تقویم تاریخ

تولد الکساندر ولتا
الکساندر وُلتا، فیزیکدان برجسته ایتالیایى در هجدهم فوریه ۱۷۴۵م در ایتالیا به دنیا آمد. وی در ابتدا همانند کودکان عقب مانده می‏نمود اما پس از ادامه تحصیلات به دبیری فیزیک در دبیرستان دست یافت. ولتا پس از مدتی به استادی فیزیک دانشگاه منصوب شد و مطالعات خود را افزایش داد. الکساندر ولتا تحقیقات بسیاری در الکتریسیته انجام داد و موفق شد دستگاه اندازه‏گیری مقدار برق یا الکترومتر را که وسیله‏ای برای ذخیره کردن الکتریسته بود، بسازد. ولتا در سال ۱۸۰۰م روش الکترولیز یا عمل تجزیه مواد شیمیایى با برق را کشف کرد که از تجزیه دو عنصر سدیم و پتاسیم و با کمک جریان الکتریسیته انجام گرفت. وی همچنین پیل الکتریکی را اختراع کرد که این پیل به نام او پیل ولتا نام گرفت. اختراع ولتا، نوآوری جالبی بود که راه تازه‏ای را در پیشرفت علم گشود. با استفاده از این پیل، آب به دو عنصر اکسیژن و هیدروژن تجزیه می‏شود. با این اختراع، آوازه شهرت ولتا نیز فراگیر شد. پیل ولتا نیز در حقیقت بشر را در آستانه بهره‏برداری از نیروی برق قرار داد و او را به سوی جهانی نو رهنمون کرد. الکساندر ولتا سرانجام در پنج مارس ۱۸۲۷م در ۸۲ سالگی درگذشت. ۶۶ سال پس از مرگ ولتا، در سال ۱۸۹۳م، کنگره دانشمندان الکتریسیته، واحد نیروی برق را به افتخار نام وی «وُلت» نامیدند.
مرگ میکل‌آنژ
میکل‏آنژ، نقاش، مجسمه‌ساز و معمار بزرگ ایتالیایى در ۶مارس سال ۱۴۷۵م در شهر کاپرزه ایتالیا متولد شد و با وجود مخالفت پدرش به نقاشی و مجسمه‌سازی پرداخت. میکل آنژ به زودی، استعداد خود را در زمینه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری نشان داد و طی سال‏های بعد شاهکارهای متعددی را خلق کرد. میکل آنژ بیشتر خود را پیکر تراش می‏دانست. وی به‌عنوان هنرمندی از قرن شانزدهم میلادی همچون دیگر هنرمندان این عصر، ناگزیر بود تحت حمایت حامیانی که زر و زور کافی برای سفارش دادن کارهایى در خور نبوغ او داشتند، به سر برد. در سراسر دوران زندگی، بلندپروازی‏های هنری میکل آنژ، با هوس‏های این حامیان و ناپایداری اجتماعی زمانه و رَشْکْمندی هنرمندان دیگر و نیز تعارض‏های اخلاقی که از درون روح خود او سرچشمه می‏گرفت در معرض تهدید و بی‏حاصلی بود. با این حال ترکیبات او مورد قبول پیروانش قرار گرفت و در مدت چندین نسل از آنها تقلید می‏شد. اهمیت میکل آنژ بیش از هر چیز در این بود که در هر دوره از کارش از قوانین مرسوم فراتر می‏رفت و قوانینی جدید بنیاد می‏نهاد. هنر میکل آنژ گرچه بر تمامی شیوه‏های قدیم فائق می‏آمد در عین حال با مشخصات هیچ سبکی قابل توضیح نبود. میکل آنژ، به عنوان بزرگ‏ترین هنرمند عصر خود، تاثیر بسیاری بر هنر در دوره‏های بعد و نیز هنر در دوره رنسانس نهاد. وی در فن معماری نیز استاد بود و هنرش را در این رشته با ساختن قصر فارِنْزْ و کتابخانه فلورانس نشان داده است. در سال ۱۵۰۵م، میکل آنژ را به رم خواندند تا آرامگاهی برای پاپ بسازد. با این حال پاپ تمایل داشت سقف کلیسای سیسْتین را تزیین کند. کار این سقف بین سال‏های ۱۵۰۸ تا ۱۵۱۲م به پایان رسید. روحانیت عمیق و شکوه و جلال اسلوب این سقف، آن را به صورت یکی از شاهکارهای بزرگ جهان درآورده است. همچنین مجسمه‏های عظیم حضرت موسی(ع) و عیسی(ع) و کتیبه بزرگ کلیسای سَن‏پیِر در رم و تصویر عظیم و هنرمندانه روز محشر از مهم‏ترین آثار میکل آنژ به شمار می‏روند. میکل آنژ سرانجام در ۱۸فوریه۱۵۶۴م در ۸۹ سالگی درگذشت.
روز ملی گامبیا
سلطه استعمار انگلیس بر گامبیا که اولین مستعمره بریتانیا در قاره آفریقا بود از سال ۱۵۸۸م آغاز شد و انگلیس حدود چهار قرن، منابع گامبیا را چپاول ‏کرد. در سال ۱۹۶۳م، انگلستان که در اثر صدمات ناشی از جنگ جهانی دوم از لحاظ سیاسی و اقتصادی ضعیف شده بود و توان حفظ مستعمرات خود را نداشت، به گامبیا خودمختاری داد تا اینکه گامبیا در هجدهم فوریه ۱۹۶۵م به استقلال رسید. کشور جمهوری گامبیا دارای ۱۱/۲۹۵ کیلومتر مربع مساحت، در همسایگی سنگال و در غرب قاره آفریقا واقع است. پایتخت این کشور یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفری، بانجول است و بریکاما و باکائو شهرهای مهم آن به حساب می‏آیند و زبان رسمی آنان انگلیسی است. پیش‏بینی می‏شود جمعیت گامبیا تا سال ۲۰۲۵م بیش از دو میلیون نفر شود. ملیت مردم گامبیا از قبایل مختلف آفریقایى از جمله، فولانی و مالینکه از نژاد سیاه هستند. اکثریت مردم گامبیا مسلمانند و مسیحیان در اقلیت قرار دارند. درصدی از جمعیت کشور را پیروان آنیمیسم یا روح‏گرایی تشکیل می‏دهند. واحد پول گامبیا دالاسی نام دارد. نظام حکومتی گامبیا نیز در سال ۱۹۷۰م از فرمانداری کل به جمهوری چند حزبی با یک مجلس قانونگذاری تبدیل شد.