15 - 12 - 2016
بودجه ناامیدکننده سال آینده آموزشوپرورش
مهدی بهلولی* در بودجه سال آینده هیچ نشانی از توجه جدی دولت به آموزشوپرورش دیده نمیشود. شاید این بهترین ارزیابی باشد که میتوان در مورد این بودجه به کار برد. کل بودجه عمومی دولت حدود ۳۲۰ هزار میلیارد تومان است و کل بودجه آموزشوپرورش حدود ۳۱ هزار و۵۰۰ میلیارد تومان. این نسبت زیر ۱۰ درصد است در حالی که در یکی دو سال گذشته بالاتر از ۱۰ درصد بود. مثلا در سال ۹۴ برابر ۵/۱۱ درصد. با گران شدن دلار در بودجه سال آینده و کم شدن سهم آموزشوپرورش از بودجه عمومی دولت، در واقع سهم آموزشوپرورش از تولید ناخالص داخلی (GDP) هم کاهش یافته است. سهم آموزشوپرورش از بودجه عمومی دولت و از GDP دو شاخص مهمی هستند که در جهان در ارزیابی بودجه آموزشوپرورش از آن بهره میگیرند که متاسفانه این دو در بودجه سال آینده آموزشوپرورش، به هیچ رو وضعیت خوبی ندارند. سال ۹۵ بنا به آمار رسمی، بودجه مصوب آموزشوپرورش، حدود ۲۸ و ۵۰۰ هزار میلیارد تومان بوده است که در سنجش با آن بودجه ۹۶ حدود ۱۰درصد افزایش نشان میدهد. با توجه به تورم ۱۰ درصدی رسمی، در بهترین و خوشبینانهترین ارزیابی میتوان گفت آموزشوپرورش سال ۹۶ هیچ حرکت رو به جلویی نخواهد داشت. برخی ردیفهای بودجهای هم نشانگر همین درجا زدن هستند. برای نمونه یارانه شیر رایگان مدرسهها که امسال ۲۰۰ میلیارد تومان بود، در بودجه ۹۶ همچنان همین رقم است. بگذریم از اینکه هماکنون که نزدیک به سه ماه از آغاز سال تحصیلی میگذرد، هنوز هیچ خبری از توزیع شیر مدرسهای نیست! یا یارانه مسکن فرهنگیان که هماکنون سالهاست روی عدد ۳۰ میلیارد تومان مانده است البته این نگارنده هماکنون سالهاست هیچ همکاری را ندیدهام از این یارانه برخوردار شود و جا دارد آموزشوپرورش در این مورد شفافسازی کند که به راستی این ردیف بودجهای چگونه و به چه کسانی داده میشود؟ در این میان البته یارانه دفترچه، تغذیه رایگان و امور رفاهی دانشآموزان مناطق محروم با افزایش حدود ۷۰ درصدی به رقم ۷۵ میلیارد تومان رسیده است که تا اندازهای امیدوارکننده است. گرچه شوربختانه در زمینه آموزش منطقههای محروم، دولت یازدهم در اجرای ماده «۷۸» مالیاتی که میتواند اثری چشمگیر در بهبود آموزش بگذارد کوتاهی و بیتوجهی میکند. باری بودجه آموزشوپرورش سال آینده، آب سردی بود بر پیکر نیمهجان آموزشوپرورش. امیدها به ویژه پس از روی کار آمدن دانشآشتیانی بالا گرفته بود. بسیاری میگفتند گویا دولت قصد دارد با پشتیبانی ویژه از وزیر جدید، فرهنگیان را در سال آخر دولت یازدهم دلگرم سازد اما بودجه ارائهشده دولت به مجلس، همه امیدها را ناامید ساخت و این ارزیابی را قوت بخشید که هدف دولت یازدهم از تغییر وزیر، گریز از پاسخگویی منطقی به پرسشها و به تعویق انداختن اعتراضهای بحق فرهنگیان بوده است. احتمال دیگری هم داده میشد که فانی، مرد پولساز آموزشوپرورش، آنگونه که دولت به جد میخواهد نیست و دولت به دنبال کسی میگردد که در این راه، استوار، باانگیزه و نیرومندتر باشد. به هر رو هماکنون توپ در زمین مجلس است و فرهنگیان از نمایندگان مجلس شورای اسلامی انتظار دارند با ورود جدی خود به بودجه سال آینده آموزشوپرورش، کمتوجهی دولت و ضعف تیم اقتصادی وزارت آموزشوپرورش را جبران کنند. بد نیست نمایندگان مجلس با بررسی مختصری درباره بودجه آموزشوپرورش در سطح جهان، به فرادستان دولتی یادآور شوند که چرا تولید ناخالص داخلی ایران در میان ۲۰ کشور نخست جهان قرار دارد ولی سهم آموزشوپرورش کشور از این تولید، تقریبا در سطح صدمین کشور جهان است؟
* عضو کانون صنفی معلمان تهران
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد