به هرحال کسانی که بازیگران را انتخاب می‌کنند شناخت دارند و شناخت‌شان آنان را به این مسیر رساند که اصغر همت در راستای کارشان نیست.
وی بیان کرد: اولین فیلمی که در آن کارکردم من را دل‌زده کرد، چراکه حضور آدم‌های نامربوط در سینما و آدم‌هایی که تفوق ضابطه بر رابطه داشتند را دیدم.
بازیگر سریال امام علی (داود میرباقری ۱۳۷۵-۱۳۷۰) در پاسخ به این پرسش که دلیل این موضوع چه بوده است، تاکید کرد: دلیلش همان است که گفتم، حضور آدم‌هایی که از نظر من کاربلد این حوزه نیستند باعث ایجاد دلخوری‌هایی شد که تصمیم گرفتم در سینما نباشم. ضمن اینکه باید بگویم که سینما و تلویزیون دغدغه من نیست.
مشغول بازی در «سلمان فارسی» نیستم
همت در توضیح این موضوع که آیا مشغول بازی در سریال سلمان فارسی است، گفت: خیر. برای من فهرستی فرستادند که اسامی بازیگران سلمان فارسی بود و اسم من هم در آن قرار داشت اما هیچ صحبتی در این باره با من نشده است و اصلا خبری از آن ندارم و این را گذاشتم به حساب محبت دوستانی که در این پروژه هستند و در کنار خیل عظیم بازیگرانی که در این مجموعه حضور دارند من را هم قرار داده‌اند. برای حضور یا عدم حضور در این فیلم سینمایی مانند سریال مختارنامه باید در موقعیتی که پیشنهاد مطرح می‌شود، تصمیم بگیرم.
بازیگر سریال تلویزیونی آژانس دوستی
(گروه کارگردانی ۱۳۷۸) در توضیح این موضوع که در مورد کارهای تلویزیونی خود چه نظری دارد، توضیح داد: به هرحال بعضی اوقات آدم مجبور است برای گذران زندگی کارهایی را انجام دهد و گاهی ناچار شده‌ام که بین بد و بدتر انتخاب کنم و قاعدتا کارهایی برایم ایده‌آل نبوده است اما وقتی نگاه می‌کنم انتخاب‌هایم ارجحیت‌هایی را داشته است.
حال تئاتر خوب نیست
این بازیگر پیشکسوت تئاتر در توضیح وضعیت این هنر بیان کرد: حال تئاتر خوب نیست. بدون حساب و کتاب تئاترهای خصوصی را راه انداخته‌اند بدون اینکه ما کوچک‌ترین شرایط آن را داشته باشیم؛ برخی مواقع این تصمیمات ابراز می‌شود که الگوی چنین حرکتی کشورهای خارجی است اما همین شناخت از کشورهای خارجی هم درست نیست چراکه یارانه تئاتر در هیچ کشوری قطع نمی‌شود و اگر چنین تئاترهایی به تماشاگر متکی هستند به این دلیل است که تئاتر در سبد خانواده آنها وجود دارد و برای ۶ ماه آینده بلیت‌ها فروش رفته و برنامه‌ها مشخص است.
همت گفت: اگر به این تفکر می‌رسیدیم که هنر به طور کلی و تئاتر به صورت اخص در جریان‌سازی مثبت جامعه نقش بسزایی دارد هرگز دچار این قضیه نمی‌شدیم که بودجه‌های کمی را برای آن در نظر بگیریم و بدون برنامه‌ریزی جمع زیادی از جوانان را تحصیلکرده این رشته قلمداد کرده و به آنان مدرک دانشگاهی بدهیم در حالی که کوچک‌ترین جایی برای کار کردن آنان نداشته باشیم.
وی افزود: یک پژوهش نیاز است که به ما بگویید از این تعداد دانش‌آموختگان این چند دهه تئاتر چه تعداد مشغول به کار هستند؟
همت تاکید کرد: در این سال‌ها هرگز ریشه‌ای به حل معضل تئاتر فکر نکرده‌ایم. به راحتی مجوز آموزشگاه می‌دهند در صورتی که باید مسوولان آموزشگاه‌ها بررسی شوند که تا چه اندازه صلاحیت این موضوع و آموزش را دارند. بزرگ‌ترین مشکل ما تفوق رابطه بر ضابطه و تعهد بر تخصص است.
تئاتر اتفاقی همیشه تازه است
این هنرمند در پاسخ به این پرسش که چطور می‌شود نمایشی را شب‌های متوالی تکرار کرد و روی صحنه برد و خسته نشد، اظهار داشت: هر شب تفاوتی دارید؛ اصلا تکراری نیستید. مانند همان مثال رودخانه‌ای که حتی نقطه‌ای خاص از آن را هم در نظر بگیرید هر لحظه‌ای با لحظه دیگر فرق دارد چون آب دیگر آن آب نیست. یکی از جاذبه‌های تئاتر و جادویی بودن آن همین است.
وی ادامه داد: شما همه چیز را می‌دانید اما وقتی روی صحنه می‌روید هیچ چیزی را نمی‌دانید. معنای بازیگر یعنی داشتن همه آگاهی در عین ناآگاهی. «اتلو» می‌داند که در آخر کار «دزمونا» را خفه می‌کند و من هم به عنوان بازیگر می‌دانم که این اتفاق می‌افتد ولی هیچ شبی این‌گونه پیش نمی‌رود که وقتی من در روند نمایشنامه اولین بار «دزمونا» را می‌بینیم به عنوان اصغر همت فکر کنم که حیف که من تو را آخر کار خفه می‌کنم.
همت گفت: این اتفاق همیشه تازه است و به همین دلیل است که تئاتر جایگاه رفیع خودش را دارد؛ اتفاقا یکی از مشکلات دنیای تصویر امروز از سوی بازیگران کارنابلد همین است. اینکه عکس‌العمل‌ها با روتین ماجرا همخوانی ندارد و مثلا عکس‌العمل انتهایی را از همان ابتدا نشان می‌دهند و به بیننده فرصت تطابق با ماجرا را نمی‌دهند.
وی در پاسخ به این پرسش که شاید دلیلش این است که این بازیگران مسیر را برعکس رفته‌اند و از سینما به تئاتر رسیده‌اند، گفت: حتی مسیر برعکس هم نبوده چون اگر این‌گونه بود باید وقتی از سینما به تئاتر می‌آمدند می‌توانستند موفقیتی را رقم بزنند. کار تئاتر بسیار سخت و سخت‌ترین کار دنیاست که البته در مملکت ما آسان‌ترین کار شده است و این همه ستاره‌های یک شبه برآمده‌ای که می‌بینید به همین دلیل است.
بازیگر فیلم سینمایی یه حبه قند در پاسخ به این پرسش که زندگی با یک همسر هنرمند (افسر اسدی- بازیگر سینما و تلویزیون) که کار و حرفه‌اش شبیه به شماست چگونه بوده است، بیان کرد: ایشان از جهتی از من خوشبخت‌تر است چراکه مثل من دستی بر آتش ندارد و تکلیفش مشخص‌تر است. زندگی هنری هم خوشی‌هایش لذت‌بخش‌تر است و هم ناخوشی‌هایش بیشتر آزاردهنده است.
وی افزود: اما ما طی این ۴۲ سال زندگی مشترک تشریک مساعی داشتیم و این بسیار خوب است، چراکه اولین کسی که کار آدم را می‌بیند و نظری غیراز تعارف دارد اوست و برای همدیگر خواننده و تماشاگر و قضاوت‌کننده راستین‌تری هستیم که به اصل خود پی ببریم و نظرات‌مان نسبت به همدیگر با حب و بغض نیست. به همین دلیل وقتی کارم در یک سریال و تئاتر یا فیلم مورد توجه خانم اسدی است برایم از همه نظرات باارزش‌تر است، چراکه می‌دانم کارم خوب است و از دیگر سو اگر مشکل و نقدی هم باشد جدی روی آن فکر می‌کنم.