تغییرات روزانه بازار ارز برای تولید‌کننده شکننده است

حرف اصلی ما ثبات قیمت ارز و قوانین است. بازار ارز هر روز تغییر می‌کند و این تغییرات برای تولیدکننده کشنده شده است. از طرف دیگر هر روز یک قانون جدید می‌آید و دستورالعمل قبلی لغو می‌شود. همین عدم ثبات است که سرمایه‌گذار خارجی را فراری داده و سرمایه‌گذار داخلی ترجیح می‌دهد پول خود را در بانک بگذارد. سوالم این است کی قرار است نرخ ارز مشخص شود؟ قیمت دلار که دست مردم نیست. بانک مرکزی و دولت متصدی آن هستند چطور ارز مبادله‌ای سه هزار و ۶۰۰ و ارز آزاد ۴۷۰۰ تومان است. باید روزی تکلیف این قیمت‌ها مشخص شود تا بتوانیم کار کنیم.
به گزارش «جهان صنعت» رییس هیات مدیره انجمن ملی صنایع پلاستیک ایران با بیان مطلب فوق گفت: اعضای این انجمن توانستند در سال ۹۵ یک میلیارد دلار صادرات داشته باشند این در حالی است که مطابق برنامه‌ریزی‌ها قرار بود در سال‌جاری و تا آذرماه این عدد ۲۰ درصد افزایش پیدا کند اما به دلیل کمبود مواد اولیه و عدم قدرت رقابت‌پذیری در بازارهای صادراتی و افزایش قیمت ارز نتوانستیم به این رقم برسیم بلکه شاهد کاهش ۲ درصدی نیز بودیم.وی در نشست خبری انجمن ملی صنایع پلاستیک ایران صحاف امین رییس هیات مدیره این انجمن اظهار داشت: انجمن ملی ایران متشکل از چندین انجمن است که در حوزه لوله و اتصالات پلی‌اتیلن و صنایع تکمیلی مشغول کار هستند به طوری‌که افراد شاغل در زیر‌مجموعه این انجمن نزدیک به ۸۵۰ هزار نفر است.
اعضای این انجمن توانستند در سال ۹۵ یک میلیارد دلار صادرات داشته باشند این درحالی است که مطابق برنامه‌ریزی‌ها قرار بود در سال‌جاری و تا آذرماه مطابق برنامه‌ریزی‌ها این عدد ۲۰ درصد افزایش پیدا کند اما به دلیل کمبود مواد اولیه و عدم قدرت رقابت‌پذیری در بازارهای صادراتی و افزایش قیمت ارز نتوانستیم به این رقم برسیم بلکه شاهد کاهش دو درصدی نیز بودیم.
صحاف ادامه داد: مشکلات ما از سال ۹۳ شروع شد. آن زمان که قرار شد تولیدکنندگان داخلی مواد اولیه خود را با قیمت بین‌المللی و ارز آزاد خریداری کنند در حالی که رقبای خارجی ما از مواد اولیه‌ای که پتروشیمی‌های کشورمان تولید می‌کنند استفاده می‌کنند. آنها با استفاده از تخفیف‌های آنچنانی توانستند محصول نهایی را زیر قیمت ما در بازارهای صادراتی عرضه کنند.
با این وضعیت ما دیگر امکان صادرات نداریم و در بازار داخل نیز با وجود واردات خصوصا از کشور ترکیه دچار عقب‌ماندگی خواهیم شد. امروز واحدهای ما با افت تولید مواجه هستند.
وی با اشاره به بالا رفتن قیمت ارز گفت: در ماه جاری قیمت ارز ۱۵ درصد افزایش پیدا کرده و بر قیمت کالای تمام‌شده ۳۰ درصد اثر گذاشته است. این در حالی است که پتروشیمی مواد خود را به قیمت فوب خلیج‌فارس عرضه می‌کند اما همان قیمت نیز به دست ما نمی‌رسد زیرا بر اثر رقابت گاهی تا ۴۵ درصد شاهد افزایش قیمت هستیم که نمونه آن هفته قبل توسط پتروشیمی شازند رخ داد و ماده دی‌‌اتیل هگزانول ۴۵ درصد بیشتر از قیمت ارائه‌شده در بورس به دست مصرف‌کننده رسید.
صحاف ادامه داد: در بحث واردات نیز انحصار وجود دارد و عملا نمی‌گذارند بخش خصوصی کالایی وارد کند. اولا برای واردات باید از ارز آزاد استفاده کرد و تعرفه پنج درصدی پرداخت کرد و هنگامی که کالا به ایران می‌رسد ناگهان پتروشیمی‌های داخلی بازار را اشباع می‌کنند به طوری که قیمت تا ۴۰ درصد نیز کاهش می‌یابد و عملا واردکننده ضرر هنگفتی می‌کند.
در ادامه این نشست صبوری عضو هیات مدیره انجمن ملی پلاستیک گفت: عمدتا قراردادهای بلندمدت با دولت داریم اما هر روز قیمت‌ها افزایش پیدا می‌کند و تغییری در رقم قرارداد ایجاد نمی‌شود. از طرف دیگر دولت هم پول پیمانکاران را نمی‌دهد. از شهریور امسال تا به حال ۳۰ تا ۴۰ درصد قیمت مواد پتروشیمی افزایش پیدا کرده اما حقوق کارمند و کارگر ثابت مانده است. دولت بهتر است جلوی اختلاس‌ها و رانت‌ها را بگیرد تا این مقدار پول از کشور خارج نشود.
وی افزود: هفته گذشته در سازمان توسعه تجارت جلسه‌ای برگزار شد و با توجه به اینکه صادرات شرکت‌های پتروشیمی مختص چهار کشور شده الان بین خودشان رقابت افتاده و گاه تا ۲۰ درصد زیر قیمت فوب خلیج‌فارس کالای خود را عرضه می‌کنند.
وزیر نفت در ابتدای سال گفت خوراک پتروشیمی‌ها را به ۲۳ سنت می‌رسانم اما من اطلاع دارم که در مجلس این عدد را به ۱۷ سنت رسانده‌اند. این جدا از ارز مبادله‌ای است که پتروشیمی‌ها دریافت می‌کنند. همه این عوامل سبب شده پتروشیمی‌ها در ترازنامه خود بالای ۵۰ درصد سود غیر‌عملیاتی نشان دهند اما در صنایع پایین‌دستی با رکود مواجه هستند.
صبوری تصریح کرد: مشکل دیگر این است که پتروشیمی‌های ما اکثرا لیسانس خود را از شرکت باسیل گرفته‌اند این در حالی است که سابیک عربستان پنج سال پیش این شرکت را خریده و همین امر باعث شده که پتروشیمی‌های ما در تولید ۱۰ تا ۲۰ محصول محدود شود.
وی در پایان افزود: امروز ما به فکر تولید اشتغال نیستیم بلکه نگران بیکار شدن همین ۸۵۰ هزار نفری هستیم که در این صنعت مشغول به کارهستند. ارزان‌فروشی پتروشیمی‌ها به شرکت‌های خارجی سبب شده که امروز ما به فکر انتقال کارخانه خود به ترکیه باشیم تا بتوانیم مواد اولیه ارزان‌تری را تهیه کنیم و بازار عراق و افغانستان که روزی در تسلط کامل ما بود را دوباره پس بگیریم اما نتیجه این کار بیکار شدن کارگر ایرانی و اشتغال کار ترک هاست.