تازه آغاز کار است

در آبان ۱۳۴۶ هنگامی که کلنگ ساخت رآکتور پنج مگاواتی دانشگاه تهران زمین زده شد، هیچ‌کس فکر نمی‌کرد حضور ایران در باشگاه دارندگان تکنولوژی اتمی صلح‌آمیز به روندی تاریخی بدل شود.
رآکتور اتمی دانشگاه تهران با سوخت اورانیوم ۹۰ درصدی که از طرف آمریکا تامین می‌شد، کار خود را آغاز کرد و در سال‌های واپسین مانده به وقوع انقلاب اسلامی، تکنولوژی جداسازی پلوتونیوم هم در اختیار ایران قرار گرفته بود به عبارت دیگر برنامه‌ریزی به‌گونه‌ای بود که ایران به‌عنوان نخستین کشور منطقه به عضویت باشگاه کم‌تعداد صنعت اتمی جهان درآید.
در طول ۴۸ سالی که از کلنگ‌زنی بخش رآکتور اتمی ایران می‌گذرد، جهان و به طور خاص خاورمیانه شاهد تنش‌های زیادی بوده و هست که «پرونده اتمی» ایران در زمره یکی از مهم‌ترین آنها طبقه‌بندی می‌شود.
در ماه‌های آغازین سال ۹۲ در حالی که حسن روحانی به‌عنوان نامزد اعتدال‌گرا پا به میدان مبارزات انتخاباتی گذاشت در میان چندین و چند وعده‌ای که به مردم می‌داد، می‌گفت و قصد داشت با کلید دیپلماسی، قفل پرونده هسته‌ای را هم باز کند.
با گذشت حدود ۳۰ ماه از نشستن روحانی بر صندلی ریاست‌جمهوری اگرچه بخشی از وعده‌های او هنوز روی عمل به خود ندیده اما شاه‌بیت برنامه‌های انتخاباتی‌اش یعنی لغو تحریم‌ها اینک از وعده و حرف به عمل درآمده است.بدون تردید ۲۶ دی‌ماه ۱۳۹۴ یعنی ۴۸ سال و چند ماه پس از کلنگ‌زنی عملیات ساخت نخستین رآکتور اتمی ایران در تاریخ معاصر ایران ماندگار خواهد شد چراکه یکی از پیچیده‌ترین و در عین حال حساس و خطرناک‌ترین تنش‌های ۴۰ سال اخیر جهان نه با توسل به زور و جنگ که به لطف دیپلماسی حل و فصل شد.به نتیجه رسیدن مذاکرات هسته‌ای ایران و در نهایت اجرایی شدن برجام به طور قطع اقدام و رویدادی لازم بود تا کشور بتواند از طریق گفت‌وگو و به لطف مزایای دیپلماسی، مشکلات جهانی و به تبع آن داخلی خود را رفع و رجوع کند اما اینک یعنی از امروز کار دشوارتر پیش‌روی ایران، دولت و مردم قرار گرفته است؛ اگر رسیدن برجام به مرحله اجرا اقدامی لازم بود اما برای رسیدن به مرحله کفایت باید اما و اگرهای زیادی را از میان برداشت؛ از دگرگونی‌های ساختاری در اقتصاد و تجارت گرفته تا نوسازی قواعد و قوانین محیط کسب‌وکار و همچنین تقسیم عادلانه منابع و درآمدهای حاصل از لغو تحریم‌ها بخشی از مشکلاتی است که باید به‌گونه‌ای منطقی و منطبق با اصول تجارت جهانی از پس آنها برآمد.امروز امید است روزی باشد که ایران واژه نحس تحریم را از ادبیات سیاسی و اجتماعی خود حذف کند؛ روزی که مردم امیدوار باشند پیامد اجرای برجام می‌تواند به طور منطقی مشکلات کشور را حل نماید.اجرای برجام به سادگی ممکن نشد که به راحتی بتوان از خیر آن گذشت بلکه باید از آن بهترین و بیشترین استفاده ممکن را به سود مردم و کشور به عمل آورد.
massoudmehr@yahoo.fr