29 - 12 - 2019
تجارت سیاه
مهدیه بهارمست- یکی از مددکاران اجتماعی به نام شمس محمدی آماری اعلام کرد که بسیار تکاندهنده بود. او از رواج روسپیگری بین دختران در سنین بسیار کم، حدود ۱۲ سالگی خبر داد. از طرفی بر اساس آمارهایی که سازمان بهزیستی ایران اعلام کرده است، ۵۰ درصد از کارگران جنسی ایران را زنان متاهل تشکیل میدهند که به دلیل مشکلات اقتصادی به این کار روی میآورند.
در گوشهای از شهر با پسربچه ۹ سالهای که تجربه هولناک آزار جنسی را داشت حرف زدم. او آن روز با صدای خسته بدون آنکه بداند برایش چه اتفاقی افتاده گفت: «بعضی وقتها مادرم مرا مجبور میکند سوار ماشین یک آقا شوم و به محض سوار شدن یک آبمیوه به من تعارف میکند و من با خوردن آن در فاصله کمی به خواب عمیقی میروم. بعد از اینکه بیدار میشوم متوجه درد عمیقی در ناحیه پشتم میشوم و بیرونروی میگیرم وقتی این را با مادرم در میان میگذارم او بیتوجه به حرفم هی میگوید چیزی نیست خوب میشوی اما من مدام درد دارم؛ تو میدانی چرا؟»
این روایت خیلی از بچههای کار سطح شهر است، بدون آنکه بفهمند برای خانواده روسپیگری میکنند و در ازای آن پول دریافت میکنند. آمار سیاه روسپیگری در پسران بسیار وحشتناکتر از دختران است اما این کودکان بعد از مدتی خودخواسته پا در خیابان خاکستری شهر میگذارند و به پیشنهادهای بیشرمانه مردمی که دیگر انسانیت فراموششان شده جواب مثبت میدهند؛ چرا؟ به خاطر تنها ۵۰ هزار تومان ناقابل کودکانمان از فقر به فلاکت رسیدند. حال با تمام مسائل و مشکلات دولت این کودکان را به فراموشی سپرده و گاه جلوی پای مددکاران اجتماعی که میخواهند این کودکان را از چنگال خانوادهها نجات دهند کلوخ میاندازد. شاید دولت کارهای واجب دیگری دارد!
تنفروشی فرآیندی است که در آن، مابهازای دریافت پول یا کالا، خدمات جنسی مرتبط با «تن» ارائه میشود. کسب لذت جنسی با پول یا کالا امری است که زشتی آن برای تنفروشان بسیار بیشتر از مشتریان است. هر چند که پدیده روسپیگری تنها به زنان منحصر و محدود نمیشود اما به ظاهر تنفروشی در زنان ملموستر و به غایت آشکارتر از مردان و حتی کودکان است.
فقر، علت اصلی تنفروشی
شَری نجفی مدیرعامل انجمن یاری کودکان درباره روسپیگری کودکان به «جهانصنعت» گفت: آماری که از روسپیگری دختران ۱۲ ساله اعلام شد هنوز به طور موثق مورد بررسی قرار نگرفته است اما در جامعه به وضوح میتوان با جان و دل دید که با این حجم از بیکاری، فقر، تورم و اعتیاد خانوادههای زیادی را علیالخصوص دختران درگیر مسائل و مشکلات اقتصادی کرده است اما به صورت آماری و دقیق نمیتوانیم بگوییم چه تعداد هستند. کماکان باید بیش از این آمارها باشد زیرا ما در مرکز مطالعات آمار کشوری یک آمار پنهان به نام آمار سیاه داریم که بسیار ناموجود است چون افراد فقیر و حاشیهنشین زیادی در کل کشور زندگی میکنند که هیچ وقت به آنها به صورت ثابت رسیدگی نشده و تحت حمایت هیچ ارگانی نبوده و نیستند.
وی افزود: در سالهای پیش هم روسپیگری به وضوح دیده میشد. از سال ۷۸ در مناطق حاشیهنشین شهری و خانوادههایی که گرفتار فقر و اعتیاد بودند روسپیگری زنان و دختران وجود داشت اما آمارها به شدت امروزه نبود زیرا فقر به این اندازه گسترده نبود. امروزه آمار روسپیگری زیاد شده خصوصا دختران زیر سن قانونی مورد خشونتهای خانگی و بیرونی قرار میگیرند.
البته نبود قانون منع خشونت علیه زنان هم نقش بسزایی در افزایش این نوع خشونتها قائل است. نجفی گفت: دختران و پسران روسپیگر ابتدا در خیابان به امر مجبور میشوند. وقتی کودکی را در خیابانهای بی در و پیکر شهری مثل تهران رها کنید چه انتظاری دارید؟ او برای پول درآوردن دست به هر کاری میزند. اتفاقا این نوع کودکان بسیار زودتر به راه خلاف کشیده میشوند چرا که قطعا در خانوادهای مشابه این موارد بزرگ شدند و از کودکی با چنین مواردی دست و پنجه نرم کردهاند حتی خیلی از این بچهها در کودکی مورد تجاوز پدر یا برادر و خانواده درجه اول خود قرار گرفتند. زمانی که وارد جامعه مریض هم میشوند با تقاضاهای بیشرمانه دیگران مطرح میشوند.
وی افزود: چون نیاز مالی شدیدی دارند و تحصیلاتی هم ندارند پس با کار کردن هم نمیتوانند درآمد لازم را به خانه ببرند و در مقابل با سریعترین راه خودشان را در اختیار دیگران قرار میدهند، متاسفانه تا زمانی که این تقاضاها از بیرون زیاد است خود زنان و دختران به دام این داستان میافتند تا بتوانند هزینههای زندگی خود و خانوادهشان را تامین کنند. قضیه روسپیگری در جامعه دو طرفه است. در طرف دیگر عامل اصلی بیراهه رفتن کودکان جامعه است که به راحتی موجب شده دختران، زنان و حتی پسران به مسیر دلالی جنسی روی آورند.
وی در ادامه افزود: در پی روسپیگریهای جنسی، بیماریهای مختلفی از قبیل اچآیوی و ایدز از همین جاها ناشی میشود و به درون خانوادهها نفوذ میکند که هیچ رسیدگی و آماری هم وجود ندارد.
قانونی که اجرا نمیشود
مدیرعامل انجمن یاری کودکان گفت: قانون در حمایت از آنها گفته است اگر کودکی در خانوادهای که در معرض آسیبهای روانی، جنسی و جسمی قرار گیرد باید آن را از آنها بگیرند و به بهزیستی تحویل دهند اما چنین آمارهایی کمکاری مسوولان را نشان میدهد که به خوبی نتوانستند از کودکان حمایت کنند. به طور مثال سالها پیش با خانوادههایی برخورد داشتیم که ساق کودک را با طناب به مدت طولانی میبستند تا این ساق باریک شود و به معلولیت دچار شوند تا آنها را برای تکدیگری به خیابانهای شهر بفرستند. الان این قضیه خریداری ندارد و شکل جدیدی پیدا کرده زیرا به آن طریق کودکآزاری عیان تلقی میشود و امروزه خانوادهها به راههای دیگری دست میزنند که پنهانیتر باشد.
وی افزود: زمانی که فقر در جامعه زیاد شود با نبود حمایتهای اجتماعی کودکآزاری هم به هر طریقی تشدید میشود. خرید و فروش دختران در لایههای پنهان و زیرین جامعه وجود دارد و در پسران این موضوع آشکار است اما در دختران به دلیل تابوهای اجتماعی و فرهنگی به صورت پنهان است چرا که اگر حرفی بزند خود دختر را به هزار شکل محکوم میکنند و جامعه آنان را مقصر اصلی این اتفاقها میداند نه قربانی جامعه فرسوده و بیکفایت.
ازدیاد تجاوز جنسی در پسران
پوران درخشنده کارگردان فیلم هیس دخترها فریاد نمیزنند که این فیلمنامه تا حدودی ساختار تابوشکنی دارد و موضوع حساسی را در جامعه ایران به تصویر کشیده که آن، سوءاستفاده جنسی و اذیت و آزار کودکان است حال درخشنده درصدد فیلمی است درباره تجاوز و اذیت و آزار پسران. او درباره وجود تجاوز جنسی به پسران به «جهانصنعت» گفت: متاسفانه تجاوز جنسی در پسران واقعیتی است که وجود دارد و به شدت آن افزوده میشود، بنابراین برای اینکه پیشگیری کنیم باید فیلمی از واقعیتهای اجتماعی ساخته شود چرا که افراد کمی با آن مواجه شدند و طبیعتا در این ماجرا خانوادهها ناآگاه هستند و پسرها مظلومتر واقع شدهاند.
درخشنده گفت: متاسفانه آمار تجاوز جنسی در پسران بسیار، بسیار بیشتر و پنهانیتر از دختران است زیرا که دختران رابطه خوبی با مادر خود دارند و به هر نحوی سعی میکنند مشکلات روزمره خود را با دیگران به اشتراک بگذرانند اما پسران نه رابطه خوبی با پدر دارند نه مادر و از کودکی به آنها گفته میشود باید نقش یک مرد قوی را بازی کنند، نه گریه کنند و نه درخواستی را بیان کنند بنابراین آمار تجاوز به پسران در سکوت محض رو به فزونی است.
وی در ادامه گفت: تجاوز جنسی به پسران از سن شش و هفت سالگی شروع میشود و فرقی نمیکند که از چه منطقهای از شهر یا کشور است. در واقع به طبقه اجتماعی خاصی محدود نمیشود اما وقتی در طبقات اجتماعی پایینتر و حاشیهنشین شهری اتفاقی از این قبیل رخ دهد خانواده و فرد قربانی به دلیل فقر فرهنگی سرپوش رو آن میگذارند البته این نوع طرز فکر طبقه نمیشناسد. در این جور مسائل اصولا خانوادهها در بیخبری محض هستند و قربانی نمیتواند در این باره صحبتی کند. در ادامه آن پسر به دلیل نابهنجاری جنسی که دچارش میشود خود برای دفعه بعد راهی خیابان میشود و در این موارد اغلب گرایش جنسی و روند سیستم سکسولوژی آنان تغییر میکند که جای بس نگرانی است.
درخشنده درباره سنگاندازی مسوولان جلوی تولید فیلم جدیداش که درباره تجاوز به پسران است، گفت: برای ساخت فیلم هیس پسرها فریاد نمیزنند دو سال طول کشید تا بتوانم پروانه ساخت بگیرم چرا که به اتفاق آرا مدام رد میشد و اجازه ساخت چنین فیلمی را به من ندادند اما بعد از اینکه ماجراهایی در جامعه اتفاق افتاد مخصوصا رسانهای شدن مدرسه معین دوباره تلاشم کردم و این بار توانستم پروانه ساخت فیلم را بگیرم.
وی در ادامه افزود: البته هنوز برای ساخت فیلم شروع نکردم و به دنبال تهیه پول هستم. اخیرا متوجه شدم هزینههای تولید فیلم به دلیل پولشوییهایی که وارد سینما شده، به شدت بالا رفته و منم به دنبال شرایط مناسب هستم تا از این طریق جامعه را نسبت به چنین اتفاقهایی آگاه کنم.
افزایش نرخ تورم ماهانه خانوارهای تهرانی
رییس سازمان مدیریت و برنامهریزی استان تهران از افزایش نرخ تورم ماهانه خانوارهای استان تهران خبر داد و گفت: نرخ تورم ماهانه استان تهران در آذر ١٣٩٨ به ۵/۲ درصد رسیده که در مقایسه با همین اطلاع در ماه قبل ۹دهم درصد افزایش داشته است.
با وجود افزایش تورم در کشور در سالهای آینده باید شاهد بالا رفتن آمار روسپیگری هم باشیم چرا که زمانی که فقر در جامعهای ریشه کند افراد کمبضاعت و فقیر بیشتر درگیر چنین مسائلی میشوند زیرا آنها آسیبپذیرتر از قشر مرفه
جامعه هستند.

لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد