توسعه‌یافتگی‌های مادی و غیرمادی

دنیس سیمونو، سخنگوی سابق وزارت امور خارجه فرانسه که اخیرا با هیات اقتصادی فرانسوی به تهران آمد در ال‌مانیتور نوشت: « آنچه شما را پس از ورود به تهران به حیرت وا می‌دارد غربی بودن این شهر است با وجود اینکه این کشور هشت سال جنگ و سپس تحریم‌های اقتصادی را داشته اما کاملا پیشرفته است.

خطوط ارتباطی در همه جا وجود دارد، سران کشور همگی در بهترین دانشگاه‌های آمریکا و اروپا تحصیل کرده‌اند و به زبان انگلیسی مسلط هستند. در حوزه نفت و گاز تجهیزات آمریکایی و در دفاتر تمامی شرکت‌های ایرانی نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای آمریکایی به صورت انبوه دیده می‌شود و…»
این نگاه با فرض صحت (که به نظر می‌تواند عجولانه باشد) به طور طبیعی نیاز جوامع امروز را به تکنولوژی و امکانات مناسب زندگانی که درصد بالایی ساخت و پرداخت کشورهای پیشرفته است نشان می‌دهد و این وسایل لازمه انجام امور روزمره زندگی جوامع بوده و هیچ کشوری نمی‌تواند بدون آنها امورات خود را سامان دهد.
در اینجا مناسب است اشاره شود که در مبحث دولت الکترونیک در یک فصل از قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال ۸۶ که آزمایشی بودن آن تمدید شده و در همین رابطه وضع شده است ماده «۳۷» آن می‌گوید: دستگاه‌های اجرایی موظف شده‌اند به منظور بهبود کیفیت و کمیت خدمات به مردم اقدامات زیر را انجام دهند:
۱- اطلاع‌رسانی الکترونیکی درخصوص شیوه ارایه خدمات همراه با زمان‌بندی انجام آن و مدارکی که متقاضی باید ارایه کند.
۲- ارایه فرم‌های مورد نیاز جهت انجام خدمات از طریق ابزار و رسانه‌های الکترونیکی
۳- ارایه خدمات به شهروندان به صورت الکترونیکی و حذف لزوم مراجعه حضوری مردم به دستگاه‌های اجرایی برای دریافت خدمات. (چگونگی اجرای این بند از قانون بعد از شش سال، مطلبی دیگر لازم دارد.)
در ماده «۸۳» این قانون آمده است:
هر ساله‌ باید براساس شاخص‌های بین‌المللی جایگاه و میزان پیشرفت کشور در مقایسه با سایر کشورهای جهان تعیین و نتایج آن در تدوین راهبردهای برنامه‌های توسعه به کار گرفته شود ‌و…
آیا این شرایط ایجاد و امکانات به کار گرفته شده و تشریحی که سخنگوی فرانسوی از شرایط ظاهری تهران به دست داده است با عمق جامعه از لحاظ فرهنگی و اجتماعی مطابقت دارد؟
چنانچه قدری انصاف توام با صراحت و نگاه به درون داشته باشیم از نحوه برخورد مردم با یکدیگر که نمونه بارز آن دعواهای مطرح در کلانتری‌ها و دادگاه‌هاست ‌یا نحوه‌‌ رانندگی و سلامت روانی جامعه و… قابل قبول است.
در صورت عدم مشاهده الفبای زندگی متمدنانه در جامعه‌ به ریشه‌یابی حالت‌ها و نارسایی‌ها که برآمده از فقر مادی، تامین حداقل‌های بهداشتی، تغذیه، امنیت و‌… است پی می‌بریم.
آیا جامعه در شرایط فعلی از حداقل این امکانات برخوردار است تا رفتار صحیحی را در امور اجتماعی از خود نشان دهد و آیا مجموعه‌های در اختیار نظام طی ۳۵ سال گذشته توانسته است این حداقل‌های رفتاری را فراهم سازد؟… چنانچه پاسخ مثبت نیست، تنها راه‌حل و درمان این است که‌:
دولت تدبیر و امید از هر لحاظ اختیارات کامل را داشته باشد و واقعا احساس کند که در پیشرفت امور او در پی برنامه‌ریزی‌ها‌… نهادهای مختلف مزاحم او نیستند در غیر این صورت آش و کاسه همان است.
بالاخره اینکه‌: خستگی روحی- روانی و به حاشیه رفتن مدارا و گفت‌وگو و همه‌گیر شدن ستیز و توسعه بیماری ویرانگری اجتماعی و‌… دردی است که بر جامعه‌‌ ایرانی متاسفانه مستولی شده است تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.