اعتراض به خودمختاری یک قهرمان!

رییس فدراسیون وزنه‌برداری درصورت قبول استعفای سجاد انوشیروانی مهر تائیدی بر ورزشکارسالاری در فدراسیون تحت مدیریت خود خواهد زد.
فدراسیون وزنه‌برداری بعد از المپیک ریو فرصت خوبی داشت تا اختلاف موجود در تیم‌ملی را حل کند اما ۱۰ ماه آن را به تعویق انداخت و هر مرتبه هم وعده حل شدن ماجرا را داد که تصور می‌شد قرار است راه‌حل منطقی برای پایان دادن به ماجرای سجاد انوشیروانی و کیانوش رستمی انتخاب شود اما در نهایت نیز تصمیمی گرفته شد که منجر به استعفای سجاد انوشیروانی از سرمربیگری تیم‌ملی شد و این اتفاق تنها یک سوال ایجاد کرده که چرا فدراسیون ۱۰ ماه این ماجرا را طول داد و از ابتدا اعلام نکرد هیچ راه‌حل جدیدی در کار نخواهد بود و قرار است کیانوش رستمی به همان شیوه قبل از المپیک و حتی با امتیازهای بیشتر به کار خود ادامه دهد؟
فدراسیون وزنه‌برداری بعد از گذشت ماه‌ها و زمانی که دیگر خیالش از انتخابات فدراسیون جهانی راحت شد، پس از شکست در این انتخابات بالاخره به یاد مشکلات داخلی هم افتاد. دو جلسه برای حل مشکلات تیم‌ملی برگزار کرد که در جلسه دوم و برای راگیری میان انوشیروانی و رستمی، علی مرادی در یک اقدام قابل تامل برای خودش حق وتو قائل شد. فدراسیون وزنه‌برداری پیش از این هم تصمیمات مهم و سرنوشت‌ساز دیگری را اتخاذ کرده بود بنابراین چرا علی مرادی در زمان رای‌گیری برای انتخاب بین بهادر مولایی و علی هاشمی برای رفتن به المپیک یا زمان برکناری حسین توکلی برای خودش حق وتو قائل نشد؟
همچنین اگر مرادی پشت سرمربی تیم‌ملی بود چرا پس از پایان راگیری از حق وتوی خود استفاده نکرد؟ در واقع وقتی شورای فنی رای به تنها تمرین کردن کیانوش رستمی با مربی اختصاصی‌اش داد مرادی این حکم را وتو نکرد و شاید در صورتی از حق وتوی خود استفاده می‌کرد که شورای فنی رای به این می‌داد که رستمی باید زیر نظر سرمربی تیم‌ملی تمرین کند.
این اقدام علی مرادی در جلسه اخیر شورای فنی بسیار شبهه‌برانگیز بود و تصور اینکه به عنوان رییس فدراسیون پشت سرمربی قرار داشته که روزی خودش او را بر سر کار گذاشته است را سخت می‌کند.
نکته قابل توجه دیگر در جلسه شورای عالی فنی این بود که کسانی به نفع کیانوش رستمی رای دادند که خودشان مربی بوده‌اند. از این رو این سوال پیش می‌آید که خود آنها با رایی که دادند چقدر به جایگاه مربیگری و از همه مهم‌تر انتخابی که خودشان به عنوان جایگزین حسین توکلی داشتند، احترام گذاشته‌اند؟ اگر در توانایی سرمربی تیم‌ملی شک دارند چرا حسین توکلی را برکنار و انوشیروانی را انتخاب کردند و اگر شکی ندارند، پس چرا پشت او قرار نگرفتند؟ اکنون هم هیچ‌کدام از آنها پاسخگو نیستند و یک دلیل برای رایی که داشتند را عنوان نمی‌کنند.
علی مرادی شاید می‌توانست ماه‌ها قبل تدبیری را به کار گیرد که کار به دوراهی نکشد اما آنقدر درگیر انتخابات فدراسیون جهانی شد که یک اختلاف، درنهایت به یک معضل تبدیل شد. در اینکه کیانوش رستمی جزو وزنه‌برداران بزرگ دنیاست، شکی نیست اما ایران وزنه‌برداران صاحب عنوان دیگری مانند بهداد سلیمی و سهراب مرادی هم دارد. اگر آنها هم خواسته‌هایی مشابه رستمی داشته باشند، مرادی چه اقدامی انجام خواهد داد؟
با شرایطی که رییس فدراسیون وزنه‌برداری در پیش گرفته، بهتر است به جای انتخاب سرمربی در جلسه شورای فنی در جلسه با ملی‌پوشان یک نفر را به عنوان سرمربی انتخاب کند تا حداقل بعدا مشکلات اینچنینی پیش نیاید. علی مرادی با تصمیمی که در فدراسیون و دوران ریاستش گرفت، ترویج بدعت ورزشکارسالاری را در کارنامه کاری‌اش به ثبت رسانده و این موضوعی است که نمی‌تواند کتمان کند چراکه پشت مربی که روزی در این فدراسیون انتخاب شد، نماند. به نوشته ایسنا، علی مرادی یک فرصت دیگر دارد تا بتواند شرایط موجود را بهبود بخشد. در جلسه‌ای که قرار است در مورد انوشیروانی تصمیم‌گیری شود، بهتر است راه‌حل منطقی را برگزیند که نشان ندهد جایگاه مربیگری در وزنه‌برداری به حرف ورزشکار بند است. اگر هم او و بقیه اعضای شورای عالی فنی با استعفای انوشیروانی موافقت کنند، از این پس بهتر است از ورزشکاران بپرسند چه کسی لیاقت مربیگری تیم‌ملی وزنه‌برداری را دارد و راضی به کار کردن با او هستند. به نظر می‌رسد در صورت قبول استعفای انوشیروانی و پیروزی ورزشکارسالاری در فدراسیون وزنه‌برداری از این پس رییس فدراسیون نباید از به‌وجود آمدن مسایل عجیب و غریب دیگر و خواسته‌های نامتعارف ورزشکاران شگفت‌زده شود چراکه خود او بنای ورزشکار‌سالاری را در وزنه‌برداری گذاشته است.