به آینده ترجمه  در ایران امیدوارم

احمد پوری، نام آشنای بسیاری از کتاب‌های شعر خارجی است. او سال‌هاست که به عنوان مترجم تخصصی شعر شاعران خارجی از آنا آخماتوآ و ناظم حکمت گرفته تا مارگارت ات‌وود و پابلو نرودا در حوزه ادبیات ایران معرفی شده و در میان آثار پرشمارش در زمینه ترجمه شعر، گه گاه داستان و رمان نیز منتشر کرده است. در اسپرسوی امروز به سراغ این مترجم کهنه کار رفته‌ایم تا در کنار احوالپرسی و خبر گرفتن از کارهای جدیدش در مورد آسیب‌شناسی ترجمه آثار ادبی به ویژه شعر در ایران نیز گپ بزنیم. این گفت‌وگو را در پی می‌خوانید:
چند سالی است که بازار کتاب پر شده از آثار ترجمه و این شاید به دلیل تربیت مترجمان نرم‌افزاری باشد. به این معنا که نرم‌افزارهای آنلاین و آفلاین امکان ترجمه را برای بسیاری از افراد مهیا کرده باشد. شما این فضا را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
البته این شیوه‌های ترجمه شاید در ترجمه نثر و داستان جواب بدهد اما قطعا در ترجمه شعر نمی‌تواند موثر باشد بنابراین من خیلی نگران نیستم که این جور کارها راه را بر کارهای موثر و فاخر ببندد.
یعنی معتقدید که این کتاب‌ها در بازار دیری نمی‌پایند و مخاطب آنها را حذف می‌کند؟
به هر حال ما در حوزه ادبیات با یک ذوق عام در بین جماعت کتابخوان مواجه هستیم. این ذوق عام کار اصلی را به کار جعلی ترجیح می‌دهد و قدرت تمیز دادن بین آنها را دارد. این جور نگاه کردن به موضوع ترجمه که شما می‌گویید، یعنی ترجمه گوگلی، قبلا هم سابقه داشته، آن زمان ولی کامپیوتر نبود، ابزارهای دیگری بود بنابراین من از این زاویه می‌گویم نگران نیستم چون ترجمه خوب راه خودش را باز می‌کند و دیده می‌شود.
به کار مترجمان جوان هم امیدوار هستید؟ کار آنها را دنبال می‌کنید؟
بله. صد‌در‌صد. من کارهای بسیار خوبی در نسل جوان دیده و خوانده‌ام. ما خوشبختانه مترجمان جوان خوبی در حوزه شعر داریم که من به کار آنها امیدوارم. مثلا خود من کارهای پیمان خاکسار یا فواد نظیری را در یک نسل قبل‌تر از خاکسار می‌پسندم. این معنی‌اش این نیست که ما افراد دیگری در بین جوانان نداریم. من در این فاصله این دو نام به نظرم آمد. این را هم بگویم که به موازات کارهای خوب و قابل استناد، کارهای ضعیف و سطح پایین هم متاسفانه زیاد است.
از کارهای جدید خودتان برایمان بگویید. کتاب جدید در دست ترجمه چه دارید؟
به دنبال استقبالی که از کتاب اشعار آنا آخماتوآ در سال‌های قبل شد در نظر دارم یک کتاب مفصل با شعرهای این شاعر ترجمه و منتشر کنم. این کتاب حدود ۵۰۰ صفحه می‌شود. یکسری کارهای دیگر هم هست که متاسفانه هنوز موفق نشدم مجوز چاپ آنها را بگیرم، چند ترجمه هم به تجدید چاپ نزدیک شده‌اند و به زودی تجدید چاپ می‌شوند. از جمله آنها کتاب تو را دوست دارم همچون نان و نمک، اثر ناظم حکمت یا هوا را از من بگیر خنده‌ات را نه از نرودا هست.
طولانی شدن ممیزی ها فکر کنم کمی روی انتشار آثار فاخر و سطح بالا هم تاثیر گذاشته است؟
طبیعی است. وقتی در حال حاضر شمار آثار خوب اینقدر پایین آمده بخشی از مشکل به همین طولانی شدن ممیزی‌ها و اعتماد نکردن به اهالی ادبیات است.