19 - 04 - 2020
جنگ بیانیهها
این روزها فوتبال ایران بیشتر از اینکه در مستطیل سبز پیگیری شود، معطوف شده به بیانیهنویسی و گویی هر چقدر بیشتر داور و فدراسیون و سازمان لیگ را تحت فشار بگذاری، موفقتر هستی.
بیانیهنویسیهای فوتبال ایران انگار تمامی ندارد؛ از تیمهای دسته اولی که شاید صدایشان کمتر شنیده میشود تا تیمهای بالا و پایین جدول لیگ برتر. کمتر هفتهای است که بیانیهای از سوی یکی از باشگاهها منتشر نشود. انگار که باشگاهها به جای مسابقه در زمین، برای بیانیهنویسی مسابقه گذاشتهاند. هرچند این رسم بین برخی مربیان هم وجود داشت و زمانی بیانیههای شمارهدار محمد مایلیکهن و امیر قلعهنویی را علیه یکدیگر میدیدیم و در زمان سرمربیگری کارلوس کیروش در تیم ملی هم، این مربی پرتغالی با بیانیههای فیسبوکی هر روز علیه کسی موضع میگرفت؛ موضوعی که دیگر تبدیل به یک فرهنگ در فوتبال ایران شده و کسی هم نیست جلوی این اتفاق را بگیرد یا راهحلی برای تغییر این فرهنگ داشته باشد.
حال باشگاهها و تیمها فراتر هم رفتهاند و با بیانیهنویسی پیش از مسابقات، قصد تحتتاثیر قرار دادن داور مسابقه یا عوامل برگزاری مسابقات را دارند. برخی با بیانیههای خود داور را تغییر میدهند و برخی هم با سیاست سکوت، سنگر میگیرند تا بلکه مثلا سازمان لیگ نازشان را بخرد.
در اینکه برگزاری لیگ ایرادهای فراوانی دارد، اشتباهات داوری زیاد شده و با حرفهای شدن فاصله داریم، شکی نیست، اما کدام رفتار مربیان یا باشگاهها با حرفهایگری سنخیت دارد؟ به خصوص آنهایی که دَم از حرفهای بودن میزنند و هر روز با نیش و کنایه واژه لیگ حرفهای را زیر سوال میبرند چه زمانی رفتار حرفهای از خود نشان دادهاند جز هنگام عقد قرارداد و قرار دادن صفر مقابل رقم دستمزدشان؟ بیانیهنویسی نه فقط مختص یک نفر و دو نفر، نه فقط مختص یک باشگاه و دو باشگاه، بلکه رفتاری همهگیر و البته ناپسند شده است؛ رفتاری ناپسند برای تحت فشار قرار دادن مسوولان برگزاری مسابقات، داوران، تیم حریف و... که خروجی آن میشود خشونت هواداران تیمها علیه عوامل مختلف. در این بین فدراسیون فوتبال که متولی فوتبال کشور است و سازمان لیگ که متولی برگزاری مسابقات، چه رفتاری از خود نشان میدهند؟ چه رفتار بازدارنده و محکمی نشان داده شده تا مقابل این بیانیهنویسیها گرفته شود؟ انگار سیاست فدراسیون فوتبال مقابل ایجاد این فضای مسموم، سیاستی جز سکوت نیست. سیاست فدراسیون نگاه کردن به این بیانیههاست تا هر روز همه به خودشان اجازه دهند این فضای مسموم را گسترش دهند.
این انتقاد پیش از هر چیزی به باشگاههایی وارد است که بیشتر آنها واژه فرهنگی را در پیشوند نامشان یدک میکشند؛ مربیانی که مدعی حرفهای بودن هستند، اما خودشان برای نوشتن بیانیه علیه داور و سازمان لیگ و... پیشنهاد میدهند و البته سازمان لیگ که هنوز نتوانسته باشگاهها را اقناع کند تا دست از این کارها بکشند. در راس اینها باید به نقش فدراسیون نگاه کرد که هنوز نتوانسته سیاستی برای ریشهکن کردن این فرهنگ اتخاذ کند تا هر روز شاهد بیانیه از سوی یکی از باشگاهها باشیم. این روزها جنگ از داخل مستطیل سبز به بیرون کشیده شده و گویی هر تیمی پیش از بازی داور و عوامل مسابقه را بیشتر تحت فشار قرار دهد موفقتر است. انگار که هر چه بیشتر قبل از بازی و در کنار زمین داد و فریاد کنی موفقتری.
جنگ تراکتورسازی- استقلال
صدور بیانیه توسط دو باشگاه تراکتورسازی و استقلال پیش از دیدار دو تیم در هفته هجدهم نشان میدهد جدال دو تیم پیش از دمیدن سوت داور و بیرون از زمین آغاز شده است.
هفته هجدهم لیگ برتر فوتبال ایران در حالی از فردا آغاز میشود که در مهمترین دیدار این هفته تراکتورسازی در تبریز میزبان استقلال است. حساسیت جدال دو تیم زمانی بیشتر میشود که دو تیم فاصله کمی با صدر جدول دارند و کسب سه امتیاز توسط هر یک از دو تیم میتواند گام بزرگی برای نزدیک شدن به قهرمانی باشد.
در حالی که قرار است جدال دو تیم از ساعت ۱۵:۳۰ روز جمعه و با سوت داور آغاز شود، جنگ دو تیم از دیروز آغاز شده و بیانیههای سایتهای دو باشگاه خیلی زود از نگرانی دو تیم برای تقابل روز جمعه خبر داد. تراکتورسازی در بیانیه خود ضمن اعتراض به داوری از کمیته داوران خواسته در بازیهای آینده، داوران را با دقت بیشتری انتخاب کند. در بخشی از بیانیه تراکتورسازان آمده است: «باشگاه تراکتورسازی مصمم است حقوق از دست رفته خود را مطالبه کند، بنابراین تاکید بر رسیدگی به وضعیت داوری مسابقات داشته و با توجه به دیدارهای آینده امید دارد تا نظارت دقیقی بر انتخاب داوران و عملکرد آنها صورت گیرد.»
صبح دیروز هم استقلالیها با صدور بیانیهای خواستار نظارت ویژه سازمان لیگ شدند تا مشکلات حاشیهای در این دیدار رخ ندهد. در این بیانیه هم آمده است: «به نظر میرسد برخی جریانها در حال شکلگیری است تا فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ، مسوولان برگزاری مسابقات، کمیته داوران و... برای دیدار روز جمعه تحت تاثیر و فشار قرار بگیرند. باشگاه استقلال از فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ انتظار دارد به هیچ وجه تحت تاثیر جوسازیها و اتفاقات اخیر قرار نگیرند و همچنین نظارت خاصی از جنبههای گوناگون روی این دیدار داشته باشند تا استقلال و تراکتورسازی در کمال آرامش در دیداری جوانمردانه مقابل یکدیگر قرار بگیرند.»
به نظر میرسد تیمهای لیگ برتری راه جدیدی برای غلبه بر حاشیهها پیدا کردهاند، اما شاید این بیانیهها جرقه حواشی بعد از بازی باشد. نکته جالب درباره باشگاه استقلال این است که آنها از بیانیه باشگاه سپاهان پیش از دیدار رفت دو تیم انتقاد کردند و این کار طلاییپوشان را غیرحرفهای خواندند و نتیجه بازی را متاثر از آن بیانیه دانستند.
در بیانیه باشگاه سپاهان مواردی مانند واکنش باشگاه استقلال به دیدار با تراکتورسازی یادآوری شده بود. در بخشی از آن بیانیه آمده بود: «امیدواریم که شادی عمومی علاقهمندان به تیم پرسپولیس بهانهای برای یکسان کردن کفه ترازو در رقابتهای لیگ و اهدای امتیازی مضاعف به هواداران تیم رقیبشان در بازی دو تیم استقلال و سپاهان در روز جمعه چهارم آبان نباشد و دو تیم بدون هیچ پیشزمینه ذهنی از داوری این مسابقه به دیدار یکدیگر بروند و در کمال عدالت در داوری، تماشاگران آبی و طلایی شاهد یک بازی جوانمردانه فقط در درون زمین مسابقه و نه در بیرون از مستطیل سبز باشند.»
کاری که سپاهان کرد همان است که حالا آبیهای پایتخت دست به دامان آن شدهاند تا دیدار برگشت تراکتورسازی و استقلال را تحت تاثیر قرار دهند. صدور بیانیه باشگاه استقلال البته مورد عجیبی نیست و بسیاری از تیمهای لیگ برتری با انتشار این صحبتها خواستار گرفتن حقشان یا از بین بردن حواشی پیش از دیدار مهم تیمهایشان شدهاند. این کار چوب دو سر طلاست زیرا در صورت شکست تیم بیانیهدهنده، آنها بیانیه خود را دوباره تذکر خواهند داد اما در صورت پیروزی، تیم حریف آن بیانیه را عامل اصلی شکست خود معرفی خواهد کرد؛ کاری که در هیچکدام از کشورهایی که فوتبال حرفهای دارند اتفاق نمیافتد. به نظر میرسد این کار غیرحرفهای همانند بسیاری از کارهای غیرحرفهای دیگر در فوتبال ایران مثل اعتراض به داوری، جادوگری و تبانی روزی فوتبال ایران را به دردسر خواهد انداخت.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد