ایران آزاری گسترده

«جهان صنعت»- دولت سید‌ابراهیم رییسی می‌گوید، ساده‌سازی و آسان‌گیری مناسبات با همسایه‌ها راهبرد این دولت است. این دولت آشتی نسبی با عربستان را اوج اجرای راهبرد یادشده می‌داند و درباره پیروزی‌های راهبرد اعلام‌شده هر روز بر خود می‌بالد. البته این یک راهبرد درست است و باید اجرایی شود تا ایران بتواند دست‌کم امنیت روحی- روانی و امنیت ملی را در این میدان به نقطه اطمینان برساند، اما این راهبرد نباید به‌گونه‌ای اجرایی شود که همسایه‌های ایران تصوراتی دیگر در ذهن خود بپرورانند. واقعیت این است که در همین ماه‌های تازه‌سپری‌شده برخی همسایه‌های ایران با هر برداشتی که از موقعیت ایران دارند‌، ایران‌آزاری را در دستور کار خود دارند. داستان کشور آذربایجان با همدستی ترکیه برای ایجاد کریدور زمینی در خاک ارمنستان با هدف در تنگنا قرار دادن حمل‌و‌نقل جاده‌ای ایران به دیگر نقاط دنیا نمونه بارز این ایران‌آزاری به حساب می‌آید.
از سوی دیگر و در شرق ایران می‌بینیم گروه طالبان که خود را دولت اطلاق می‌کند نیز با ایران‌آزاری در مرزها و ندادن سهم ایران به میزان مقرر از آب هیرمند، به نوعی همسایه‌آزاری را در دستور کار خود قرار داده است. کشور کویت که همسایه‌ای با فاصله‌تر از ایران قرار دارد نیز با دست گذاشتن روی میدان آرش می‌خواهد منابع این میدان را با سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی به مالکیت خود درآورد. در سوی دیگر می‌بینیم ترکمنستان نیز قصد دارد منابع گازی خود را از مسیری غیر از ایران و از راه دریای خزر به بازارهای مصرف برساند و اما کشور روسیه که خود را دوست ایران معرفی می‌کند نیز با انتشار اطلاعاتی درباره اینکه ایران به آن کشور پهپاد می‌دهد یا ایران قصد دارد موشک به مسکو بدهد، برای ایران دردسر درست می‌کند. حالا هم خبر رسیده که کشور ارمنستان نیز در پی یک اقدام ناجوانمردانه و دور از آداب همسایگی پساب‌های خود را به رود ارس می‌ریزد و برای این رودخانه و ایران دردسر درست کرده است.
واقعیت این است که نظام سیاسی ایران آن‌قدر درگیر آمریکا‌ستیزی است و به اندازه‌ای برای این راهبرد دائمی خود نیرو متمرکز کرده و به اندازه‌ای برای مبارزه با اسرائیل وقت و انرژی می‌گذارد که دستگاه دیپلماسی ایران فرصت و توانایی برخوردهای دیپلماتیک بازدارنده برای جلوگیری از این ایران‌آزاری همسایه‌های خود را ندارد. اقتصاد ضعیف ایران و نارضایتی شهروندان از روند کاهنده قدرت خریدشان اعتماد به نفس را از دولت سیزدهم سلب کرده است و فرصت و انرژی کافی برای حل این دست از مسائل تا دیر نشده را از دست می‌دهد.