تصمیم خلیفه بغداد به برگزاری آیین‌های نوروز و مهرگان در دربار عباسیان

«منصور» دومین خلیفه عباسیان (متولد ۷۱۲ و متوفی در ۷۷۵ میلادی) با این که ابومسلم خراسانی و بسیاری از ایرانیان وطندوست از جمله استاذسیس (سیستانی) را کشته و لشکر به سرکوبی المقنع (هاشم بن حکیم) به خراسان فرستاده بود ۱۴ دسامبر سال ۷۷۰ میلادی اعلام داشت که از آن پس، در دربار او در بغداد (که خود او این آبادی قبلا ایرانی را به صورت شهر درآورده بود) آیین‌های نوروز و مهرگان به همان گونه که شاهان ساسانی برپا می داشتند برگزار خواهد شد.عباسیان از همان اوایل کار، به بهره‌گیری از ایرانیان در مدیریت و مشاوره دست زده بودند که این اقدام در زمان‌ هارون‌الرشید و پسرش مأمون به اوج خود رسید و در حقیقت، این ایرانیان بودند که امپراتوری وسیع عباسیان را اداره می‌کردند.منصور که با کمک ابومسلم بر امویان پیروز شده و خلافت آنان را در بخش شرقی‌اش (شرق مدیترانه) برانداخته بود از سال ۷۴۵ به خلافت دست یافته بود. با وجود آن همه کمک، منصور در سال ۷۷۵ میلادی ابومسلم را با طرح توطئه مقتول ساخت که با این عمل خشم ایرانیان را برانگیخت و المقنع که زمانی از افسران سپاه ابومسلم بود با پیروان خود مبارزه با دستگاه خلافت را شدت و وسعت داد ولی در جنگ با لشکریان اعزامی خلیفه به خراسان شکست خورد و خودکشی کرد.عباسیان از همان اوایل کار خود را با قیام‌های ایرانیانی چون سنباذ (سندباد) نیشابوری، به آفرید، استاذسیس و … و هرکدام صاحب فرضیه روبه‌رو بودند و در خراسان، سیستان و ری آرامش نداشتند و چون این قیا‌م‌گران ایرانی‌خواه بودند، خلفای وقت راه و رسم ایرانیان را برگزیدند تا از شدت خصومت بکاهند و توده‌های ایرانی را موافق خود گردانند. پیش از عباسیان، ‌هاشم ابن عبدالملک حکمران اموی دمشق نیز به رسوم ایرانی گردن نهاده بود.