تحلیل بنیادی، شرط بازدهی متعادل

یک کارشناس بازار سرمایه اعلام کرد سهامداران باید در شرایط فعلی با آرامش در بازار سهام فعال باشند. محمودرضا خواجه‌نصیری مدیرعامل تامین سرمایه تمدن در این خصوص برای جلوگیری از ضرر سرمایه‌گذاران در بازار سرمایه به «عصر بازار» گفت: «در شرایط فعلی سهامداران عمده و صاحبان سهام شرکت‌ها در قالب نهادهای مالی یا شرکت‌های سرمایه‌گذاری هلدینگ باید توجه کنند که همواره نسبت به سهامی که سهامدار آن هستند احساس تعهد کنند و در شرایطی که حس می‌کنند با توجه به توان کارشناسی و تحلیل بنیادی‌شان باید در سمت فروش ورود کنند تا بازار متعادل شود، باید این کار را انجام دهند و جلوی زیان غیرمنتظره سرمایه‌گذاران را بگیرند. به عبارت دیگر با توجه به کمبود بازارگردان در بازار به نظر می‌رسد مسوولیت بازارگردانی به عهده سهامداران عمده است و می‌تواند ریسک قابل توجهی از سرمایه‌گذارانی را که دراثر هیجان در بازار سهم می‌خرند کاهش دهد.» در همین راستا نایب‌رییس شرکت بورس به سهامداران خرد که در شرایط نزولی شاخص بورس به فکر خروج از بازار سهام هستند، توصیه کرد: با توجه به شرایط کنونی اقتصاد، مقصد بعدی نقدینگی مشخص نبوده یا می‌توان گفت مقصد بعدی وجود ندارد. بنابراین به سرمایه‌گذاران خرد پیشنهاد می‌کنم که نسبت به نوسانات بازار سرمایه صبور باشند و بدانند که این نوسانات مقطعی است و بازار از این شرایط عبور خواهد کرد.
– شاخص بازار سرمایه در ماه‌های اخیر نوسانات بسیاری داشته، علت این نوسانات را چه می‌دانید. از سوی دیگر طی این مدت، نقدینگی بالایی از سوی سرمایه‌گذاران خرد به این بازار آمد، با توجه به افت شاخص بورس در روزهای اخیر چه پیشنهادی برای نوسهامدارانی که خواهان خروج از بورس هستند، دارید؟
در ماه‌های اخیر رشد قیمت دلار بر بسیاری از مولفه‌های اقتصادی تاثیر گذاشت. بازار سهام نیز مانند دیگر بازارهای موازی از این رشد بی‌نصیب نماند. اما نکته مهمی که سرمایه‌گذاران باید به آن توجه کنند این است که روند بازار سهام بلندمدت بوده و اگر در کوتاه‌مدت در آن سرمایه‌گذاری کنیم، یعنی سرمایه‌گذاران بخواهند در کوتاه‌مدت سهام خود را بفروشند و از بازار خارج شوند، نه‌تنها به نوسانات بدون دلیل بورس دامن می‌زنند بلکه با خرید و فروش نابجا ضرر مالی نیز خواهند کرد. به عبارت دیگر این سهامداران که با در نظر داشتن حرکت ماه‌های قبل بازار تصمیم به سرمایه‌گذاری در بورس گرفته‌اند اگر افت بازار را مشاهده کنند نارضایتی قابل توجهی خواهند داشت، ضمن اینکه توجیه این مساله که بورس جایی است که سود و زیان در آن محتمل است برای اشخاص کم‌اطلاع کار ساده‌ای نیست. این در حالی است که با توجه به شرایط کنونی اقتصاد، مقصد بعدی نقدینگی مشخص نبوده یا می‌توان گفت که مقصدی بعدی وجود ندارد. بنابراین به سرمایه‌گذاران خرد پیشنهاد می‌کنم که نسبت به نوسانات بازار سرمایه صبور باشند و بدانند که این نوسانات مقطعی است و بازار از این شرایط عبور خواهد کرد. برخی کارشناسان شرایط کنونی بازار سرمایه را با شرایط آن در سال ۹۲ مقایسه می‌کنند، این در حالی است که در سال ۹۲ اگر سرمایه‌گذاران خرد وارد بازار نمی‌شدند، بازار راه دیگری برای جذب نقدینگی نداشت اما اکنون شاهد اضافه شدن رقمی حدود ‌هزار میلیارد تومان به صندوق‌های با درآمد ثابت به صورت هفتگی با توجه به امکان خرید و فروش آنها هستیم، از آنجایی که که این صندوق‌ها حدود ۵ تا ۱۰ درصد از این پول را به بازار سرمایه می‌آورند، می‌توان گفت شاهد تزریق نقدینگی حدود ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد تومان به صورت هفتگی از سوی صندوق‌های سرمایه‌گذاری به بورس خواهیم بود. به عبارت دیگر این نقدینگی می‌تواند برخلاف سال ۹۲ که راهی برای جذب نقدینگی غیر از سرمایه‌گذار خرد برای بازار سرمایه وجود نداشت، جذب نقدینگی در بورس را با چالش جدی روبه‌رو نکند. از سوی دیگر با توجه به نبود فرصت‌های مناسب برای سرمایه‌گذاری در شرایط کنونی اقتصاد، بهترین پیشنهاد برای سرمایه‌گذاران خرد صبر و انتظار برای بهبود وضعیت بازار سرمایه است. در حقیقت در حال حاضر فرصت جایگزینی برای سرمایه‌گذاری وجود ندارد. تنها می‌توان به صندوق‌های سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت و سپرده‌گذاری در بانک‌ها به عنوان سرمایه‌گذاری بدون ریسک اشاره کرد. این در حالی است که خوشبختانه با توجه به الزام صندوق‌های درآمد ثابت، برای سرمایه‌گذاری در سهام، هدایت نقدینگی به سمت این دو نیز به سود بازار سرمایه است و باعث ورود نقدینگی به بورس خواهد شد.
– همان‌طور که اشاره کردید مازاد نقدینگی از یک سو و اشباع شدن بازارهای موازی از سوی دیگر، سبب هدایت سرمایه به بورس شد، این در حالی است که حضور نوسهامداران به حرکات گروهی و ایجاد صف خرید و فروش‌های طولانی و بدون علت در بازار سرمایه دامن زد، این موضوع را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
به نظر می‌رسد در شرایط فعلی سهامداران عمده و صاحبان سهام شرکت‌ها در قالب نهادهای مالی یا شرکت‌های سرمایه‌گذاری هلدینگ باید توجه کنند که همواره نسبت به سهامی که سهامدار آن هستند احساس تعهد کنند و در شرایطی که حس می‌کنند با توجه به توان کارشناسی و تحلیل بنیادی‌شان باید در سمت فروش ورود کنند تا بازار متعادل شود، باید این کار را انجام دهند و جلوی زیان غیرمنتظره سرمایه‌گذاران را بگیرند. به عبارت دیگر با توجه به کمبود بازارگردان در بازار به نظر می‌رسد مسوولیت بازارگردانی بر عهده سهامداران عمده است و این اتفاق بالقوه می‌تواند برای آنها منافعی در اختیار داشته باشد و در عین حال می‌تواند ریسک قابل توجهی از سرمایه‌گذارانی که در اثر هیجان در بازار سهم می‌خرند را کاهش دهد. با این اوصاف انتظار نمی‌رود سرمایه‌گذاران نهادی بازار و سهامداران عمده که وزنه تعقل و تعهد بازار هستند این مساله را فراموش کنند و گرفتار موج‌سواری در بازار شوند. بنابراین تاکید باید بر این باشد که نهادهای مالی متخصص در بازار در زمانی که نیاز هست از سهم‌ها حمایت کنند و تعهد به حمایت داشته باشند و اگر قیمت سهمی بالا رفت سرمایه‌گذاران عمده خود را بری از مسوولیت ندانسته و اگر لازم است برای متعادل شدن بازار و جلوگیری از ریسک‌های سرمایه‌گذاری تلاش مجدانه انجام دهند و به موقع عمل کنند و نقدینگی لازم در زمان مناسب برای حمایت از بازار و شرایط بحرانی را نیز داشته باشند.
افزایش نقدینگی در اقتصاد، سبب شکل‌گیری تورم بالایی شد، به طوری که شاهد تورم ۵/۵ درصدی در مردادماه و ۱/۶ درصدی شهریور ماه بودیم و در نهایت عدد نقطه به نقطه تورم به ۴/۳۱ درصد در شهریور ماه رسید، این مساله چه تاثیری در صورت‌های مالی و در نهایت بازار سرمایه دارد؟
در شرایط تورمی در ابتدا نرخ فروش محصولات بالا می‌رود و پس از آن هزینه‌های سربار با تاخیر افزایش پیدا می‌کنند. این در حالی است که به طور معمول برای جلوگیری از شکل‌گیری تورم بالا در اقتصاد، شاهد افزایش واردات محصولات هستیم؛ اما اکنون با توجه به افزایش نرخ ارز، امکان واردات محصولات کاهش پیدا کرده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که شرکت‌هایی که فروش داخلی دارند و مشمول قیمت‌گذاری نمی‌شوند با حجم بالایی از تقاضا روبه‌رو شوند و با افزایش فروش محصولات خود می‌توانند، حاشیه سود خود را بالا ببرند. همچنین شرکت‌هایی که ظرفیت خالی دارند نیز می‌توانند از وجود تقاضای بالا در زمان تورم استفاده کنند و سود خوبی به دست آورند. برای مثال می‌توان به شرکت‌های غذایی، شرکت‌های داخلی تولیدکننده مواد شوینده و مصرفی اشاره کرد. از سوی دیگر شرکت‌هایی که تولید کننده محصولات فولادی هستند نیز به محض اینکه کشور از رکود خارج شود، می‌توانند دوباره محصولات خود را با قیمت مناسبی به فروش برسانند و سود کنند.