جواد، کاترین، بفرمایید شام!

دیشب دور جدید مذاکرات هسته‌ای در اتریش با یک شام کاری آغاز شد.
از قدیم گفته‌اند موقع چیزی خوردن نباید حرف زد حالا نمی‌دانم این چه کاری است که هنگام شام عده‌ای با هم مذاکره می‌کنند و با دهان پر حرف می‌زنند. اگر خدایی ناکرده هنگام جویدن غذا و مذاکره کردن یک دانه برنج از دهان آقای ظریف پرتاب شود و به صورت کاترین اشتون بچسبد چه اتفاقی می‌افتد؟
اگر اشتون از این قضیه شاکی شود و میز مذاکرات را ترک کند سرنوشت مردم ایران چه خواهد شد؟
تکلیف تحریم‌های ظالمانه غرب چه خواهد شد؟
از این حرف‌ها که بگذریم در این دور از مذاکرات قرار است هر شب یک نفر شام درست کند و دیگران به او نمره بدهند تا مذاکرات از خشکی در بیاید!
شب اول: عراقچی
شب دوم: وندی شرمن
شب سوم: جواد ظریف
شب چهارم: کاترین اشتون
شب آخر: خونه باجناق نخست وزیر اتریش
دیشب نوبت عباس عراقچی بود که سفره آبروداری انداخت. منوی عباس به شرح زیر بود؛
پیش غذا: کشک بادمجون با سس تارتار
غذای اصلی: استانبولی دیپلماتیک
دسر: کیک زرد با آب سنگین
تم دیشب ریش بود که تیم ایرانی به صورت اتوماتیک از قبل آن را رعایت کرده بودند اما برای خانم شرمن و اشتون امکان فنی آن وجود نداشت که بخواهند تم را رعایت کنند!
امید است به فضل الهی و با درایت و تلاش تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای یکی از دو نماینده ما در این دوره از مسابقات بفرمایید شام به پیروزی برسند و جدا از هسته‌ای افتخار دیگری را برای ملت غرورپرور ایران به ارمغان آورند و بار دیگر توانایی خود را در عرصه‌ای دیگر به رخ زورگویان غرب و مستکبرین عالم بکشند.