تیغ دولبه لذت

لیلا ارشد*- قاچاقچیان مواد مخدر همواره چند قدم از جامعه جلوتر هستند. آنها سعی در تبلیغات اغواکننده‌ای دارند که هر نوع مخدری را بی‌خطر نشان می‌دهد. از همین رو است که در حوزه مبارزه با سوء مصرف مواد مخدر و محرک بر این اعتقادیم که پیشگیری و آگاهی اهمیتی ویژه دارد. واقعیت این است که ما همواره نیازمند آموزش به فرزندان‌مان هستیم. تا زمانی که با انجام آموزش‌های کافی مهارت‌های لازم را در اختیار جوانان قرار ندهیم در مقابل مدیریت مصرف مواد مخدر و محرک دچار مشکل خواهیم بود. زمانی که فرزندان‌مان نسبت به انواع مواد مخدر و محرک با آگاهی کافی واکسینه نشوند این آسیب کماکان ادامه پیدا خواهد کرد. نقش مدارس، صدا‌و‌سیما و نهادهای مدنی پیرامون آموزش‌های لازم بسیار تعیین‌کننده است.قرن ۲۱ با همه دشواری‌های اجتماعی خود بستر ناامنی برای جوانان ایجاد می‌کند. افراد برای فرار از همه معضلات و مشکلات اجتماعی تلاش می‌کنند به هر شیوه‌ای شادی و آرامش لحظه‌ای را تجربه کنند. جوانان به دنبال راهکارهایی برای تجربه احساسات خوشایند هستند. در این شرایط اگر ما به جوانان آموزش ندهیم که لذت در وجود خود فرد و در تفکر او یافتنی است. زمانی که جوانان خوشبختی و لذت را در خارج از خود جست و جو کنند با توجه به همه مشکلات فعلی جامعه به طور قطع دچار چالش خواهند شد.ما باید باور کنیم که وجود فضاهای مجازی که جوانان به راحتی هر گونه اطلاعاتی را از آن طریق جست و جو می‌کنند تیغ دولبه خطرناکی است که نیازمند مدیریت است. اگر ما بتوانیم آگاهی و دانش جوانان را نسبت به خطرات و آسیب‌های حاصل از مواد مخدر و محرک مسلح و آگاه کنیم حجم قابل توجهی از آسیب‌ها مدیریت خواهد شد. اگر جوانان یاد بگیرند که روابط بین‌فردی خود را چگونه مدیریت کنند، با شناخت خود و ویژگی‌های جسمی خود قادر به مراقبت از خود در مقابل تهدیدات خواهند بود.باید پذیرفت که نمی‌توان همواره برای هر فرد یک مامور کنترل مشخص کرد تا مراقب رفتارهای پرخطر باشد. اگر آگاهی‌بخشی لازم توسط مددکار اجتماعی در مدارس به شکل جدی پیگیری شود می‌توان امیدوار بود که پیگیری‌های لازم انجام می‌شود. حضور مددکار اجتماعی منجر به پیگیری مستمر آسیب‌ها و مشکلات هر فرد خواهد شد. اما در شرایطی که نسبت به این موضوع بی‌توجه باشیم مانند آن است که کنار پلی شکسته ایستاده‌ایم و هر لحظه قربانی شدن افراد را تماشا می‌کنیم.
*مددکار اجتماعی