«باربی» با ارزش‌تر از «قاتلان ماه گل» است؟!

گروه فرهنگ و هنر- همه‌ساله و ‌هنگام اعلام اسامی نامزدهای اسکار، موجی از انتقادها به راه می‌افتد. برای امسال، اگرچه این انتقادها در مقایسه با ادوار اخیر، کمرنگ‌تر است، اما باز هم می‌توان به مواردی اشاره کرد که از آنها با عنوان «عجیب» نام می‌بریم.
نامزدهای نودوششمین دوره جایزه اسکار در حالی معرفی شدند که این ترکیب، به‌ مراتب حرفه‌ای‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر از دیگر رویدادهای فصل جوایز علی‌الخصوص «گلدن‌گلوب» بوده است؛ هرچند در برخی شاخه‌ها، انتقادهایی گسترده شده که در ادامه به چند مورد از این انتخاب‌های عجیب خواهیم پرداخت. اسکار امسال اما فارغ از قابل پیش‌بینی بودن یا نبودن نام‌هایی که به‌عنوان نامزد اعلام شدند، چند مورد تاریخی را نیز در خود جای داده است که سبب شده تا جذابیت‌های اسکار امسال، خود را از همین مرحله نامزدها نشان دهد.
بیشترین حجم انتقاداتی که به نامزدهای اسکار امسال وارد شده، مربوط به نامزدی فیلم «باربی» در بخش بهترین فیلمنامه است. انتقادها از این بابت است که چطور یک فیلمنامه عامه‌پسند که فاقد خلاقیت‌های نوشتاری است، توانسته در غیاب چندین فیلمنامه مهم ازجمله «قاتلان ماه گل»، در این شاخه حضور داشته باشد. یکی از امیدواری‌های پررنگی که با مشاهده نامزدهای بهترین کارگردانی امسال وجود دارد، برنده شدن کریستوفر نولان در این بخش است. آقای نابغه که کلکسیون پرافتخار او، تنها یک اسکار را کم دارد، اما بسیاری از دوستداران سینما معتقد هستند در سالی که احتمالا اوپنهایمر، جوایز را درو می‌کند، نولان هم بی‌نصیب نمی‌ماند. اکنون که مسجل شده، این جشنواره حداقل یک اسکار به نولان بدهکار است، کاش این اتفاق برای فیلم بهتر این کارگردان که تا پیش از اوپنهایمر، کم هم نیستند، اتفاق می‌افتاد. جودی فاستر بازیگر محبوب‌ هالیوود، امسال در حالی برای فیلم نیاد نامزد دریافت اسکار شده که وی به‌مدت ۲۹ سال پس از فیلم نل، بالاخره توانست خود را تا مرحله نامزدی دریافت اسکار بهترین بازیگر زن بالا بکشد؛ بازیگری که طی ۳ سال، ۲ اسکار بازیگری گرفته است، اکنون پس از حدود ۳ دهه، توانست نام خود را به این فهرست تحمیل کند.
باربی اگرچه با ۸ نامزدی، چهارمین فیلم پر اقبال این فهرست است، اما شاید کم‌طرفدارترین مخاطبان فیلم نیز تصور نمی‌کردند که گرتا گرویک و مارگو رابی در میان نامزدهای بهترین کارگردانی و بازیگری حضور نداشته باشند. این اتفاق به همان اندازه عجیب به نظر می‌رسد که نامزدی فیلم در بخش بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین بازیگر مکمل مرد برای رایان گاسلینگ.
تا سال‌ها این انتقاد به اسکار وارد بود که چرا در برابر فیلم‌هایی با محوریت گودزیلا یا دراکولا بی‌تفاوت است. حالا اما یک اتفاق خوب در این زمینه رخ داده، چراکه گودزیلا منهای یک که در بخش بهترین جلوه‌های ویژه نامزد شده، به نخستین فیلم گودزیلایی تبدیل شده که نامزد دریافت جایزه اسکار می‌شود.
این اتفاق با استقبال خوبی از جانب سینمادوستان مواجه شده تا جایی که اکثریت گمانه‌ها، از اسکاری شدن فیلم در این بخش حکایت دارد. اگرچه آکادمی در ادوار اخیر، نسبت به آثار اسکورسیزی با یک بی‌تفاوتی محض مواجه بوده، اما نامزدی صرف این کارگردان ۸۱ ساله هم می‌تواند برای او رکوردشکنی محسوب شود، به‌طوری که مارتی بزرگ با این نامزدی که برای دهمین‌بار در اسکار تکرار شده، به یک رکورد منحصربه‌فرد دست یافته است. اگر اسکورسیزی بتواند اسکار بهترین کارگردانی را به خود اختصاص دهد، به مسن‌ترین کارگردانی تبدیل می‌شود که موفق به این افتخارآفرینی شده است.
آناتومی یک سقوط که یکی از بهترین فیلم‌های سال است و نقدهای مثبت و جوایز بسیاری را از آن خود کرد، موفق شد تا با ۵ نامزدی در بخش‌های اصلی، فصل جوایز را تا اینجا به خوبی مدیریت کند؛ فیلمی که در کمال تعجب، آن را از نمایندگی سینمای فرانسه برای اسکار ۲۰۲۴ کنار گذاشتند تا حالا با راه نیافتن نماینده سینمای فرانسه به فهرست نامزدها، از این رویداد به‌عنوان یکی از انتحاری‌ترین تصمیمات سینمایی فرانسه طی چند دهه اخیر نام برده شود. یکی از بخش‌هایی که شاهد بیشترین حجم انتقادات بوده، نامزدهای بهترین بازیگران مرد است. در این بخش حضور بردلی کوپر برای فیلم استاد و کولمن دومینگو برای راستین، انتقادات بسیاری را برانگیخته است. این اسامی در حالی نامزد شدند که بازی‌های بهتری نظیر لئوناردو دی‌کاپریو برای «قاتلان ماه گل»، واکین فینیکس برای «بیو می‌ترسد» و نیکلاس کیج برای فیلم «سناریوی رویایی»، در این فهرست قرار داده نشدند.