«توخل» پادزهر «امری»

فرانس‌فوتبال با انتشار گزارش مفصلی درباره توماس توخل، سرمربی آلمانی PSG به کارنامه و ویژگی‌های سبک مربیگری او پرداخت و آینده‌اش در غول بزرگ فوتبال فرانسه را بررسی کرد.
در حالی که بعد از پیروزی دو بر صفر پاری‌سن‌ژرمن بر منچستریونایتد در اولدترافورد، توماس توخل، سرمربی آلمانی این تیم روزهای بسیار خوبی را در پاریس پشت سر می‌گذارد و بین هواداران PSG از همیشه محبوب‌تر شده است، نشریه فرانسوی معتبر فرانس‌فوتبال در گزارشی مفصل، به بررسی کارنامه و ویژگی‌های سبک مربیگری توخل در پاری‌سن‌ژرمن پرداخته است که در ادامه سرفصل‌های مهم آن را می‌خوانید.
به نوشته فرانس‌فوتبال، توماس توخل دقیقا در جایی موفق عمل می‌کند که سلفش در آن ناکام بود، یعنی متحد کردن بازیکنان و پیاده‌کردن سیستم‌های تاکتیکی متنوع در تیم. در چند ماه گذشته PSG شاهد اتفاقاتی عجیب بوده. در این مدت بازیکنانی را در پست‌هایی دیده‌ایم که پیش از آن هرگز تصورش را هم نمی‌کردیم. مارکینیو و دنی آلوز در خط میانی، رابیو به عنوان دفاع وسط، دراکسلر به عنوان ‌هافبک دفاعی، دی‌ماریا به عنوان پیستون راست مایل به عقب‌… پاری‌سن‌ژرمن در این مدت تیمی بوده که از اصول خود فاصله گرفته و ماجراجویانه به دنیای آرایش‌های تاکتیکی جدید وارد شده است.
توماس توخل در پاریس ظرف چند هفته اعتماد تمامی بازیکنان را به خود جلب کرد؛ کاری که اونای امری در دو فصل موفق به انجامش نشده بود. توخل قصد دارد موفق شود اما برای رسیدن به موفقیت راهکارهای خاص خود را دارد و حالا به نظر می‌رسد در PSG همه رهبری او را پذیرفته و به دنبالش حرکت می‌کنند.
توخل در ماه سپتامبر در مصاحبه‌ای طولانی با نشریه اکیپ به نکته مهمی اشاره کرد و گفت: بدون برقراری رابطه واقعی با بازیکنان هیچ موفقیتی به دست نمی‌آید. توخل از همان آغاز تلاش زیادی برای برقراری پیوندهای مستحکم با بازیکنانش انجام داده. برای مثال توخل پیش از آنکه نیمار جام‌جهانی را ترک کند، شخصا به روسیه سفر کرد تا با او دیدار کند.
توماس توخل با خوش‌قلبی و محبت، مدیریت می‌کند اما اجازه نمی‌دهد این خوش‌قلبی، اقتدار او و نظم تیم را به هم بریزد.
رابیو و امباپه این را از نزدیک تجربه کردند، زمانی که به خاطر تاخیر در حضور در تمرین‌های PSG با توخلی روبه‌رو شدند که تنبیه‌شان کرد و چند بازی آنها را روی نیمکت نشاند. نقطه قوت توخل اما توانایی او برای متحد کردن بازیکنان است. فوتبالیست‌ها محبت ساختگی و واقعی را تشخیص می‌دهند و حاضر نیستند برای مربی‌ای که احساس می‌کنند نسبت به آنها بی‌تفاوت است، بجنگند.
نتایج خوب PSG تا اینجا باعث شده توخل بتواند بدون نیاز به پاسخ دادن به منتقدان، در آرامش نسبی به فعالیت‌هایش ادامه دهد در حالی که اونای امری به دلیل شروع نه چندان خوبی که در پاریس داشت مجبور شد برنامه‌هایش را به کلی تغییر دهد. از طرف دیگر بازیکنانی که امری در اختیار داشت کله‌شق‌تر بودند و می‌توان گفت توخل از این نظر که با بازیکنانی کار می‌کند که در مقابل سرمربی گارد ندارند، نسبت به امری شانس بیشتری داشته است. تیاگو موتا که در زمان امری، نفوذ بسیار زیادی در رختکن PSG داشت، به این راحتی اجازه نمی‌داد سرمربی تیم، تغییر بزرگی در تاکتیک تیمی به وجود آورد چون بازیکنان بیشتر از اینکه گوش به فرمان امری باشند، به موتا نگاه می‌کردند.
توخل از تغییر هراسی ندارد و به شدت به دنبال ایجاد تغییرات تاکتیکی است و حتی حین بازی از ایجاد تغییرات متعدد در آرایش تاکتیکی تیمش هراس ندارد. توخل تیمش را به شکلی آرایش می‌دهد که برای تغییرات تاکتیکی نیازی به تغییر بازیکنان فیکس خود ندارد. او اکثر اوقات با یک ترکیب ۱۱ نفره ثابت به میدان می‌رود ولی در حین مسابقه به دستور او، تیم متحول می‌شود و برنامه‌های تاکتیکی جدیدی را پی می‌گیرد.
توخل تا‌کنون در پاریس همه را شیفته خود کرده ولی آنچه هواداران PSG از او انتظار دارند موفقیت در اروپاست. باید دید این مربی آلمانی می‌تواند در ادامه راه با موفقیت در لیگ قهرمانان، به محبوبیتی بیش از پیش در میان دوستداران پاری‌سن‌ژرمن دست یابد؟