9 - 04 - 2020
جان و نانِ ۲۰ هزار کارگر معادن زغالسنگ کشور به مو بند است
ایلنا- بازی خطرناکی شروع شده چراکه پای جان انسانها در میان است. پس از مرگ ۴۳ معدنچی در زمستان یورت مسوولان وعده دادند از این پس ایمنی معادن در سراسر کشور جدی گرفته میشود اما خبری از عمل به آن وعدهها نیست. چهرهها سیاه و مغموماند تا آنجا که تنها سفیدی چشمها را میبینی. ریهها هم همین اندازه سیاه است با این تفاوت که آنها را نمیبینیم اما صدای خسخسشان را میشنویم؛ صدایی که از انسداد نایژهها، نایژکها و آلوئولها و همه اجزای ریهها برمیخیزد.
در واقع انجمن زغالسنگ ایران به مسالهای اعتراف میکند که سالهاست کارگران با آن زندگی میکنند و حداقل برای آنها تازگی ندارد. حادثه معدن زمستان یورت با ۴۳ قربانی در سال ۹۶، حادثه معدن زغالسنگ طبس با هشت قربانی در سال ۱۳۸۶، حادثه در معدن زغالسنگ کوهبنان با سه قربانی و دهها مجروح در سال ۱۳۹۲ و حوادثی دیگر، همگی شاهدی بر این مدعاست. پس کاستن از هزینهها قصه امروز نیست. اما استدلال انجمن تا حدی تازگی دارد: در اوایل سالجاری با توجه به وضعیت هزینهها و قیمت شمش فولادی، پیرامون تعیین نرخ زغالسنگ در سال ۹۷ تفاهم کرده بودیم اما متاسفانه بعد از آن تاریخ تورم غیرقابل پیشبینی هزینههای تولید زغالسنگ را دور از انتظار بالا برد.
قیمت خرید زغالسنگ باید افزایش یابد
نباید فراموش کرد که کوچک کردن هزینههای ایمنی از این موضوع نشات میگیرد که کارفرمایان، کارگران را در حاشیه مسائل درون کارگاهی میبینند نه در متن. به هر شکل چه آنها از سر ناچاری از هزینههای تجهیز و ایمنسازی کارگاه بکاهند چه اینکه داشته باشند اما نخواهند هزینه کنند، کارگران در صف اول قربانیان هستند و در این تعارفی نیست اما محمد مجتهدزاده، رییس انجمن زغالسنگ ایران که خود از نویسندگان این بیانیه است و در ضمن کارفرمای یکی از شرکتهای استخراج زغالسنگ نیز هست، نگاه دیگری دارد چراکه از تعطیلی معادن ناایمن به سبب افزایش شمار حوادث کار حمایت میکند. او در گفتوگو ابتدا به تشریح اهمیت تبعیت قیمت زغالسنگ کنسانتره از قیمت شمش فولاد میپردازد: مصرف زغالسنگ در کشور در حال افزایش است و از آن به صورت گسترده در صنعت فولاد استفاده میشود. تازه در نظر داشته باشید که در سال آینده «کوره بلند زرند» راهاندازی میشود لذا به ۳ و نیم میلیون تن کنستانتره زغالسنگ نیاز است. از طرفی تولید زغالسنگ کوک شده بین ۱ و نیم تا ۲ میلیون تومان است که این برای بازار بزرگی که بیش از ۱ میلیارد تن ذخایر قطعی کوک دارد، کم است. توجه داشته باشید که این میزان ذخیره میتواند تامینکننده نیاز کل کشور باشد اما به دلیل شرایط اقتصادی که وجود دارد توان استخراج این حجم وجود ندارد. در ضمن به خاطر عدم سرمایهگذاری معادن زغالسنگ جاذبهای برای فعالیتهای اقتصادی ندارند لذا مشکلات عدیدهای از نظر ایمنی دارند؛ چراکه با تجهیزات قدیمی کار میکنند. وی با اشاره به بررسیهای انجمن زغالسنگ، در خصوص علل مشکلات اقتصادی معادن زغالسنگ گفت: در چند ماه اخیر بررسیهای جامعی روی مشکلات معادن زغالسنگ داشتهایم تا بفهمیم چرا معادن زغالسنگ جذابیت اقتصادی ندارند؟ چرا روی آنها سرمایهگذاری نمیشود؟ چرا این دلایل باعث شده که معادن زغالسنگ در حد قابل قبولی ایمنی نداشته باشند؟ پس از این بررسیها فهمیدیم که هم مشکلات ما به عدم تناسب قیمت محصول نهایی با شمش فولاد، بازمیگردد. رییس انجمن زغالسنگ ایران به ایلنا گفت: ما یک بازار انحصاری زغالسنگ داریم که آن بازار در اختیار شرکت ذوبآهن است که البته بازار متنوعی نیست. ما باید در خصوص قیمت خرید زغالسنگ با ذوبآهن به توافق برسیم اما معتقدیم که در این میان وزارت صنعت، معدن و تجارت نقش اساسی دارد و باید قیمت زغالسنگ را در سطحی ملی و بینالمللی رصد کند؛ چراکه به ذوبآهن این امکان داده شده است که قیمت محصول نهایی خود را در بورس و در بازار تثبیت کند که حاصل آن این بود: قیمت محصول نهایی شمش از ۲ هزار و ۲۰۰، ۳۰۰ تومان حداقل به ۳ هزار و ۶۰۰ تومان رسید. همین حالا ۲۰ هزار شغل مستقیم در معادن زغالسنگ داریم که اگر اصلاح قیمت صورت نگیرد، این ۲۰ هزار شغل هم از دست میروند.
بانکها به معادن زغالسنگ وام نمیدهند
رییس انجمن زغالسنگ ایران افزود: در بحث ایمنی هم ما به یکسری تجهیزات ضروری نیاز داریم که بیشتر این تجهیزات مربوط به حفاظت انفرادی است. کارگری که برای استخراج به داخل تونل میرود باید به کپسول خود نجات مجهز باشد و حتما باید چراغهای نوری مطمئن بالای کلاه ایمنیاش داشته باشد. بهعلاوه تجهیزات گروه نجات باید از لحاظ کنترل انتشار گاز بهروز باشند که البته همه اینها به اقتصاد معادن برمیگردد. در ضمن همه وسایل ترددی و تجهیزات برق آنها باید ایمن باشند تا در هنگام نشت گاز جرقه نزنند و منفجر شوند.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد