«تراس» استعفا دهد

«جهان‌صنعت»‌- دست‌کم سه عضو حزب محافظه‌کار لیز تراس نخست‌وزیر انگلیس علنا از او که مدت زمان زیادی از نخست‌وزیری‌اش نگذشته، خواستند از سمتش استعفا دهد. به گزارش راشاتودی، کریسپین بلانت، اولین قانونگذار محافظه‌کاری بود که علیه لیز تراس، نخست‌وزیر انگلیس به طور علنی موضع گرفته و گفت، فکر نمی‌کند تراس بتواند از پس بحران اقتصادی فعلی انگلیس بر بیاید. پس از او اندرو بریجن، دومین قانونگذاری بود که با نخست‌وزیری لیز تراس مخالفت کرده و گفت: «کشور ما و مردمش و حزب ما لیاقت فرد بهتری را دارند.» پس از این دو نفر نیز، جیمی والیس، قانونگذار مناطق بریجند و پورتکراول از این مساله اظهار تاسف کرد که لیز تراس «اعتبار اقتصادی انگلیس را تضعیف کرده و به حزب ما (محافظه‌کار) به طرزی غیرقابل ترمیم آسیب وارد کرده است.» والیس که اوایل سال جاری میلادی به عنوان یک فرد تراجنسیتی خود را معرفی کرد، به حزبش به خاطر آنچه که «استفاده تسلیحاتی» از مساله تراجنسیتی‌ها با هدف «کسب امتیازات سیاسی بی‌ارزش» خواند حمله و تاکید کرد اگر لیز تراس برکنار نشود، به کلی حزب محافظه‌کار را ترک می‌کند. والیس استدلال کرد در صورتی که محافظه‌کاران اکنون از شر لیز تراس خلاص شوند، فرصتی برای مبارزه در انتخابات سراسری بعدی به دست خواهند آورد و اینکه «مدت دو سال، زمانی بسیار طولانی در سیاست است.» بر اساس یک نظرسنجی برگزارشده از سوی شرکت ام.آر.پی قبل از آنکه لیز تراس طرح‌های بودجه‌ای نامحبوب دولتش را پس بگیرد، حزب محافظه‌کار ممکن است تا ۲۱۹ کرسی خود را در پارلمان انگلیس از دست بدهد. دولتمداری لیز تراس ممکن است کوتاهترین در تاریخ بریتانیا باشد آیا لیز تراس کوتاه‌ترین دوران نخست‌وزیری تاریخ بریتانیا را به نام خود ثبت می‌کند؟‌ تراس ماه پیش، روز ششم سپتامبر به نخست‌وزیری رسید، اما در همین دوران کوتاه دولتش با جنجال‌ها و مشکلات بسیاری روبه‌رو بوده و به همین دلیل، در روزهای گذشته بسیاری از نشریات در تیترهای خود این پرسش را مطرح کردند. به گزارش گاردین، بیش از ۱۰۰ نامه عدم اعتماد از سوی نمایندگان ارشد حزب محافظه‌کار علیه لیز تراس ثبت شده که علنی نشده‌اند. این موج یادآور وضعیتی است که برای بوریس جانسون پیش آمده و استعفای او از نخست‌وزیری را در پی داشت.
قوانینی وجود دارند که بر اساس آنها لیز تراس می‌تواند تا یک سال در نخست‌وزیری باقی بماند اما جوفری کلیفتون- براون، رییس کمیته ۱۹۲۲ در پارلمان انگلیس به بی.بی.سی گفت، اگر «اکثریت بزرگی» از اعضای حزب محافظه‌‌کار برکناری لیز تراس را بخواهند، این قوانین می‌توانند تغییر کنند.
لیز تراس اخیرا تحت فشارهای گسترده مجبور شد دستورکار مالی دولت خود را به کلی تغییر دهد، برنامه‌های بدون پشتوانه کاهش مالیات را کنار بگذارد و اصلاحات به اصطلاح «بازار آزاد» را که تهدید تحمیل ریاضت‌ها در قالب کاهش گسترده خدمات عمومی را در پی داشت، لغو کند.
تصمیمات جنجالی تراس در زمینه اقتصاد و مالیات باعث تلاطم بازارهای مالی شده است. در عین حال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که پس از سال‌ها تلاطم‌های درونی، محبوبیت حزب محافظه‌کار کاهش یافته و در صورت برگزاری انتخابات زودهنگام، حزب کارگر بخت زیادی برای پیروزی و بازگشت به قدرت پس از ۱۲ سال خواهد داشت. طوماری با خواست برگزاری انتخابات فوری، تاکنون بیش از ۶۱۸ هزار امضا کسب کرده است و بنا به قوانین بریتانیا، باید در مجلس عوام به مناظره گذاشته شود. حزب محافظه‌کار بریتانیا که از سال ۲۰۱۰ سرکار بوده است، همواره اختلافات درونی بسیاری داشته و اکنون نیز بر سر رهبری تراس به دو جناح متضاد بدل شده است: گروهی که می‌خواهند به این نخست‌وزیر زمان بیشتری بدهند و گروه دیگری که باور دارند او تا همین حالا هم لطمه‌های زیادی زده است و باید کنار گذاشته شود.
اولین نماینده‌ای که رسما این نظر دوم را اعلام کرد، کریسپین بلانت، رییس سابق کمیته روابط خارجه مجلس بود که گفت «بازی تمام شده» و خواهان کنار رفتن تراس شد. بلانت البته چند ماه پیش گفته بود که از سیاست کناره می‌گیرد و در انتخابات بعدی نامزد نخواهد شد. آندرو نیل، روزنامه‌نگار و تحلیلگر‌، نیز چند روز پیش نظرش را اعلام کرد. او گفت اگر تراس سر کار باشد، محافظه‌کارها در انتخابات بعدی قطعا شکست سختی خواهند خورد. او در مقاله‌ای در روزنامه «دیلی میل» نوشت: «وضعیت کنونی نه برای کشور خوب است، نه برای حزب محافظه‌کار و نه برای لیز تراس. همان‌طور که گفته‌ام، او احتمالا به زودی کنار می‌رود. این به تنهایی باعث پنجمین پیروزی انتخاباتی پیاپی محافظه‌کارها نخواهد شد، اما می‌تواند شکست‌های آنان را کاهش دهد.» نیل همچنین گفت: سرنوشت تراس این است که تنها یک پانوشت در تاریخ باشد و او را با آندرو بونارلا به مثابه «دیگر نخست‌وزیر محافظه‌کار فراموش‌شده»، مقایسه کرد. آقای لا که به «نخست‌وزیر ناشناخته» معروف است، در اکتبر ۲۰۲۲ به نخست‌وزیری رسید و تا می ۱۹۲۳ سر کار بود؛ یعنی ۲۱۱ روز. در نتیجه، او سومین کوتاه‌ترین دوران زمامداری را دارد.