تولید خاویار در بیابان‌های عربستان!

اقتصاد ناکارآمد دولتی از یک طرف، عضو سازمان تجارت جهانی نبودن از یک طرف، از آن طرف آمریکا در چاه‌های نفتش را باز کرده، از این طرف عربستان با تمام سلول‌هایش دارد نفت تولید می‌کند که ما تحت فشار قرار بگیریم. در هر حال عربستان هر کاری می‌کند که ما را از پا بیندازد. احتمالا تا چند وقت دیگر در بیابان‌های بی‌آب و علف عربستان که میکروب هم زنده نمی‌ماند پسته تولید می‌کنند و پسته‌ جهان را تامین می‌کنند. آنقدر پسته را ارزان می‌فروشند که کرمانی‌ها کاربری باغ‌هایشان را تغییر می‌دهند و نخودسیاه می‌کارند و خودشان از حجاز پسته وارد می‌کنند.بعد از آنجایی که از نظر عربستانی‌ها تنبلی مادر همه بدبختی‌هاست ولی چون مادر است احترامش واجب است، میلیون‌ها دلار هزینه می‌کنند و یک ماشین فرشبافی می‌سازند که فرش دستباف تولید کند! بعد به تنهایی نیاز فرش دستباف جهان را تامین می‌کنند و آنقدر زیر قیمت می‌دهند که کاشان و تبریز و قم و مشهد هم از عربستان فرش دستباف وارد کنند!بعد در وسط بیابان‌های حجاز یک دریای خزر احداث می‌کنند که در هر متر مربع آن ۴۷ ماهی خاویاری صید می‌شود که هر ماهی خاویاری حاوی هشت کیلو خاویار است. بعد اکثر ماهی‌های خاویاری دریای خزر ما با شنیدن این خبر افسردگی می‌گیرند و به دلیل فشار روانی نمی‌توانند خاویار تولید کنند. عده دیگری از آنها هم فرار مغزها می‌شوند و به عربستان مهاجرت می‌کنند تا در دریای خزر عربستان زندگی کنند.بعد در وسط دریای خزرشان یک تنگه هرمز گشاد درست می‌کنند و همه کشتی‌های جهان را دعوت می‌کنند که بدون عوارض و رایگان از آنجا رد شوند و به ایران می‌گوید تنگه هرمز خودتان را ببندید! اما غافل از اینکه ما بیدی نیستیم که با این بادها بلرزیم.