بازار گرم خانه‌های لوکس در کابل

صلح تغییرات بزرگی را در بازار مسکن لوکس کابل به‌دنبال داشته است. کابل، پایتخت افعانستان، شاهد تغییرات بزرگی در بازار مسکن در سطوح بالا شده است. امیدالله، یک مشاور املاک در کابل خانه‌ای به اصطلاح سفید و طلایی را با 9 اتاق خواب و 9 حمام به قیمت 450هزار دلار می‌فروشد. این قیمت در کشوری که نصف بیشتر مردمش برای بقا وابسته به کمک‌های بشردوستانه هستند، چشمگیر است.
بیشتر افغان‌ها حساب بانکی ندارند و به این دلیل گرفتن وام برای خرید ملک از بانک‌ها غیر‌معمول است؛ با این وجود عرضه چنین خانه‌هایی روبه افزون است. امیدالله می‌گوید: اینکه افغان‌ها پول ندارند نظر درستی نیست چون ما تاجران قدری در خارج داریم. در اینجا خانه‌هایی به ارزش میلیون‌ها دلار وجود دارد.
بعد از سال‌ها جنگ و ویرانی، ثبات و امنیت برقرار شده، در نتیجه مردمی که سال‌ها در خارج از افغانستان زندگی و کار کرده‌اند به خانه خود برمی‌گردند. آنهایی که برمی‌گردند شامل کسانی هستند که از کمپ‌های ایران و پاکستان اخراج شده‌اند.
بانک‌ها به ندرت پول کافی برای وام دارند. در نتیجه افغان‌ها یا با پول خود یا به صورت «گیراوی» ملک می‌خرند. («گیراوی» شاید به نوعی همان «گرو یا اجاره‌ای» خودمان باشد)
قبل از تسلط طالبان مردم از سرمایه‌گذاری در کابل می‌ترسیدند اما اکنون طالبان موقعیت بهتری را در بازار املاک به‌وجود آورده است. این شهر از زمانی که طالبان از شورشی به یک دولت تغییر کردند با خشونت کمتری مواجه است. نیروهای خارجی کشور را ترک کرده‌اند، هرچند خودروهای زرهی، ایست‌های بازرسی و ساختمان‌های نظامی هنوز باقی‌مانده‌اند.
طالبان قول داده‌اند که به فساد پایان دهند و نظم را برقرار سازند. یعنی برای خرید زمین یا پروژه‌های ساختمانی دیگر پولی به روسای شبه‌نظامیان یا مقامات پرداخت نمی‌کنند.
حق‌دوست می‌گوید: از اینکه کارها در دولت به‌سرعت و راحت انجام می‌گیرد خوشحال است. قیمت خانه‌ها تا 40درصد افزایش پیدا کرده است. در سه سال گذشته، حدود 400‌ملک فروختیم که در گذشته چنین نبود. این کسب‌وکار برای حق‌دوست خوب شده چون 1200 کارگر دارد و کارگران شامل زنانی هم هستند که فقط با خریداران زن سروکار دارند.
حق‌دوست می‌گوید: بیشتر خریداران همسران خود را همراه می‌آورند چون این زنان هستند که در مورد خرید ملک تصمیم می‌گیرند. حتی در کشوری که منتقدان معتقدند به زنان ظلم می‌شود، آنها تصمیم می‌گیرند که خانه را بخرند یا نه.
افغان‌ها اغلب در خانه‌های خود میزبان دوستان یا خانواده‌های خود هستند. بنابراین خریداران ثروتمند خانه‌هایی می‌خرند که در آن باغ، سالن ورزشی، اتاق‌هایی برای مهمانان و حداقل دارای یک آشپزخانه باشد.
به دلیل اینکه بیشتر خریداران خارج از کشور هستند در نتیجه اعمال سلیقه آنها در خانه‌ها بی‌تاثیر نیست. آنها خانه‌هایی با گرمایش مرکزی، شیشه‌های دوجداره، آسانسور و لوازمی مانند میز غذاخوری و تخت‌خواب می‌خواهند.
در سال 2000 جمعیت کابل حدود 500هزار نفر بود اما اکنون بیش از 5‌میلیون نفر هستند. برای اینکه کابل بیشتر قابل‌زندگی باشد، مقامات مشغول ساخت و تعمیر جاده‌ها، نصب چراغ‌های خیابانی، کاشت درختان و حذف زباله‌ها هستند. همچنین در حال توسعه طرح‌هایی برای ساخت مسکن کم هزینه‌تر و افزایش مالکان خانه هستند.
به نوشته آسوشیتدپرس، آرش اسد خارج از کابل تلاش می‌کند تا ملک 4000‌مترمربعی عمویش را 800 هزار دلار بفروشد. اسد می‌گوید: مردم خارج از افغان فکر می‌کنند مردم این کشور شغل و اقتصاد ندارند اما باور نمی‌کنید که افغانی‌ها در طول سال‌ها پول‌های قانونی یا غیرقانونی زیادی به‌دست آورده‌اند.
مترجم: ثریا شنتیایی