انحصاری تبلیغات تلویزیونی انتفاع شرکت‌ها مهم‌تر از مخاطب؟

این روزها در لابه‌لایِ آگهی‌های بازرگانی، وجه به تبلیغاتی جلب می‌شود که به مخاطب نشانی مستقیم می‌‌دهند. آیا مردم از این حجم، اغواگری تبلیغی راضی‌اند؟
به گزارش تسنیم، مرجعیت رسانه‌ای صداوسیما در جامعه باعث شده تا آگهی‌های بازرگانی‌اش بیشتر به چشم آید. از این‌رو سرمایه‌گذاران می‌کوشند تا کالایشان در صف تبلیغات تلویزیون قرار بگیرد. این مرجعیت رسانه‌ای بهترین فرصت برای رسانه ملی بود که با رعایت اصول و ضوابط تبلیغات و حقوق مخاطبان، از تبلیغ کالاهای بدون کیفیت و آسیب‌رسان به سلامت جامعه با ادعاهای دروغین جلوگیری کند.متاسفانه فقدان نظارت در آگهی‌های بازرگانی تلویزیون چالش‌های زیادی را برای مدیران، دست‌اندرکاران و خصوصا مخاطب ایجاد کرده است. در میان این معضلات و چالش‌ها، سازمان صدا وسیما چند سالی است که آنتن خود را در اختیار آگهی‌های فروش مستقیم گذاشته است. آگهی‌هایی که با اعلام سرشماره پیامکی اقدام به فروش کالا می‌کنند، این نوع از آگهی‌های تبلیغاتی، چندان در میان مردم خوش‌نام نیستند. نخستین ضربه‌ای که به اعتبار این شیوه‌ از تبلیغات و فروش وارد شد، اغراق یا بزرگ‌نمایی و ادعاهای درمان پزشکی مربوط به محصول شرکت (س.م.ک) بود.سازمان صداوسیما، در این ارتباط پاسخ لازم را به جامعه مخاطب نداد، فقط تا مدتی پخش آگهی‌های فروش مستقیم مربوط به کرم‌های بهداشتی را قطع کرد و آگهی‌های قابل تأمل و بی‌کیفیت برخی از شرکت‌های دیگر را حتی با وجود بدهی کلان به بازرگانی صداوسیما، روی آنتن می‌برد. ظاهرا در این میان انتفاع این شرکت‌ها بر همه‌چیز ارجحیت داشته است.تبلیغ نوعی کفش مخصوص پیاده‌روی با ادعای پزشکی کاهش وزن و تناسب اندام بخش زیادی از پیام‌های بازرگانی در رسانه ملی را به خود اختصاص داده است. در این تبلیغات، نشانی اینترنتی برای خرید و سفارش آنلاین این محصول ارائه می‌شود تا مشتریان به آن مراجعه کنند و کالای موردنظر خود را سفارش دهند یا می‌توانند با پیامک یا تماس، این کفش را خریداری کنند.
با مراجعه به این سایت و تحقیق میدانی نکاتی همانند تبلیغات کرم حلزون دیده می‌شود که نشان از بی‌اعتنایی رسانه ملی به ماهیت تبلیغات دارد. نگاهی به این سایت اینترنتی نشان می‌دهد که محصول موردنظر با قیمت غیرمعقول و غیرمنطقی به فروش می‌رسد، هر چند خود این قیمت می‌تواند نمونه واضح و روشنی از گرانفروشی و ارائه اجناس با قیمتی چندین برابر ارزش واقعی آن باشد.
در پیگیری مساله تنوع برند و نام‌های تجاری با وجود مشابه بودن محصولات فروش مستقیم از شرکت (س.م) مشخص شد که این محصولات مربوط به آنها نیست و تبلیغات جدید فروش مستقیم مربوط به یک شرکت دیگر است. اما این شرکت متعلق به کیست و چگونه توانسته با قرارداد سنگین چندصد میلیاردتومانی با سازمان صدا وسیما انحصار بازار فروش مستقیم را در رسانه ملی به دست بگیرد؟
برابر اطلاعات مندرج در روزنامه رسمی و آخرین تغییرات شرکت مذکور، ۱۸ نفر سهامدار این شرکتند. بررسی سوابق و وابستگی‌های این سهامداران مشخص کرد که این شرکت در واقع کنسرسیومی متشکل از س.م.ک شرکت تبلیغاتی آ.آ است.
در کنار این دو شرکت، نام شرکت مدیریت «ت.ب.م» و شرکت مدیریت «ب.ن.الف» و همچنین توسعه بازار «ص.خ.ب» اشاره کرد.
این سه شرکت مدیریت «ت.ب.م»، «ب.ن.الف» و همچنین توسعه بازار «ص.خ.ب» با یکدیگر در ارتباطند و به نوعی سهامدار یکدیگرند. به عبارت دیگر سه شرکت، در یک توافق سازمان‌یافته، بازار انحصار فروش مستقیم در شبکه‌های سراسری و شبکه‌های استانی صداوسیما را از آن خود کرده‌اند.نکته جالب اینجاست که اداره کل بازرگانی صدا وسیما، تمام امتیازاتی که برای پخش رایگان آگهی در ضوابط پذیرش و پخش برای حمایت از تولید منظور کرده به این شرکت داده است. حتی اگر این شرکت برابر اساسنامه، یک شرکت صنعتی نباشد اما در قرارداد خود صددرصد اضافه پخشِ تولید صنعتی را بگیرد و در فهرست ابربدهکاران سازمان صدا وسیما باشد و کالاهایی را با کیفیت پایین و ادعای درمان و قیمت گزاف درب منزل تحویل دهد.
پس ظاهرا انتفاع مادی این شرکت بر همه‌چیز ارجحیت داشته است. باید دید مسوولان ذی‌ربط باز هم می‌خواهند سکوت کنند و برای شفاف‌سازی تبلیغات و آگهی‌های بازرگانی نداشته باشند!!